ที่มาอัพเนี่ย จริงๆไม่ได้ตั้งใจจะมาอัพหรอก แต่ทนไม่ไหว รำคานว่ะ
คือ... กรุณาอย่าเอาเรื่องที่เราเขียนในได ไปถามอีบ้านั่งเทียนเขียนนั่น อย่ามายุ่ง เค้าจะทำอะไรก็เรื่องของเค้า ไม่เกี่ยวกับเรา ไม่ต้องมาทำเป็นเอาไปถามไอ้บ้านั่นว่าเรื่องที่เราเขียนในไดจริงไหมหรืออะไร มันไม่ได้ออกชื่อหรอกว่าใคร แต่รู้โว้ย รำคานว่ะ จะรู้ดี หรือว่าจะทำงานในวงการห่าอะไรก็เหอะ ใครอยากอ่านก็อ่านไป ไม่ต้องมาอ่านไดเราเพราะว่ามันคงเขียนไม่เหมือนกันอยู่แล้วอ่ะนะ ไม่เหมือนกันเลยซักนิดน่ะ ไม่ต้องเอาไปเปรียบเทียบ อยากจะคิดยังไงก็คิดเหอะนะ เบื่อมากแล้วเว้ย
อย่าเอาชั้นไปผสมกับไอ้พวกเพี้ยนนั่น เพราะชั้นเจียมตัวชั้นเองอยู่แล้วว่าเป็นแค่แฟนๆน่ะ ไม่ใช่คังเคฉะ หรือว่าสึนางาริอะไรหรอกนะ ไม่เคยคิดจะมาตอแหลให้ดูดีเหมือนว่ารู้จักกับพวกจอนนี่หรอกนะ เพราะมันไม่มีทางเป็นไปได้น่ะสิ ขอร้องเหอะ เพราะไม่งั้น จะไม่เขียนแล้วเว้ย แม่ง หลายรอบมากๆละ อยากรู้ห่าอะไรก็ไปหามาจากนู่นแล้วกัน ข่าวอัพเดท ไม่มั่ว ไม่อะไรเลยซักนิด แถมยังเป็นซึนางาริ ชั้นมันก็แค่โอริกิที่ตามไปวันๆนั่นแหละ ไม่ได้รู้จักตัวตนที่แท้จริงห่าอะไรหรอก ก็แค่เห็น แล้วก็พูดอย่างที่เห็นเนี่ยแหละ
ที่มาอัพเนี่ย จริงๆไม่ได้ตั้งใจจะมาอัพหรอก แต่ทนไม่ไหว รำคานว่ะ
คือ... กรุณาอย่าเอาเรื่องที่เราเขียนในได ไปถามอีบ้านั่งเทียนเขียนนั่น อย่ามายุ่ง เค้าจะทำอะไรก็เรื่องของเค้า ไม่เกี่ยวกับเรา ไม่ต้องมาทำเป็นเอาไปถามไอ้บ้านั่นว่าเรื่องที่เราเขียนในไดจริงไหมหรืออะไร มันไม่ได้ออกชื่อหรอกว่าใคร แต่รู้โว้ย รำคานว่ะ จะรู้ดี หรือว่าจะทำงานในวงการห่าอะไรก็เหอะ ใครอยากอ่านก็อ่านไป ไม่ต้องมาอ่านไดเราเพราะว่ามันคงเขียนไม่เหมือนกันอยู่แล้วอ่ะนะ ไม่เหมือนกันเลยซักนิดน่ะ ไม่ต้องเอาไปเปรียบเทียบ อยากจะคิดยังไงก็คิดเหอะนะ เบื่อมากแล้วเว้ย
อย่าเอาชั้นไปผสมกับไอ้พวกเพี้ยนนั่น เพราะชั้นเจียมตัวชั้นเองอยู่แล้วว่าเป็นแค่แฟนๆน่ะ ไม่ใช่คังเคฉะ หรือว่าสึนางาริอะไรหรอกนะ ไม่เคยคิดจะมาตอแหลให้ดูดีเหมือนว่ารู้จักกับพวกจอนนี่หรอกนะ เพราะมันไม่มีทางเป็นไปได้น่ะสิ ขอร้องเหอะ เพราะไม่งั้น จะไม่เขียนแล้วเว้ย แม่ง หลายรอบมากๆละ อยากรู้ห่าอะไรก็ไปหามาจากนู่นแล้วกัน ข่าวอัพเดท ไม่มั่ว ไม่อะไรเลยซักนิด แถมยังเป็นซึนางาริ ชั้นมันก็แค่โอริกิที่ตามไปวันๆนั่นแหละ ไม่ได้รู้จักตัวตนที่แท้จริงห่าอะไรหรอก ก็แค่เห็น แล้วก็พูดอย่างที่เห็นเนี่ยแหละ
กลับมาบ้านแล้ว กรี๊ดดดดดดด เรายังไม่ได้นอนเลยตั้งแต่เมื่อวาน เราตื่นตอนบ่ายสองเมื่อวาน แสดงว่าตอนนี้ก็ไม่ได้นอนเป็นเวลาสามสิบกว่าชม.แล้ว ถึงเราจะเข้าไปนอนในฮอลบ้างก็เหอะ
ทำไงดีอ่ะ ไม่รู้จะเริ่มเล่าจากตรงไหนดี มันเยอะไปหมด วันนี้อยู่กับคัตตุนตั้งสิบสี่ชม. เหอๆ เมื่อวานก็นั่งดู ทีวี อยู่เป็นเพื่อนคัตตุน จินมันโดนไม้สับหัว เพราะพูดโฆษณาไม่ทันตามเวลาที่กำหนด ตลกดีว่ะ เมื่อวานจินตอนกลางคืนหล่อเนอะ แบบว่าดีกว่าตอนกลางวันนั่งหน้าทะมึน ตอนกลางคืนเป็นเวลาของอาคานิชิออกมาหากิน ฮ่าๆ เค้าให้จินมานั่งคนเดียวก่อน แล้วก็เปลี่ยนเป็นอึ้น ตอนเราจะออกข้างนอกประมาณตีห้าได้..
อยากจะเล่าความเหี้ยของบุโดกัง คือ... ห่วยมากอ่ะ จัดแบบนี้ได้ไง ให้คนเข้าไปหาที่นั่งกันเองแล้วมันเบียด ร้อนก็ร้อน แอร์ก็มาไม่ถึง ทางออกก็ห่วย สรุปคือไม่มีอะไรดีเลย การจัดงานวันนี้ของที่นี่ห่วยแตก สต๊าฟก็ไม่ตรวจไม่อะไรเลย ไม่ชอบเลย ฮอลก็ชัน อะไรก็ไม่รู้ แถมตอนเช้าวันนี้เราหงุดหงิดคนยี่ปุ่น แม่ง อยากกลับบ้านมากอ่ะ ประกอบกับการที่ว่าเมื่อวานไม่ได้นอน เลยหงุดหงิดสุดๆ จนเราต้องลงไปนอนฟุบกับพื้นอ่ะ ไม่งั้นไม่หาย ก็นั่งไปในนั้นแหละ คัตตุนพูดไป เราก็นอน เหอๆ ไม่ได้ฟังเท่าไหร่ ตอนแรกๆอ่ะ ไม่ได้ดูด้วย คือเบื่อมาก เรามานั่งคิด ทำไมเราต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย ก็คือ อยู่กับคัตตุนตลอดแหละตั้งแต่ต้นจนจบ เค้าจะมีไปพักบ้าง แต่ไม่นานก็ออกมาใหม่ นั่งส่องกล้องจนจะหลับ บางช่วงมันไม่ค่อยสนุกด้วยแหละ อะไรก็ไม่รู้น่าเบื่อ ตอนแรกๆก็มีร้องเมดเล่ย์คัตตุน พอเราหายง่วงก็มานั่งดูดีๆ มานั่งจับผิดจินคาเมะนั่นเอง ฮ่าๆ มีอะไรให้จับผิดเยอะแยะเลย เหอๆ คือ อยากบอกว่าไม่มีทางต่อติดแล้วล่ะเตียงนี้อ่ะ คาเมะไม่สนใจจินเลย คือเหมือนจะบอกว่า คาเมะไม่สนใจคนในวงเลยมากกว่า สนใจแต่ตัวเองใช่ป่ะ คาเมะนาชิ บางทีจินหันไปหาคาเมะ เค้าก็ไม่คุยอ่ะ นั่งข้างกันตลอดงานแต่ไม่คุยกันเลย นับครั้งได้เลยอ่ะ เวลาคุย คาเมะก็จะข้ามไปหาจุนโนะเหมือนจินเป็นอากาด แต่เวลาที่จินจะคุยกับเจ๊ คาเมะก็จะเสือกด้วย จนจินจะไม่สนใจไปเอง เหอๆ เราไม่ได้คิดไปเองนะ เพื่อนเราก็คิดว่ามันเป็นแบบนั้น มีหลายตอนมากๆอ่ะ อยากจะเล่าความตอแหลของใครบางคน คือนะ เรานั่งดูมันสิบกว่าชม.เนีย นั่งส่องกล้องมองตลอดเลยเห็น จุนโนะอ่ะ เค้าจะแบบว่าอ่อนไหวง่ายร้องไห้เยอะอ่ะ ร้องไห้เกือบทุกเรื่องเลยมั้ง เวลากล้องซูมหน้าคาเมะทีไร ฮีจะแบบว่าอินเวอร์ๆ จะเวอร์ไปไหนเราก็ไม่เข้าใจเลยว่ะ เหมือนจะพยายามเอาน้ำตาออกมา เหอๆ แล้วพอตอนตัดเข้าโฆษณา จุนโนะเค้าก็ขอทิชชู่จากสต๊าฟ นี่ อีคาเมะก็ขอเหมือนกันเว้ย แต่จุนโนะเอามาเช็ดน้ำตา มันเอามาสั่งน้ำมูก แถมเป็นคนที่ซับหน้าบ่อยมาก คนมาซับให้ไม่พอใจ ซับเองต่ออีก แล้วก็แบบ จะคิดว่าทุกคนต้องสนใจตัวเองเหรอไงวะ แบบว่าเพื่อนๆไม่คุย ไปคุยแต่กับพวกผู้ใหญ่ แล้วคิดว่าเค้าต้องคุยกับฮีนะ บางทีผู้ใหญ่เค้าก็จะคุยกันเองอ่ะ ฮีก็ทำท่าจะไปคุย แต่เค้าก็ไม่สนใจ เราล่ะตลก ตอนที่คนวิ่งเข้าเส้นชัยอีก ฮีเสนอหน้าจะเข้าไปหาเค้าเลย แต่เค้าไม่สนใจ แหกไหมล่ะนั่น
แต่ว่านะ ยังไงวันนี้เค้าก็ยังน่ารักเป็นคาเมะจังเหมือนเดิมอ่ะนะ แต่มันเหมือนเห็นมานาน จนมันไม่น่ารักขนาดนั้นแล้วว่ะ หน้าตาเค้าน่ารัก แต่นิสัยเค้าไม่น่ารัก เห็นมากเกินไป เลยมองเค้าไม่น่ารักเท่าแต่ก่อนแล้วอ่ะ น่ารักน้อยลงเวลามองหน้าเค้า ทั้งๆที่ความน่ารักของหน้าตาเนี่ยมันไม่ได้เปลี่ยนไปหรอก แต่พอเรามองเค้าบวกนิสัยเค้าเข้าไปเนี่ย มันเลยทำให้น่ารักน้อยลง เข้าใจป่ะ เหอๆ เอาเหอะ เราพูดไรไม่ค่อยรู้เรื่อง ไม่ต้องเข้าใจก็ได้ จะบอกว่ากลับไปไหมก็ไม่ได้บอกเต็มคำ เหมือนเราไปครั้งนี้ให้เรารู้ตัวว่า เรายังชอบคาเมะอยู่น่ะ ไม่ได้เลิกไปไหนไกลหรอก เหอๆ
แต่วันนี้ เราชมจินว่ะ จินน่ารักมากเลยอ่ะ นอกเหนือความคาดคิด เค้ายิ้มแย้มตลอดเลยน่ะ น่ารักดี ป่ะป๊าจิน ชอบตอนที่ไปสอนเต้นเด็กดาวอ่ะ น่าร๊ากกก ตอนหลังออกมาอุ้มเด็กสองคน เหมือนป๊าอุ้มลูก โคตรน่ารัก มีเด็กตัวเล็กๆวิ่งไปกอดจินด้วย เค้าก็กอดตอบ น่ารักดี ในวีทีอาร์ก็น่ารัก ตลกตอนที่เด็กดาวเข้าไปถามท่าเต้น จินเหมือนหนีมาหามุมสงบอยู่คนเดียวแต่ก็ยังถูกเจอตัวได้ อารมณ์ประมาณ หนีมากูยังไม่หายเมาจากเมื่อคืนเลย ฮ่าๆ อ่อ.. จินมีตอนหลังน่ารักอีกอัน ตอนออกมาร้องเพลงตอนจบ เค้าถูกดันให้ไปอยู่หน้าๆอ่ะ ก็มีคาเมะ จิน จุนโนะเรียงกัน แล้วเพลงมันนานนนนนมาก ไม่จบซะที เค้าก็หัวเราะเว้ยประมาณว่าทำไมไม่จบ พอถึงท่อนจบจริงๆรีบร้องใหญ่เลย หน้าตาแบบว่าดีใจมาก หันไปยิ้มกับจุนโนะประจำเลย แต่คือ เหมือนจินหันไปหาคาเมะด้วยแหละ แต่.. คาเมะไม่สนใจไง มัวแต่ให้ดาราอีกคนกอดไหล่ ตลกหน้าจินมากตอนที่หันไปเห็นคาเมะ ทำหน้าแบบ อะไรเนี่ยมึง ประมาณนั้นเลยน่ะ เราล่ะโคตรขำ
แต่คัตตุนก็ไม่เหมาะกับคำว่าซาบซึ้งประทับใจจริงๆแหละนะ เราว่าคัตตุนทำแบบนี้ไม่เข้าอ่ะ วันนี้จินเป็นคนเขียนจม.ถึงคนในคัตตุน เราไม่ซึ้งเลยอ่ะ เขียนถึงคาเมะซึเมไต้มากๆ เหอๆ บอกแค่เล่นละครด้วยกันแล้วก็ช่วยได้มาก อะไรประมาณนี้ คนอื่นเราจำไม่ได้ละ ไปฟังกันเอง พอเค้าถามคาเมะเรื่องจิน อีนี่ก็พูดวกวนไม่รู้เรื่อง พูดเร็วด้วยเราฟังไม่ทัน แต่ก็เอาเหอะ หลังจากนั้นก็ไปร้องเพลงคิซึรนะ จะซึ้งดีไหมอ่ะ เบื่อโคตรอ่ะ เสร็จแล้วร้องต่อด้วยเรียวเฟส บ้าละ กูคงจะร้องไห้กับเพลงเรียลเฟสหรอกนะ เหอๆๆ ไม่เห็นเหมือนตอนปีอาราชิเลย เราโคตรซึ้งอ่ะ จะร้องไห้ ขนาดตอนนั้นเราฟังไม่ค่อยจะออกเท่าไหร่นะ เพลงก็เพราะ ฮีโร่ เราโคตรชอบเลย ความหมายก็ดี คัตตุนนี่ คงจะเหมาะกับคำว่า เฟค มากกว่าล่ะมั้ง เหอๆ
เฮ้อ นึกอะไรไม่ค่อยออกเลย เราไม่ค่อยเล่าเลยเนอะ เหมือนบ่นมากกว่า เหอๆ วันนี้ต้องทายาด้วย เราปวดตูดมาก นั่งนานมาก ไม่คิดว่าจะทนถึงสิบกว่าชม.ได้ เจอหน้าคัตตุนจนจะอ๊วกไปเลยอ่ะ ไม่เคยเจอนานขนาดนี้มาก่อน จะดีใจดีป่ะเนี่ย ฮ่าๆ ถึงจะเหมือนไม่ค่อยเล่าก็เหอะ แต่เราจะบอกให้คนที่เข้ามาแล้วอ่านแล้วเม้นด้วย ถ้าไม่เม้นเราจะแช่งให้ซวยตลอดชาติ ไม่เล่าอะไรอีกแล้ว เพราะเราจะย้ายไปเล่นบล๊อคแล้วล่ะ เมื่อวานเราทำไว้ อิอิ ไว้จะเอารูปไปลง
เอ้อ คงรู้กันแล้วเรื่องละครคาเมะ วันนี้ฮัปเปียว เล่นละครเดือนสิบ เรื่องชื่อไรซักอย่างเนี่ยแหละ จำไม่ได้ เป็นเลิฟสตอรี่ เล่นกับ อายะเสะ ฮารุกะ (ไม่สวยอ่ะ) แสดงว่าข่าวลือเรื่องละครเดือนสิบมันจริง แต่อีกซัปปุรินี่กระทันหัน ? คงงั้น ?
ที่มาอัพเนี่ย จริงๆไม่ได้ตั้งใจจะมาอัพหรอก แต่ทนไม่ไหว รำคานว่ะ
คือ... กรุณาอย่าเอาเรื่องที่เราเขียนในได ไปถามอีบ้านั่งเทียนเขียนนั่น อย่ามายุ่ง เค้าจะทำอะไรก็เรื่องของเค้า ไม่เกี่ยวกับเรา ไม่ต้องมาทำเป็นเอาไปถามไอ้บ้านั่นว่าเรื่องที่เราเขียนในไดจริงไหมหรืออะไร มันไม่ได้ออกชื่อหรอกว่าใคร แต่รู้โว้ย รำคานว่ะ จะรู้ดี หรือว่าจะทำงานในวงการห่าอะไรก็เหอะ ใครอยากอ่านก็อ่านไป ไม่ต้องมาอ่านไดเราเพราะว่ามันคงเขียนไม่เหมือนกันอยู่แล้วอ่ะนะ ไม่เหมือนกันเลยซักนิดน่ะ ไม่ต้องเอาไปเปรียบเทียบ อยากจะคิดยังไงก็คิดเหอะนะ เบื่อมากแล้วเว้ย
อย่าเอาชั้นไปผสมกับไอ้พวกเพี้ยนนั่น เพราะชั้นเจียมตัวชั้นเองอยู่แล้วว่าเป็นแค่แฟนๆน่ะ ไม่ใช่คังเคฉะ หรือว่าสึนางาริอะไรหรอกนะ ไม่เคยคิดจะมาตอแหลให้ดูดีเหมือนว่ารู้จักกับพวกจอนนี่หรอกนะ เพราะมันไม่มีทางเป็นไปได้น่ะสิ ขอร้องเหอะ เพราะไม่งั้น จะไม่เขียนแล้วเว้ย แม่ง หลายรอบมากๆละ อยากรู้ห่าอะไรก็ไปหามาจากนู่นแล้วกัน ข่าวอัพเดท ไม่มั่ว ไม่อะไรเลยซักนิด แถมยังเป็นซึนางาริ ชั้นมันก็แค่โอริกิที่ตามไปวันๆนั่นแหละ ไม่ได้รู้จักตัวตนที่แท้จริงห่าอะไรหรอก ก็แค่เห็น แล้วก็พูดอย่างที่เห็นเนี่ยแหละ
กลับมาบ้านแล้ว กรี๊ดดดดดดด เรายังไม่ได้นอนเลยตั้งแต่เมื่อวาน เราตื่นตอนบ่ายสองเมื่อวาน แสดงว่าตอนนี้ก็ไม่ได้นอนเป็นเวลาสามสิบกว่าชม.แล้ว ถึงเราจะเข้าไปนอนในฮอลบ้างก็เหอะ
ทำไงดีอ่ะ ไม่รู้จะเริ่มเล่าจากตรงไหนดี มันเยอะไปหมด วันนี้อยู่กับคัตตุนตั้งสิบสี่ชม. เหอๆ เมื่อวานก็นั่งดู ทีวี อยู่เป็นเพื่อนคัตตุน จินมันโดนไม้สับหัว เพราะพูดโฆษณาไม่ทันตามเวลาที่กำหนด ตลกดีว่ะ เมื่อวานจินตอนกลางคืนหล่อเนอะ แบบว่าดีกว่าตอนกลางวันนั่งหน้าทะมึน ตอนกลางคืนเป็นเวลาของอาคานิชิออกมาหากิน ฮ่าๆ เค้าให้จินมานั่งคนเดียวก่อน แล้วก็เปลี่ยนเป็นอึ้น ตอนเราจะออกข้างนอกประมาณตีห้าได้..
อยากจะเล่าความเหี้ยของบุโดกัง คือ... ห่วยมากอ่ะ จัดแบบนี้ได้ไง ให้คนเข้าไปหาที่นั่งกันเองแล้วมันเบียด ร้อนก็ร้อน แอร์ก็มาไม่ถึง ทางออกก็ห่วย สรุปคือไม่มีอะไรดีเลย การจัดงานวันนี้ของที่นี่ห่วยแตก สต๊าฟก็ไม่ตรวจไม่อะไรเลย ไม่ชอบเลย ฮอลก็ชัน อะไรก็ไม่รู้ แถมตอนเช้าวันนี้เราหงุดหงิดคนยี่ปุ่น แม่ง อยากกลับบ้านมากอ่ะ ประกอบกับการที่ว่าเมื่อวานไม่ได้นอน เลยหงุดหงิดสุดๆ จนเราต้องลงไปนอนฟุบกับพื้นอ่ะ ไม่งั้นไม่หาย ก็นั่งไปในนั้นแหละ คัตตุนพูดไป เราก็นอน เหอๆ ไม่ได้ฟังเท่าไหร่ ตอนแรกๆอ่ะ ไม่ได้ดูด้วย คือเบื่อมาก เรามานั่งคิด ทำไมเราต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย ก็คือ อยู่กับคัตตุนตลอดแหละตั้งแต่ต้นจนจบ เค้าจะมีไปพักบ้าง แต่ไม่นานก็ออกมาใหม่ นั่งส่องกล้องจนจะหลับ บางช่วงมันไม่ค่อยสนุกด้วยแหละ อะไรก็ไม่รู้น่าเบื่อ ตอนแรกๆก็มีร้องเมดเล่ย์คัตตุน พอเราหายง่วงก็มานั่งดูดีๆ มานั่งจับผิดจินคาเมะนั่นเอง ฮ่าๆ มีอะไรให้จับผิดเยอะแยะเลย เหอๆ คือ อยากบอกว่าไม่มีทางต่อติดแล้วล่ะเตียงนี้อ่ะ คาเมะไม่สนใจจินเลย คือเหมือนจะบอกว่า คาเมะไม่สนใจคนในวงเลยมากกว่า สนใจแต่ตัวเองใช่ป่ะ คาเมะนาชิ บางทีจินหันไปหาคาเมะ เค้าก็ไม่คุยอ่ะ นั่งข้างกันตลอดงานแต่ไม่คุยกันเลย นับครั้งได้เลยอ่ะ เวลาคุย คาเมะก็จะข้ามไปหาจุนโนะเหมือนจินเป็นอากาด แต่เวลาที่จินจะคุยกับเจ๊ คาเมะก็จะเสือกด้วย จนจินจะไม่สนใจไปเอง เหอๆ เราไม่ได้คิดไปเองนะ เพื่อนเราก็คิดว่ามันเป็นแบบนั้น มีหลายตอนมากๆอ่ะ อยากจะเล่าความตอแหลของใครบางคน คือนะ เรานั่งดูมันสิบกว่าชม.เนีย นั่งส่องกล้องมองตลอดเลยเห็น จุนโนะอ่ะ เค้าจะแบบว่าอ่อนไหวง่ายร้องไห้เยอะอ่ะ ร้องไห้เกือบทุกเรื่องเลยมั้ง เวลากล้องซูมหน้าคาเมะทีไร ฮีจะแบบว่าอินเวอร์ๆ จะเวอร์ไปไหนเราก็ไม่เข้าใจเลยว่ะ เหมือนจะพยายามเอาน้ำตาออกมา เหอๆ แล้วพอตอนตัดเข้าโฆษณา จุนโนะเค้าก็ขอทิชชู่จากสต๊าฟ นี่ อีคาเมะก็ขอเหมือนกันเว้ย แต่จุนโนะเอามาเช็ดน้ำตา มันเอามาสั่งน้ำมูก แถมเป็นคนที่ซับหน้าบ่อยมาก คนมาซับให้ไม่พอใจ ซับเองต่ออีก แล้วก็แบบ จะคิดว่าทุกคนต้องสนใจตัวเองเหรอไงวะ แบบว่าเพื่อนๆไม่คุย ไปคุยแต่กับพวกผู้ใหญ่ แล้วคิดว่าเค้าต้องคุยกับฮีนะ บางทีผู้ใหญ่เค้าก็จะคุยกันเองอ่ะ ฮีก็ทำท่าจะไปคุย แต่เค้าก็ไม่สนใจ เราล่ะตลก ตอนที่คนวิ่งเข้าเส้นชัยอีก ฮีเสนอหน้าจะเข้าไปหาเค้าเลย แต่เค้าไม่สนใจ แหกไหมล่ะนั่น
แต่ว่านะ ยังไงวันนี้เค้าก็ยังน่ารักเป็นคาเมะจังเหมือนเดิมอ่ะนะ แต่มันเหมือนเห็นมานาน จนมันไม่น่ารักขนาดนั้นแล้วว่ะ หน้าตาเค้าน่ารัก แต่นิสัยเค้าไม่น่ารัก เห็นมากเกินไป เลยมองเค้าไม่น่ารักเท่าแต่ก่อนแล้วอ่ะ น่ารักน้อยลงเวลามองหน้าเค้า ทั้งๆที่ความน่ารักของหน้าตาเนี่ยมันไม่ได้เปลี่ยนไปหรอก แต่พอเรามองเค้าบวกนิสัยเค้าเข้าไปเนี่ย มันเลยทำให้น่ารักน้อยลง เข้าใจป่ะ เหอๆ เอาเหอะ เราพูดไรไม่ค่อยรู้เรื่อง ไม่ต้องเข้าใจก็ได้ จะบอกว่ากลับไปไหมก็ไม่ได้บอกเต็มคำ เหมือนเราไปครั้งนี้ให้เรารู้ตัวว่า เรายังชอบคาเมะอยู่น่ะ ไม่ได้เลิกไปไหนไกลหรอก เหอๆ
แต่วันนี้ เราชมจินว่ะ จินน่ารักมากเลยอ่ะ นอกเหนือความคาดคิด เค้ายิ้มแย้มตลอดเลยน่ะ น่ารักดี ป่ะป๊าจิน ชอบตอนที่ไปสอนเต้นเด็กดาวอ่ะ น่าร๊ากกก ตอนหลังออกมาอุ้มเด็กสองคน เหมือนป๊าอุ้มลูก โคตรน่ารัก มีเด็กตัวเล็กๆวิ่งไปกอดจินด้วย เค้าก็กอดตอบ น่ารักดี ในวีทีอาร์ก็น่ารัก ตลกตอนที่เด็กดาวเข้าไปถามท่าเต้น จินเหมือนหนีมาหามุมสงบอยู่คนเดียวแต่ก็ยังถูกเจอตัวได้ อารมณ์ประมาณ หนีมากูยังไม่หายเมาจากเมื่อคืนเลย ฮ่าๆ อ่อ.. จินมีตอนหลังน่ารักอีกอัน ตอนออกมาร้องเพลงตอนจบ เค้าถูกดันให้ไปอยู่หน้าๆอ่ะ ก็มีคาเมะ จิน จุนโนะเรียงกัน แล้วเพลงมันนานนนนนมาก ไม่จบซะที เค้าก็หัวเราะเว้ยประมาณว่าทำไมไม่จบ พอถึงท่อนจบจริงๆรีบร้องใหญ่เลย หน้าตาแบบว่าดีใจมาก หันไปยิ้มกับจุนโนะประจำเลย แต่คือ เหมือนจินหันไปหาคาเมะด้วยแหละ แต่.. คาเมะไม่สนใจไง มัวแต่ให้ดาราอีกคนกอดไหล่ ตลกหน้าจินมากตอนที่หันไปเห็นคาเมะ ทำหน้าแบบ อะไรเนี่ยมึง ประมาณนั้นเลยน่ะ เราล่ะโคตรขำ
แต่คัตตุนก็ไม่เหมาะกับคำว่าซาบซึ้งประทับใจจริงๆแหละนะ เราว่าคัตตุนทำแบบนี้ไม่เข้าอ่ะ วันนี้จินเป็นคนเขียนจม.ถึงคนในคัตตุน เราไม่ซึ้งเลยอ่ะ เขียนถึงคาเมะซึเมไต้มากๆ เหอๆ บอกแค่เล่นละครด้วยกันแล้วก็ช่วยได้มาก อะไรประมาณนี้ คนอื่นเราจำไม่ได้ละ ไปฟังกันเอง พอเค้าถามคาเมะเรื่องจิน อีนี่ก็พูดวกวนไม่รู้เรื่อง พูดเร็วด้วยเราฟังไม่ทัน แต่ก็เอาเหอะ หลังจากนั้นก็ไปร้องเพลงคิซึรนะ จะซึ้งดีไหมอ่ะ เบื่อโคตรอ่ะ เสร็จแล้วร้องต่อด้วยเรียวเฟส บ้าละ กูคงจะร้องไห้กับเพลงเรียลเฟสหรอกนะ เหอๆๆ ไม่เห็นเหมือนตอนปีอาราชิเลย เราโคตรซึ้งอ่ะ จะร้องไห้ ขนาดตอนนั้นเราฟังไม่ค่อยจะออกเท่าไหร่นะ เพลงก็เพราะ ฮีโร่ เราโคตรชอบเลย ความหมายก็ดี คัตตุนนี่ คงจะเหมาะกับคำว่า เฟค มากกว่าล่ะมั้ง เหอๆ
เฮ้อ นึกอะไรไม่ค่อยออกเลย เราไม่ค่อยเล่าเลยเนอะ เหมือนบ่นมากกว่า เหอๆ วันนี้ต้องทายาด้วย เราปวดตูดมาก นั่งนานมาก ไม่คิดว่าจะทนถึงสิบกว่าชม.ได้ เจอหน้าคัตตุนจนจะอ๊วกไปเลยอ่ะ ไม่เคยเจอนานขนาดนี้มาก่อน จะดีใจดีป่ะเนี่ย ฮ่าๆ ถึงจะเหมือนไม่ค่อยเล่าก็เหอะ แต่เราจะบอกให้คนที่เข้ามาแล้วอ่านแล้วเม้นด้วย ถ้าไม่เม้นเราจะแช่งให้ซวยตลอดชาติ ไม่เล่าอะไรอีกแล้ว เพราะเราจะย้ายไปเล่นบล๊อคแล้วล่ะ เมื่อวานเราทำไว้ อิอิ ไว้จะเอารูปไปลง
เอ้อ คงรู้กันแล้วเรื่องละครคาเมะ วันนี้ฮัปเปียว เล่นละครเดือนสิบ เรื่องชื่อไรซักอย่างเนี่ยแหละ จำไม่ได้ เป็นเลิฟสตอรี่ เล่นกับ อายะเสะ ฮารุกะ (ไม่สวยอ่ะ) แสดงว่าข่าวลือเรื่องละครเดือนสิบมันจริง แต่อีกซัปปุรินี่กระทันหัน ? คงงั้น ?
กลับมาบ้านแล้ว กรี๊ดดดดดดด เรายังไม่ได้นอนเลยตั้งแต่เมื่อวาน เราตื่นตอนบ่ายสองเมื่อวาน แสดงว่าตอนนี้ก็ไม่ได้นอนเป็นเวลาสามสิบกว่าชม.แล้ว ถึงเราจะเข้าไปนอนในฮอลบ้างก็เหอะ
ทำไงดีอ่ะ ไม่รู้จะเริ่มเล่าจากตรงไหนดี มันเยอะไปหมด วันนี้อยู่กับคัตตุนตั้งสิบสี่ชม. เหอๆ เมื่อวานก็นั่งดู ทีวี อยู่เป็นเพื่อนคัตตุน จินมันโดนไม้สับหัว เพราะพูดโฆษณาไม่ทันตามเวลาที่กำหนด ตลกดีว่ะ เมื่อวานจินตอนกลางคืนหล่อเนอะ แบบว่าดีกว่าตอนกลางวันนั่งหน้าทะมึน ตอนกลางคืนเป็นเวลาของอาคานิชิออกมาหากิน ฮ่าๆ เค้าให้จินมานั่งคนเดียวก่อน แล้วก็เปลี่ยนเป็นอึ้น ตอนเราจะออกข้างนอกประมาณตีห้าได้..
อยากจะเล่าความเหี้ยของบุโดกัง คือ... ห่วยมากอ่ะ จัดแบบนี้ได้ไง ให้คนเข้าไปหาที่นั่งกันเองแล้วมันเบียด ร้อนก็ร้อน แอร์ก็มาไม่ถึง ทางออกก็ห่วย สรุปคือไม่มีอะไรดีเลย การจัดงานวันนี้ของที่นี่ห่วยแตก สต๊าฟก็ไม่ตรวจไม่อะไรเลย ไม่ชอบเลย ฮอลก็ชัน อะไรก็ไม่รู้ แถมตอนเช้าวันนี้เราหงุดหงิดคนยี่ปุ่น แม่ง อยากกลับบ้านมากอ่ะ ประกอบกับการที่ว่าเมื่อวานไม่ได้นอน เลยหงุดหงิดสุดๆ จนเราต้องลงไปนอนฟุบกับพื้นอ่ะ ไม่งั้นไม่หาย ก็นั่งไปในนั้นแหละ คัตตุนพูดไป เราก็นอน เหอๆ ไม่ได้ฟังเท่าไหร่ ตอนแรกๆอ่ะ ไม่ได้ดูด้วย คือเบื่อมาก เรามานั่งคิด ทำไมเราต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย ก็คือ อยู่กับคัตตุนตลอดแหละตั้งแต่ต้นจนจบ เค้าจะมีไปพักบ้าง แต่ไม่นานก็ออกมาใหม่ นั่งส่องกล้องจนจะหลับ บางช่วงมันไม่ค่อยสนุกด้วยแหละ อะไรก็ไม่รู้น่าเบื่อ ตอนแรกๆก็มีร้องเมดเล่ย์คัตตุน พอเราหายง่วงก็มานั่งดูดีๆ มานั่งจับผิดจินคาเมะนั่นเอง ฮ่าๆ มีอะไรให้จับผิดเยอะแยะเลย เหอๆ คือ อยากบอกว่าไม่มีทางต่อติดแล้วล่ะเตียงนี้อ่ะ คาเมะไม่สนใจจินเลย คือเหมือนจะบอกว่า คาเมะไม่สนใจคนในวงเลยมากกว่า สนใจแต่ตัวเองใช่ป่ะ คาเมะนาชิ บางทีจินหันไปหาคาเมะ เค้าก็ไม่คุยอ่ะ นั่งข้างกันตลอดงานแต่ไม่คุยกันเลย นับครั้งได้เลยอ่ะ เวลาคุย คาเมะก็จะข้ามไปหาจุนโนะเหมือนจินเป็นอากาด แต่เวลาที่จินจะคุยกับเจ๊ คาเมะก็จะเสือกด้วย จนจินจะไม่สนใจไปเอง เหอๆ เราไม่ได้คิดไปเองนะ เพื่อนเราก็คิดว่ามันเป็นแบบนั้น มีหลายตอนมากๆอ่ะ อยากจะเล่าความตอแหลของใครบางคน คือนะ เรานั่งดูมันสิบกว่าชม.เนีย นั่งส่องกล้องมองตลอดเลยเห็น จุนโนะอ่ะ เค้าจะแบบว่าอ่อนไหวง่ายร้องไห้เยอะอ่ะ ร้องไห้เกือบทุกเรื่องเลยมั้ง เวลากล้องซูมหน้าคาเมะทีไร ฮีจะแบบว่าอินเวอร์ๆ จะเวอร์ไปไหนเราก็ไม่เข้าใจเลยว่ะ เหมือนจะพยายามเอาน้ำตาออกมา เหอๆ แล้วพอตอนตัดเข้าโฆษณา จุนโนะเค้าก็ขอทิชชู่จากสต๊าฟ นี่ อีคาเมะก็ขอเหมือนกันเว้ย แต่จุนโนะเอามาเช็ดน้ำตา มันเอามาสั่งน้ำมูก แถมเป็นคนที่ซับหน้าบ่อยมาก คนมาซับให้ไม่พอใจ ซับเองต่ออีก แล้วก็แบบ จะคิดว่าทุกคนต้องสนใจตัวเองเหรอไงวะ แบบว่าเพื่อนๆไม่คุย ไปคุยแต่กับพวกผู้ใหญ่ แล้วคิดว่าเค้าต้องคุยกับฮีนะ บางทีผู้ใหญ่เค้าก็จะคุยกันเองอ่ะ ฮีก็ทำท่าจะไปคุย แต่เค้าก็ไม่สนใจ เราล่ะตลก ตอนที่คนวิ่งเข้าเส้นชัยอีก ฮีเสนอหน้าจะเข้าไปหาเค้าเลย แต่เค้าไม่สนใจ แหกไหมล่ะนั่น
แต่ว่านะ ยังไงวันนี้เค้าก็น่ารักเหมือนเดิมอ่ะนะ จะบอกว่ากลับไปไหมก็ไม่ได้บอกเต็มคำ เหมือนเราไปครั้งนี้ให้เรารู้ตัวว่า เรายังชอบคาเมะอยู่น่ะ ไม่ได้เลิกไปไหนไกลหรอก เหอๆ
แต่วันนี้ เราชมจินว่ะ จินน่ารักมากเลยอ่ะ นอกเหนือความคาดคิด เค้ายิ้มแย้มตลอดเลยน่ะ น่ารักดี ป่ะป๊าจิน ชอบตอนที่ไปสอนเต้นเด็กดาวอ่ะ น่าร๊ากกก ตอนหลังออกมาอุ้มเด็กสองคน เหมือนป๊าอุ้มลูก โคตรน่ารัก มีเด็กตัวเล็กๆวิ่งไปกอดจินด้วย เค้าก็กอดตอบ น่ารักดี ในวีทีอาร์ก็น่ารัก ตลกตอนที่เด็กดาวเข้าไปถามท่าเต้น จินเหมือนหนีมาหามุมสงบอยู่คนเดียวแต่ก็ยังถูกเจอตัวได้ อารมณ์ประมาณ หนีมากูยังไม่หายเมาจากเมื่อคืนเลย ฮ่าๆ อ่อ.. จินมีตอนหลังน่ารักอีกอัน ตอนออกมาร้องเพลงตอนจบ เค้าถูกดันให้ไปอยู่หน้าๆอ่ะ ก็มีคาเมะ จิน จุนโนะเรียงกัน แล้วเพลงมันนานนนนนมาก ไม่จบซะที เค้าก็หัวเราะเว้ยประมาณว่าทำไมไม่จบ พอถึงท่อนจบจริงๆรีบร้องใหญ่เลย หน้าตาแบบว่าดีใจมาก หันไปยิ้มกับจุนโนะประจำเลย แต่คือ เหมือนจินหันไปหาคาเมะด้วยแหละ แต่.. คาเมะไม่สนใจไง มัวแต่ให้ดาราอีกคนกอดไหล่ ตลกหน้าจินมากตอนที่หันไปเห็นคาเมะ ทำหน้าแบบ อะไรเนี่ยมึง ประมาณนั้นเลยน่ะ เราล่ะโคตรขำ
แต่คัตตุนก็ไม่เหมาะกับคำว่าซาบซึ้งประทับใจจริงๆแหละนะ เราว่าคัตตุนทำแบบนี้ไม่เข้าอ่ะ วันนี้จินเป็นคนเขียนจม.ถึงคนในคัตตุน เราไม่ซึ้งเลยอ่ะ เขียนถึงคาเมะซึเมไต้มากๆ เหอๆ บอกแค่เล่นละครด้วยกันแล้วก็ช่วยได้มาก อะไรประมาณนี้ คนอื่นเราจำไม่ได้ละ ไปฟังกันเอง พอเค้าถามคาเมะเรื่องจิน อีนี่ก็พูดวกวนไม่รู้เรื่อง พูดเร็วด้วยเราฟังไม่ทัน แต่ก็เอาเหอะ หลังจากนั้นก็ไปร้องเพลงคิซึรนะ จะซึ้งดีไหมอ่ะ เบื่อโคตรอ่ะ เสร็จแล้วร้องต่อด้วยเรียวเฟส บ้าละ กูคงจะร้องไห้กับเพลงเรียลเฟสหรอกนะ เหอๆๆ ไม่เห็นเหมือนตอนปีอาราชิเลย เราโคตรซึ้งอ่ะ จะร้องไห้ ขนาดตอนนั้นเราฟังไม่ค่อยจะออกเท่าไหร่นะ เพลงก็เพราะ ฮีโร่ เราโคตรชอบเลย ความหมายก็ดี คัตตุนนี่ คงจะเหมาะกับคำว่า เฟค มากกว่าล่ะมั้ง เหอๆ
เฮ้อ นึกอะไรไม่ค่อยออกเลย เราไม่ค่อยเล่าเลยเนอะ เหมือนบ่นมากกว่า เหอๆ วันนี้ต้องทายาด้วย เราปวดตูดมาก นั่งนานมาก ไม่คิดว่าจะทนถึงสิบกว่าชม.ได้ เจอหน้าคัตตุนจนจะอ๊วกไปเลยอ่ะ ไม่เคยเจอนานขนาดนี้มาก่อน จะดีใจดีป่ะเนี่ย ฮ่าๆ ถึงจะเหมือนไม่ค่อยเล่าก็เหอะ แต่เราจะบอกให้คนที่เข้ามาแล้วอ่านแล้วเม้นด้วย ถ้าไม่เม้นเราจะแช่งให้ซวยตลอดชาติ ไม่เล่าอะไรอีกแล้ว เพราะเราจะย้ายไปเล่นบล๊อคแล้วล่ะ เมื่อวานเราทำไว้ อิอิ ไว้จะเอารูปไปลง
ที่มาอัพเนี่ย จริงๆไม่ได้ตั้งใจจะมาอัพหรอก แต่ทนไม่ไหว รำคานว่ะ
คือ... กรุณาอย่าเอาเรื่องที่เราเขียนในได ไปถามอีบ้านั่งเทียนเขียนนั่น อย่ามายุ่ง เค้าจะทำอะไรก็เรื่องของเค้า ไม่เกี่ยวกับเรา ไม่ต้องมาทำเป็นเอาไปถามไอ้บ้านั่นว่าเรื่องที่เราเขียนในไดจริงไหมหรืออะไร มันไม่ได้ออกชื่อหรอกว่าใคร แต่รู้โว้ย รำคานว่ะ จะรู้ดี หรือว่าจะทำงานในวงการห่าอะไรก็เหอะ ใครอยากอ่านก็อ่านไป ไม่ต้องมาอ่านไดเราเพราะว่ามันคงเขียนไม่เหมือนกันอยู่แล้วอ่ะนะ ไม่เหมือนกันเลยซักนิดน่ะ ไม่ต้องเอาไปเปรียบเทียบ อยากจะคิดยังไงก็คิดเหอะนะ เบื่อมากแล้วเว้ย
อย่าเอาชั้นไปผสมกับไอ้พวกเพี้ยนนั่น เพราะชั้นเจียมตัวชั้นเองอยู่แล้วว่าเป็นแค่แฟนๆน่ะ ไม่ใช่คังเคฉะ หรือว่าสึนางาริอะไรหรอกนะ ไม่เคยคิดจะมาตอแหลให้ดูดีเหมือนว่ารู้จักกับพวกจอนนี่หรอกนะ เพราะมันไม่มีทางเป็นไปได้น่ะสิ ขอร้องเหอะ เพราะไม่งั้น จะไม่เขียนแล้วเว้ย แม่ง หลายรอบมากๆละ อยากรู้ห่าอะไรก็ไปหามาจากนู่นแล้วกัน ข่าวอัพเดท ไม่มั่ว ไม่อะไรเลยซักนิด แถมยังเป็นซึนางาริ ชั้นมันก็แค่โอริกิที่ตามไปวันๆนั่นแหละ ไม่ได้รู้จักตัวตนที่แท้จริงห่าอะไรหรอก ก็แค่เห็น แล้วก็พูดอย่างที่เห็นเนี่ยแหละ
กลับมาบ้านแล้ว กรี๊ดดดดดดด เรายังไม่ได้นอนเลยตั้งแต่เมื่อวาน เราตื่นตอนบ่ายสองเมื่อวาน แสดงว่าตอนนี้ก็ไม่ได้นอนเป็นเวลาสามสิบกว่าชม.แล้ว ถึงเราจะเข้าไปนอนในฮอลบ้างก็เหอะ
ทำไงดีอ่ะ ไม่รู้จะเริ่มเล่าจากตรงไหนดี มันเยอะไปหมด วันนี้อยู่กับคัตตุนตั้งสิบสี่ชม. เหอๆ เมื่อวานก็นั่งดู ทีวี อยู่เป็นเพื่อนคัตตุน จินมันโดนไม้สับหัว เพราะพูดโฆษณาไม่ทันตามเวลาที่กำหนด ตลกดีว่ะ เมื่อวานจินตอนกลางคืนหล่อเนอะ แบบว่าดีกว่าตอนกลางวันนั่งหน้าทะมึน ตอนกลางคืนเป็นเวลาของอาคานิชิออกมาหากิน ฮ่าๆ เค้าให้จินมานั่งคนเดียวก่อน แล้วก็เปลี่ยนเป็นอึ้น ตอนเราจะออกข้างนอกประมาณตีห้าได้..
อยากจะเล่าความเหี้ยของบุโดกัง คือ... ห่วยมากอ่ะ จัดแบบนี้ได้ไง ให้คนเข้าไปหาที่นั่งกันเองแล้วมันเบียด ร้อนก็ร้อน แอร์ก็มาไม่ถึง ทางออกก็ห่วย สรุปคือไม่มีอะไรดีเลย การจัดงานวันนี้ของที่นี่ห่วยแตก สต๊าฟก็ไม่ตรวจไม่อะไรเลย ไม่ชอบเลย ฮอลก็ชัน อะไรก็ไม่รู้ แถมตอนเช้าวันนี้เราหงุดหงิดคนยี่ปุ่น แม่ง อยากกลับบ้านมากอ่ะ ประกอบกับการที่ว่าเมื่อวานไม่ได้นอน เลยหงุดหงิดสุดๆ จนเราต้องลงไปนอนฟุบกับพื้นอ่ะ ไม่งั้นไม่หาย ก็นั่งไปในนั้นแหละ คัตตุนพูดไป เราก็นอน เหอๆ ไม่ได้ฟังเท่าไหร่ ตอนแรกๆอ่ะ ไม่ได้ดูด้วย คือเบื่อมาก เรามานั่งคิด ทำไมเราต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย ก็คือ อยู่กับคัตตุนตลอดแหละตั้งแต่ต้นจนจบ เค้าจะมีไปพักบ้าง แต่ไม่นานก็ออกมาใหม่ นั่งส่องกล้องจนจะหลับ บางช่วงมันไม่ค่อยสนุกด้วยแหละ อะไรก็ไม่รู้น่าเบื่อ ตอนแรกๆก็มีร้องเมดเล่ย์คัตตุน พอเราหายง่วงก็มานั่งดูดีๆ มานั่งจับผิดจินคาเมะนั่นเอง ฮ่าๆ มีอะไรให้จับผิดเยอะแยะเลย เหอๆ คือ อยากบอกว่าไม่มีทางต่อติดแล้วล่ะเตียงนี้อ่ะ คาเมะไม่สนใจจินเลย คือเหมือนจะบอกว่า คาเมะไม่สนใจคนในวงเลยมากกว่า สนใจแต่ตัวเองใช่ป่ะ คาเมะนาชิ บางทีจินหันไปหาคาเมะ เค้าก็ไม่คุยอ่ะ นั่งข้างกันตลอดงานแต่ไม่คุยกันเลย นับครั้งได้เลยอ่ะ เวลาคุย คาเมะก็จะข้ามไปหาจุนโนะเหมือนจินเป็นอากาด แต่เวลาที่จินจะคุยกับเจ๊ คาเมะก็จะเสือกด้วย จนจินจะไม่สนใจไปเอง เหอๆ เราไม่ได้คิดไปเองนะ เพื่อนเราก็คิดว่ามันเป็นแบบนั้น มีหลายตอนมากๆอ่ะ อยากจะเล่าความตอแหลของใครบางคน คือนะ เรานั่งดูมันสิบกว่าชม.เนีย นั่งส่องกล้องมองตลอดเลยเห็น จุนโนะอ่ะ เค้าจะแบบว่าอ่อนไหวง่ายร้องไห้เยอะอ่ะ ร้องไห้เกือบทุกเรื่องเลยมั้ง เวลากล้องซูมหน้าคาเมะทีไร ฮีจะแบบว่าอินเวอร์ๆ จะเวอร์ไปไหนเราก็ไม่เข้าใจเลยว่ะ เหมือนจะพยายามเอาน้ำตาออกมา เหอๆ แล้วพอตอนตัดเข้าโฆษณา จุนโนะเค้าก็ขอทิชชู่จากสต๊าฟ นี่ อีคาเมะก็ขอเหมือนกันเว้ย แต่จุนโนะเอามาเช็ดน้ำตา มันเอามาสั่งน้ำมูก แถมเป็นคนที่ซับหน้าบ่อยมาก คนมาซับให้ไม่พอใจ ซับเองต่ออีก แล้วก็แบบ จะคิดว่าทุกคนต้องสนใจตัวเองเหรอไงวะ แบบว่าเพื่อนๆไม่คุย ไปคุยแต่กับพวกผู้ใหญ่ แล้วคิดว่าเค้าต้องคุยกับฮีนะ บางทีผู้ใหญ่เค้าก็จะคุยกันเองอ่ะ ฮีก็ทำท่าจะไปคุย แต่เค้าก็ไม่สนใจ เราล่ะตลก ตอนที่คนวิ่งเข้าเส้นชัยอีก ฮีเสนอหน้าจะเข้าไปหาเค้าเลย แต่เค้าไม่สนใจ แหกไหมล่ะนั่น
แต่ว่านะ ยังไงวันนี้เค้าก็ยังน่ารักเป็นคาเมะจังเหมือนเดิมอ่ะนะ แต่มันเหมือนเห็นมานาน จนมันไม่น่ารักขนาดนั้นแล้วว่ะ หน้าตาเค้าน่ารัก แต่นิสัยเค้าไม่น่ารัก เห็นมากเกินไป เลยมองเค้าไม่น่ารักเท่าแต่ก่อนแล้วอ่ะ น่ารักน้อยลงเวลามองหน้าเค้า ทั้งๆที่ความน่ารักของหน้าตาเนี่ยมันไม่ได้เปลี่ยนไปหรอก แต่พอเรามองเค้าบวกนิสัยเค้าเข้าไปเนี่ย มันเลยทำให้น่ารักน้อยลง เข้าใจป่ะ เหอๆ เอาเหอะ เราพูดไรไม่ค่อยรู้เรื่อง ไม่ต้องเข้าใจก็ได้ จะบอกว่ากลับไปไหมก็ไม่ได้บอกเต็มคำ เหมือนเราไปครั้งนี้ให้เรารู้ตัวว่า เรายังชอบคาเมะอยู่น่ะ ไม่ได้เลิกไปไหนไกลหรอก เหอๆ
แต่วันนี้ เราชมจินว่ะ จินน่ารักมากเลยอ่ะ นอกเหนือความคาดคิด เค้ายิ้มแย้มตลอดเลยน่ะ น่ารักดี ป่ะป๊าจิน ชอบตอนที่ไปสอนเต้นเด็กดาวอ่ะ น่าร๊ากกก ตอนหลังออกมาอุ้มเด็กสองคน เหมือนป๊าอุ้มลูก โคตรน่ารัก มีเด็กตัวเล็กๆวิ่งไปกอดจินด้วย เค้าก็กอดตอบ น่ารักดี ในวีทีอาร์ก็น่ารัก ตลกตอนที่เด็กดาวเข้าไปถามท่าเต้น จินเหมือนหนีมาหามุมสงบอยู่คนเดียวแต่ก็ยังถูกเจอตัวได้ อารมณ์ประมาณ หนีมากูยังไม่หายเมาจากเมื่อคืนเลย ฮ่าๆ อ่อ.. จินมีตอนหลังน่ารักอีกอัน ตอนออกมาร้องเพลงตอนจบ เค้าถูกดันให้ไปอยู่หน้าๆอ่ะ ก็มีคาเมะ จิน จุนโนะเรียงกัน แล้วเพลงมันนานนนนนมาก ไม่จบซะที เค้าก็หัวเราะเว้ยประมาณว่าทำไมไม่จบ พอถึงท่อนจบจริงๆรีบร้องใหญ่เลย หน้าตาแบบว่าดีใจมาก หันไปยิ้มกับจุนโนะประจำเลย แต่คือ เหมือนจินหันไปหาคาเมะด้วยแหละ แต่.. คาเมะไม่สนใจไง มัวแต่ให้ดาราอีกคนกอดไหล่ ตลกหน้าจินมากตอนที่หันไปเห็นคาเมะ ทำหน้าแบบ อะไรเนี่ยมึง ประมาณนั้นเลยน่ะ เราล่ะโคตรขำ
แต่คัตตุนก็ไม่เหมาะกับคำว่าซาบซึ้งประทับใจจริงๆแหละนะ เราว่าคัตตุนทำแบบนี้ไม่เข้าอ่ะ วันนี้จินเป็นคนเขียนจม.ถึงคนในคัตตุน เราไม่ซึ้งเลยอ่ะ เขียนถึงคาเมะซึเมไต้มากๆ เหอๆ บอกแค่เล่นละครด้วยกันแล้วก็ช่วยได้มาก อะไรประมาณนี้ คนอื่นเราจำไม่ได้ละ ไปฟังกันเอง พอเค้าถามคาเมะเรื่องจิน อีนี่ก็พูดวกวนไม่รู้เรื่อง พูดเร็วด้วยเราฟังไม่ทัน แต่ก็เอาเหอะ หลังจากนั้นก็ไปร้องเพลงคิซึรนะ จะซึ้งดีไหมอ่ะ เบื่อโคตรอ่ะ เสร็จแล้วร้องต่อด้วยเรียวเฟส บ้าละ กูคงจะร้องไห้กับเพลงเรียลเฟสหรอกนะ เหอๆๆ ไม่เห็นเหมือนตอนปีอาราชิเลย เราโคตรซึ้งอ่ะ จะร้องไห้ ขนาดตอนนั้นเราฟังไม่ค่อยจะออกเท่าไหร่นะ เพลงก็เพราะ ฮีโร่ เราโคตรชอบเลย ความหมายก็ดี คัตตุนนี่ คงจะเหมาะกับคำว่า เฟค มากกว่าล่ะมั้ง เหอๆ
เฮ้อ นึกอะไรไม่ค่อยออกเลย เราไม่ค่อยเล่าเลยเนอะ เหมือนบ่นมากกว่า เหอๆ วันนี้ต้องทายาด้วย เราปวดตูดมาก นั่งนานมาก ไม่คิดว่าจะทนถึงสิบกว่าชม.ได้ เจอหน้าคัตตุนจนจะอ๊วกไปเลยอ่ะ ไม่เคยเจอนานขนาดนี้มาก่อน จะดีใจดีป่ะเนี่ย ฮ่าๆ ถึงจะเหมือนไม่ค่อยเล่าก็เหอะ แต่เราจะบอกให้คนที่เข้ามาแล้วอ่านแล้วเม้นด้วย ถ้าไม่เม้นเราจะแช่งให้ซวยตลอดชาติ ไม่เล่าอะไรอีกแล้ว เพราะเราจะย้ายไปเล่นบล๊อคแล้วล่ะ เมื่อวานเราทำไว้ อิอิ ไว้จะเอารูปไปลง
เอ้อ คงรู้กันแล้วเรื่องละครคาเมะ วันนี้ฮัปเปียว เล่นละครเดือนสิบ เรื่องชื่อไรซักอย่างเนี่ยแหละ จำไม่ได้ เป็นเลิฟสตอรี่ เล่นกับ อายะเสะ ฮารุกะ (ไม่สวยอ่ะ) แสดงว่าข่าวลือเรื่องละครเดือนสิบมันจริง แต่อีกซัปปุรินี่กระทันหัน ? คงงั้น ?
กลับมาบ้านแล้ว กรี๊ดดดดดดด เรายังไม่ได้นอนเลยตั้งแต่เมื่อวาน เราตื่นตอนบ่ายสองเมื่อวาน แสดงว่าตอนนี้ก็ไม่ได้นอนเป็นเวลาสามสิบกว่าชม.แล้ว ถึงเราจะเข้าไปนอนในฮอลบ้างก็เหอะ
ทำไงดีอ่ะ ไม่รู้จะเริ่มเล่าจากตรงไหนดี มันเยอะไปหมด วันนี้อยู่กับคัตตุนตั้งสิบสี่ชม. เหอๆ เมื่อวานก็นั่งดู ทีวี อยู่เป็นเพื่อนคัตตุน จินมันโดนไม้สับหัว เพราะพูดโฆษณาไม่ทันตามเวลาที่กำหนด ตลกดีว่ะ เมื่อวานจินตอนกลางคืนหล่อเนอะ แบบว่าดีกว่าตอนกลางวันนั่งหน้าทะมึน ตอนกลางคืนเป็นเวลาของอาคานิชิออกมาหากิน ฮ่าๆ เค้าให้จินมานั่งคนเดียวก่อน แล้วก็เปลี่ยนเป็นอึ้น ตอนเราจะออกข้างนอกประมาณตีห้าได้..
อยากจะเล่าความเหี้ยของบุโดกัง คือ... ห่วยมากอ่ะ จัดแบบนี้ได้ไง ให้คนเข้าไปหาที่นั่งกันเองแล้วมันเบียด ร้อนก็ร้อน แอร์ก็มาไม่ถึง ทางออกก็ห่วย สรุปคือไม่มีอะไรดีเลย การจัดงานวันนี้ของที่นี่ห่วยแตก สต๊าฟก็ไม่ตรวจไม่อะไรเลย ไม่ชอบเลย ฮอลก็ชัน อะไรก็ไม่รู้ แถมตอนเช้าวันนี้เราหงุดหงิดคนยี่ปุ่น แม่ง อยากกลับบ้านมากอ่ะ ประกอบกับการที่ว่าเมื่อวานไม่ได้นอน เลยหงุดหงิดสุดๆ จนเราต้องลงไปนอนฟุบกับพื้นอ่ะ ไม่งั้นไม่หาย ก็นั่งไปในนั้นแหละ คัตตุนพูดไป เราก็นอน เหอๆ ไม่ได้ฟังเท่าไหร่ ตอนแรกๆอ่ะ ไม่ได้ดูด้วย คือเบื่อมาก เรามานั่งคิด ทำไมเราต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย ก็คือ อยู่กับคัตตุนตลอดแหละตั้งแต่ต้นจนจบ เค้าจะมีไปพักบ้าง แต่ไม่นานก็ออกมาใหม่ นั่งส่องกล้องจนจะหลับ บางช่วงมันไม่ค่อยสนุกด้วยแหละ อะไรก็ไม่รู้น่าเบื่อ ตอนแรกๆก็มีร้องเมดเล่ย์คัตตุน พอเราหายง่วงก็มานั่งดูดีๆ มานั่งจับผิดจินคาเมะนั่นเอง ฮ่าๆ มีอะไรให้จับผิดเยอะแยะเลย เหอๆ คือ อยากบอกว่าไม่มีทางต่อติดแล้วล่ะเตียงนี้อ่ะ คาเมะไม่สนใจจินเลย คือเหมือนจะบอกว่า คาเมะไม่สนใจคนในวงเลยมากกว่า สนใจแต่ตัวเองใช่ป่ะ คาเมะนาชิ บางทีจินหันไปหาคาเมะ เค้าก็ไม่คุยอ่ะ นั่งข้างกันตลอดงานแต่ไม่คุยกันเลย นับครั้งได้เลยอ่ะ เวลาคุย คาเมะก็จะข้ามไปหาจุนโนะเหมือนจินเป็นอากาด แต่เวลาที่จินจะคุยกับเจ๊ คาเมะก็จะเสือกด้วย จนจินจะไม่สนใจไปเอง เหอๆ เราไม่ได้คิดไปเองนะ เพื่อนเราก็คิดว่ามันเป็นแบบนั้น มีหลายตอนมากๆอ่ะ อยากจะเล่าความตอแหลของใครบางคน คือนะ เรานั่งดูมันสิบกว่าชม.เนีย นั่งส่องกล้องมองตลอดเลยเห็น จุนโนะอ่ะ เค้าจะแบบว่าอ่อนไหวง่ายร้องไห้เยอะอ่ะ ร้องไห้เกือบทุกเรื่องเลยมั้ง เวลากล้องซูมหน้าคาเมะทีไร ฮีจะแบบว่าอินเวอร์ๆ จะเวอร์ไปไหนเราก็ไม่เข้าใจเลยว่ะ เหมือนจะพยายามเอาน้ำตาออกมา เหอๆ แล้วพอตอนตัดเข้าโฆษณา จุนโนะเค้าก็ขอทิชชู่จากสต๊าฟ นี่ อีคาเมะก็ขอเหมือนกันเว้ย แต่จุนโนะเอามาเช็ดน้ำตา มันเอามาสั่งน้ำมูก แถมเป็นคนที่ซับหน้าบ่อยมาก คนมาซับให้ไม่พอใจ ซับเองต่ออีก แล้วก็แบบ จะคิดว่าทุกคนต้องสนใจตัวเองเหรอไงวะ แบบว่าเพื่อนๆไม่คุย ไปคุยแต่กับพวกผู้ใหญ่ แล้วคิดว่าเค้าต้องคุยกับฮีนะ บางทีผู้ใหญ่เค้าก็จะคุยกันเองอ่ะ ฮีก็ทำท่าจะไปคุย แต่เค้าก็ไม่สนใจ เราล่ะตลก ตอนที่คนวิ่งเข้าเส้นชัยอีก ฮีเสนอหน้าจะเข้าไปหาเค้าเลย แต่เค้าไม่สนใจ แหกไหมล่ะนั่น
แต่ว่านะ ยังไงวันนี้เค้าก็น่ารักเหมือนเดิมอ่ะนะ จะบอกว่ากลับไปไหมก็ไม่ได้บอกเต็มคำ เหมือนเราไปครั้งนี้ให้เรารู้ตัวว่า เรายังชอบคาเมะอยู่น่ะ ไม่ได้เลิกไปไหนไกลหรอก เหอๆ
แต่วันนี้ เราชมจินว่ะ จินน่ารักมากเลยอ่ะ นอกเหนือความคาดคิด เค้ายิ้มแย้มตลอดเลยน่ะ น่ารักดี ป่ะป๊าจิน ชอบตอนที่ไปสอนเต้นเด็กดาวอ่ะ น่าร๊ากกก ตอนหลังออกมาอุ้มเด็กสองคน เหมือนป๊าอุ้มลูก โคตรน่ารัก มีเด็กตัวเล็กๆวิ่งไปกอดจินด้วย เค้าก็กอดตอบ น่ารักดี ในวีทีอาร์ก็น่ารัก ตลกตอนที่เด็กดาวเข้าไปถามท่าเต้น จินเหมือนหนีมาหามุมสงบอยู่คนเดียวแต่ก็ยังถูกเจอตัวได้ อารมณ์ประมาณ หนีมากูยังไม่หายเมาจากเมื่อคืนเลย ฮ่าๆ อ่อ.. จินมีตอนหลังน่ารักอีกอัน ตอนออกมาร้องเพลงตอนจบ เค้าถูกดันให้ไปอยู่หน้าๆอ่ะ ก็มีคาเมะ จิน จุนโนะเรียงกัน แล้วเพลงมันนานนนนนมาก ไม่จบซะที เค้าก็หัวเราะเว้ยประมาณว่าทำไมไม่จบ พอถึงท่อนจบจริงๆรีบร้องใหญ่เลย หน้าตาแบบว่าดีใจมาก หันไปยิ้มกับจุนโนะประจำเลย แต่คือ เหมือนจินหันไปหาคาเมะด้วยแหละ แต่.. คาเมะไม่สนใจไง มัวแต่ให้ดาราอีกคนกอดไหล่ ตลกหน้าจินมากตอนที่หันไปเห็นคาเมะ ทำหน้าแบบ อะไรเนี่ยมึง ประมาณนั้นเลยน่ะ เราล่ะโคตรขำ
แต่คัตตุนก็ไม่เหมาะกับคำว่าซาบซึ้งประทับใจจริงๆแหละนะ เราว่าคัตตุนทำแบบนี้ไม่เข้าอ่ะ วันนี้จินเป็นคนเขียนจม.ถึงคนในคัตตุน เราไม่ซึ้งเลยอ่ะ เขียนถึงคาเมะซึเมไต้มากๆ เหอๆ บอกแค่เล่นละครด้วยกันแล้วก็ช่วยได้มาก อะไรประมาณนี้ คนอื่นเราจำไม่ได้ละ ไปฟังกันเอง พอเค้าถามคาเมะเรื่องจิน อีนี่ก็พูดวกวนไม่รู้เรื่อง พูดเร็วด้วยเราฟังไม่ทัน แต่ก็เอาเหอะ หลังจากนั้นก็ไปร้องเพลงคิซึรนะ จะซึ้งดีไหมอ่ะ เบื่อโคตรอ่ะ เสร็จแล้วร้องต่อด้วยเรียวเฟส บ้าละ กูคงจะร้องไห้กับเพลงเรียลเฟสหรอกนะ เหอๆๆ ไม่เห็นเหมือนตอนปีอาราชิเลย เราโคตรซึ้งอ่ะ จะร้องไห้ ขนาดตอนนั้นเราฟังไม่ค่อยจะออกเท่าไหร่นะ เพลงก็เพราะ ฮีโร่ เราโคตรชอบเลย ความหมายก็ดี คัตตุนนี่ คงจะเหมาะกับคำว่า เฟค มากกว่าล่ะมั้ง เหอๆ
เฮ้อ นึกอะไรไม่ค่อยออกเลย เราไม่ค่อยเล่าเลยเนอะ เหมือนบ่นมากกว่า เหอๆ วันนี้ต้องทายาด้วย เราปวดตูดมาก นั่งนานมาก ไม่คิดว่าจะทนถึงสิบกว่าชม.ได้ เจอหน้าคัตตุนจนจะอ๊วกไปเลยอ่ะ ไม่เคยเจอนานขนาดนี้มาก่อน จะดีใจดีป่ะเนี่ย ฮ่าๆ ถึงจะเหมือนไม่ค่อยเล่าก็เหอะ แต่เราจะบอกให้คนที่เข้ามาแล้วอ่านแล้วเม้นด้วย ถ้าไม่เม้นเราจะแช่งให้ซวยตลอดชาติ ไม่เล่าอะไรอีกแล้ว เพราะเราจะย้ายไปเล่นบล๊อคแล้วล่ะ เมื่อวานเราทำไว้ อิอิ ไว้จะเอารูปไปลง
กลับมาบ้านแล้ว กรี๊ดดดดดดด เรายังไม่ได้นอนเลยตั้งแต่เมื่อวาน เราตื่นตอนบ่ายสองเมื่อวาน แสดงว่าตอนนี้ก็ไม่ได้นอนเป็นเวลาสามสิบกว่าชม.แล้ว ถึงเราจะเข้าไปนอนในฮอลบ้างก็เหอะ
ทำไงดีอ่ะ ไม่รู้จะเริ่มเล่าจากตรงไหนดี มันเยอะไปหมด วันนี้อยู่กับคัตตุนตั้งสิบสี่ชม. เหอๆ เมื่อวานก็นั่งดู ทีวี อยู่เป็นเพื่อนคัตตุน จินมันโดนไม้สับหัว เพราะพูดโฆษณาไม่ทันตามเวลาที่กำหนด ตลกดีว่ะ เมื่อวานจินตอนกลางคืนหล่อเนอะ แบบว่าดีกว่าตอนกลางวันนั่งหน้าทะมึน ตอนกลางคืนเป็นเวลาของอาคานิชิออกมาหากิน ฮ่าๆ เค้าให้จินมานั่งคนเดียวก่อน แล้วก็เปลี่ยนเป็นอึ้น ตอนเราจะออกข้างนอกประมาณตีห้าได้..
อยากจะเล่าความเหี้ยของบุโดกัง คือ... ห่วยมากอ่ะ จัดแบบนี้ได้ไง ให้คนเข้าไปหาที่นั่งกันเองแล้วมันเบียด ร้อนก็ร้อน แอร์ก็มาไม่ถึง ทางออกก็ห่วย สรุปคือไม่มีอะไรดีเลย การจัดงานวันนี้ของที่นี่ห่วยแตก สต๊าฟก็ไม่ตรวจไม่อะไรเลย ไม่ชอบเลย ฮอลก็ชัน อะไรก็ไม่รู้ แถมตอนเช้าวันนี้เราหงุดหงิดคนยี่ปุ่น แม่ง อยากกลับบ้านมากอ่ะ ประกอบกับการที่ว่าเมื่อวานไม่ได้นอน เลยหงุดหงิดสุดๆ จนเราต้องลงไปนอนฟุบกับพื้นอ่ะ ไม่งั้นไม่หาย ก็นั่งไปในนั้นแหละ คัตตุนพูดไป เราก็นอน เหอๆ ไม่ได้ฟังเท่าไหร่ ตอนแรกๆอ่ะ ไม่ได้ดูด้วย คือเบื่อมาก เรามานั่งคิด ทำไมเราต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย ก็คือ อยู่กับคัตตุนตลอดแหละตั้งแต่ต้นจนจบ เค้าจะมีไปพักบ้าง แต่ไม่นานก็ออกมาใหม่ นั่งส่องกล้องจนจะหลับ บางช่วงมันไม่ค่อยสนุกด้วยแหละ อะไรก็ไม่รู้น่าเบื่อ ตอนแรกๆก็มีร้องเมดเล่ย์คัตตุน พอเราหายง่วงก็มานั่งดูดีๆ มานั่งจับผิดจินคาเมะนั่นเอง ฮ่าๆ มีอะไรให้จับผิดเยอะแยะเลย เหอๆ คือ อยากบอกว่าไม่มีทางต่อติดแล้วล่ะเตียงนี้อ่ะ คาเมะไม่สนใจจินเลย คือเหมือนจะบอกว่า คาเมะไม่สนใจคนในวงเลยมากกว่า สนใจแต่ตัวเองใช่ป่ะ คาเมะนาชิ บางทีจินหันไปหาคาเมะ เค้าก็ไม่คุยอ่ะ นั่งข้างกันตลอดงานแต่ไม่คุยกันเลย นับครั้งได้เลยอ่ะ เวลาคุย คาเมะก็จะข้ามไปหาจุนโนะเหมือนจินเป็นอากาด แต่เวลาที่จินจะคุยกับเจ๊ คาเมะก็จะเสือกด้วย จนจินจะไม่สนใจไปเอง เหอๆ เราไม่ได้คิดไปเองนะ เพื่อนเราก็คิดว่ามันเป็นแบบนั้น มีหลายตอนมากๆอ่ะ อยากจะเล่าความตอแหลของใครบางคน คือนะ เรานั่งดูมันสิบกว่าชม.เนีย นั่งส่องกล้องมองตลอดเลยเห็น จุนโนะอ่ะ เค้าจะแบบว่าอ่อนไหวง่ายร้องไห้เยอะอ่ะ ร้องไห้เกือบทุกเรื่องเลยมั้ง เวลากล้องซูมหน้าคาเมะทีไร ฮีจะแบบว่าอินเวอร์ๆ จะเวอร์ไปไหนเราก็ไม่เข้าใจเลยว่ะ เหมือนจะพยายามเอาน้ำตาออกมา เหอๆ แล้วพอตอนตัดเข้าโฆษณา จุนโนะเค้าก็ขอทิชชู่จากสต๊าฟ นี่ อีคาเมะก็ขอเหมือนกันเว้ย แต่จุนโนะเอามาเช็ดน้ำตา มันเอามาสั่งน้ำมูก แถมเป็นคนที่ซับหน้าบ่อยมาก คนมาซับให้ไม่พอใจ ซับเองต่ออีก แล้วก็แบบ จะคิดว่าทุกคนต้องสนใจตัวเองเหรอไงวะ แบบว่าเพื่อนๆไม่คุย ไปคุยแต่กับพวกผู้ใหญ่ แล้วคิดว่าเค้าต้องคุยกับฮีนะ บางทีผู้ใหญ่เค้าก็จะคุยกันเองอ่ะ ฮีก็ทำท่าจะไปคุย แต่เค้าก็ไม่สนใจ เราล่ะตลก ตอนที่คนวิ่งเข้าเส้นชัยอีก ฮีเสนอหน้าจะเข้าไปหาเค้าเลย แต่เค้าไม่สนใจ แหกไหมล่ะนั่น
แต่ว่านะ ยังไงวันนี้เค้าก็น่ารักเหมือนเดิมอ่ะนะ จะบอกว่ากลับไปไหมก็ไม่ได้บอกเต็มคำ เหมือนเราไปครั้งนี้ให้เรารู้ตัวว่า เรายังชอบคาเมะอยู่น่ะ ไม่ได้เลิกไปไหนไกลหรอก เหอๆ
แต่วันนี้ เราชมจินว่ะ จินน่ารักมากเลยอ่ะ นอกเหนือความคาดคิด เค้ายิ้มแย้มตลอดเลยน่ะ น่ารักดี ป่ะป๊าจิน ชอบตอนที่ไปสอนเต้นเด็กดาวอ่ะ น่าร๊ากกก ตอนหลังออกมาอุ้มเด็กสองคน เหมือนป๊าอุ้มลูก โคตรน่ารัก มีเด็กตัวเล็กๆวิ่งไปกอดจินด้วย เค้าก็กอดตอบ น่ารักดี ในวีทีอาร์ก็น่ารัก ตลกตอนที่เด็กดาวเข้าไปถามท่าเต้น จินเหมือนหนีมาหามุมสงบอยู่คนเดียวแต่ก็ยังถูกเจอตัวได้ อารมณ์ประมาณ หนีมากูยังไม่หายเมาจากเมื่อคืนเลย ฮ่าๆ อ่อ.. จินมีตอนหลังน่ารักอีกอัน ตอนออกมาร้องเพลงตอนจบ เค้าถูกดันให้ไปอยู่หน้าๆอ่ะ ก็มีคาเมะ จิน จุนโนะเรียงกัน แล้วเพลงมันนานนนนนมาก ไม่จบซะที เค้าก็หัวเราะเว้ยประมาณว่าทำไมไม่จบ พอถึงท่อนจบจริงๆรีบร้องใหญ่เลย หน้าตาแบบว่าดีใจมาก หันไปยิ้มกับจุนโนะประจำเลย แต่คือ เหมือนจินหันไปหาคาเมะด้วยแหละ แต่.. คาเมะไม่สนใจไง มัวแต่ให้ดาราอีกคนกอดไหล่ ตลกหน้าจินมากตอนที่หันไปเห็นคาเมะ ทำหน้าแบบ อะไรเนี่ยมึง ประมาณนั้นเลยน่ะ เราล่ะโคตรขำ
แต่คัตตุนก็ไม่เหมาะกับคำว่าซาบซึ้งประทับใจจริงๆแหละนะ เราว่าคัตตุนทำแบบนี้ไม่เข้าอ่ะ วันนี้จินเป็นคนเขียนจม.ถึงคนในคัตตุน เราไม่ซึ้งเลยอ่ะ เขียนถึงคาเมะซึเมไต้มากๆ เหอๆ บอกแค่เล่นละครด้วยกันแล้วก็ช่วยได้มาก อะไรประมาณนี้ คนอื่นเราจำไม่ได้ละ ไปฟังกันเอง พอเค้าถามคาเมะเรื่องจิน อีนี่ก็พูดวกวนไม่รู้เรื่อง พูดเร็วด้วยเราฟังไม่ทัน แต่ก็เอาเหอะ หลังจากนั้นก็ไปร้องเพลงคิซึรนะ จะซึ้งดีไหมอ่ะ เบื่อโคตรอ่ะ เสร็จแล้วร้องต่อด้วยเรียวเฟส บ้าละ กูคงจะร้องไห้กับเพลงเรียลเฟสหรอกนะ เหอๆๆ ไม่เห็นเหมือนตอนปีอาราชิเลย เราโคตรซึ้งอ่ะ จะร้องไห้ ขนาดตอนนั้นเราฟังไม่ค่อยจะออกเท่าไหร่นะ เพลงก็เพราะ ฮีโร่ เราโคตรชอบเลย ความหมายก็ดี คัตตุนนี่ คงจะเหมาะกับคำว่า เฟค มากกว่าล่ะมั้ง เหอๆ
เฮ้อ นึกอะไรไม่ค่อยออกเลย เราไม่ค่อยเล่าเลยเนอะ เหมือนบ่นมากกว่า เหอๆ วันนี้ต้องทายาด้วย เราปวดตูดมาก นั่งนานมาก ไม่คิดว่าจะทนถึงสิบกว่าชม.ได้ เจอหน้าคัตตุนจนจะอ๊วกไปเลยอ่ะ ไม่เคยเจอนานขนาดนี้มาก่อน จะดีใจดีป่ะเนี่ย ฮ่าๆ ถึงจะเหมือนไม่ค่อยเล่าก็เหอะ แต่เราจะบอกให้คนที่เข้ามาแล้วอ่านแล้วเม้นด้วย ถ้าไม่เม้นเราจะแช่งให้ซวยตลอดชาติ ไม่เล่าอะไรอีกแล้ว เพราะเราจะย้ายไปเล่นบล๊อคแล้วล่ะ เมื่อวานเราทำไว้ อิอิ ไว้จะเอารูปไปลง
ที่มาอัพเนี่ย จริงๆไม่ได้ตั้งใจจะมาอัพหรอก แต่ทนไม่ไหว รำคานว่ะ
คือ... กรุณาอย่าเอาเรื่องที่เราเขียนในได ไปถามอีบ้านั่งเทียนเขียนนั่น อย่ามายุ่ง เค้าจะทำอะไรก็เรื่องของเค้า ไม่เกี่ยวกับเรา ไม่ต้องมาทำเป็นเอาไปถามไอ้บ้านั่นว่าเรื่องที่เราเขียนในไดจริงไหมหรืออะไร มันไม่ได้ออกชื่อหรอกว่าใคร แต่รู้โว้ย รำคานว่ะ จะรู้ดี หรือว่าจะทำงานในวงการห่าอะไรก็เหอะ ใครอยากอ่านก็อ่านไป ไม่ต้องมาอ่านไดเราเพราะว่ามันคงเขียนไม่เหมือนกันอยู่แล้วอ่ะนะ ไม่เหมือนกันเลยซักนิดน่ะ ไม่ต้องเอาไปเปรียบเทียบ อยากจะคิดยังไงก็คิดเหอะนะ เบื่อมากแล้วเว้ย
อย่าเอาชั้นไปผสมกับไอ้พวกเพี้ยนนั่น เพราะชั้นเจียมตัวชั้นเองอยู่แล้วว่าเป็นแค่แฟนๆน่ะ ไม่ใช่คังเคฉะ หรือว่าสึนางาริอะไรหรอกนะ ไม่เคยคิดจะมาตอแหลให้ดูดีเหมือนว่ารู้จักกับพวกจอนนี่หรอกนะ เพราะมันไม่มีทางเป็นไปได้น่ะสิ ขอร้องเหอะ เพราะไม่งั้น จะไม่เขียนแล้วเว้ย แม่ง หลายรอบมากๆละ อยากรู้ห่าอะไรก็ไปหามาจากนู่นแล้วกัน ข่าวอัพเดท ไม่มั่ว ไม่อะไรเลยซักนิด แถมยังเป็นซึนางาริ ชั้นมันก็แค่โอริกิที่ตามไปวันๆนั่นแหละ ไม่ได้รู้จักตัวตนที่แท้จริงห่าอะไรหรอก ก็แค่เห็น แล้วก็พูดอย่างที่เห็นเนี่ยแหละ
กลับมาบ้านแล้ว กรี๊ดดดดดดด เรายังไม่ได้นอนเลยตั้งแต่เมื่อวาน เราตื่นตอนบ่ายสองเมื่อวาน แสดงว่าตอนนี้ก็ไม่ได้นอนเป็นเวลาสามสิบกว่าชม.แล้ว ถึงเราจะเข้าไปนอนในฮอลบ้างก็เหอะ
ทำไงดีอ่ะ ไม่รู้จะเริ่มเล่าจากตรงไหนดี มันเยอะไปหมด วันนี้อยู่กับคัตตุนตั้งสิบสี่ชม. เหอๆ เมื่อวานก็นั่งดู ทีวี อยู่เป็นเพื่อนคัตตุน จินมันโดนไม้สับหัว เพราะพูดโฆษณาไม่ทันตามเวลาที่กำหนด ตลกดีว่ะ เมื่อวานจินตอนกลางคืนหล่อเนอะ แบบว่าดีกว่าตอนกลางวันนั่งหน้าทะมึน ตอนกลางคืนเป็นเวลาของอาคานิชิออกมาหากิน ฮ่าๆ เค้าให้จินมานั่งคนเดียวก่อน แล้วก็เปลี่ยนเป็นอึ้น ตอนเราจะออกข้างนอกประมาณตีห้าได้..
อยากจะเล่าความเหี้ยของบุโดกัง คือ... ห่วยมากอ่ะ จัดแบบนี้ได้ไง ให้คนเข้าไปหาที่นั่งกันเองแล้วมันเบียด ร้อนก็ร้อน แอร์ก็มาไม่ถึง ทางออกก็ห่วย สรุปคือไม่มีอะไรดีเลย การจัดงานวันนี้ของที่นี่ห่วยแตก สต๊าฟก็ไม่ตรวจไม่อะไรเลย ไม่ชอบเลย ฮอลก็ชัน อะไรก็ไม่รู้ แถมตอนเช้าวันนี้เราหงุดหงิดคนยี่ปุ่น แม่ง อยากกลับบ้านมากอ่ะ ประกอบกับการที่ว่าเมื่อวานไม่ได้นอน เลยหงุดหงิดสุดๆ จนเราต้องลงไปนอนฟุบกับพื้นอ่ะ ไม่งั้นไม่หาย ก็นั่งไปในนั้นแหละ คัตตุนพูดไป เราก็นอน เหอๆ ไม่ได้ฟังเท่าไหร่ ตอนแรกๆอ่ะ ไม่ได้ดูด้วย คือเบื่อมาก เรามานั่งคิด ทำไมเราต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย ก็คือ อยู่กับคัตตุนตลอดแหละตั้งแต่ต้นจนจบ เค้าจะมีไปพักบ้าง แต่ไม่นานก็ออกมาใหม่ นั่งส่องกล้องจนจะหลับ บางช่วงมันไม่ค่อยสนุกด้วยแหละ อะไรก็ไม่รู้น่าเบื่อ ตอนแรกๆก็มีร้องเมดเล่ย์คัตตุน พอเราหายง่วงก็มานั่งดูดีๆ มานั่งจับผิดจินคาเมะนั่นเอง ฮ่าๆ มีอะไรให้จับผิดเยอะแยะเลย เหอๆ คือ อยากบอกว่าไม่มีทางต่อติดแล้วล่ะเตียงนี้อ่ะ คาเมะไม่สนใจจินเลย คือเหมือนจะบอกว่า คาเมะไม่สนใจคนในวงเลยมากกว่า สนใจแต่ตัวเองใช่ป่ะ คาเมะนาชิ บางทีจินหันไปหาคาเมะ เค้าก็ไม่คุยอ่ะ นั่งข้างกันตลอดงานแต่ไม่คุยกันเลย นับครั้งได้เลยอ่ะ เวลาคุย คาเมะก็จะข้ามไปหาจุนโนะเหมือนจินเป็นอากาด แต่เวลาที่จินจะคุยกับเจ๊ คาเมะก็จะเสือกด้วย จนจินจะไม่สนใจไปเอง เหอๆ เราไม่ได้คิดไปเองนะ เพื่อนเราก็คิดว่ามันเป็นแบบนั้น มีหลายตอนมากๆอ่ะ อยากจะเล่าความตอแหลของใครบางคน คือนะ เรานั่งดูมันสิบกว่าชม.เนีย นั่งส่องกล้องมองตลอดเลยเห็น จุนโนะอ่ะ เค้าจะแบบว่าอ่อนไหวง่ายร้องไห้เยอะอ่ะ ร้องไห้เกือบทุกเรื่องเลยมั้ง เวลากล้องซูมหน้าคาเมะทีไร ฮีจะแบบว่าอินเวอร์ๆ จะเวอร์ไปไหนเราก็ไม่เข้าใจเลยว่ะ เหมือนจะพยายามเอาน้ำตาออกมา เหอๆ แล้วพอตอนตัดเข้าโฆษณา จุนโนะเค้าก็ขอทิชชู่จากสต๊าฟ นี่ อีคาเมะก็ขอเหมือนกันเว้ย แต่จุนโนะเอามาเช็ดน้ำตา มันเอามาสั่งน้ำมูก แถมเป็นคนที่ซับหน้าบ่อยมาก คนมาซับให้ไม่พอใจ ซับเองต่ออีก แล้วก็แบบ จะคิดว่าทุกคนต้องสนใจตัวเองเหรอไงวะ แบบว่าเพื่อนๆไม่คุย ไปคุยแต่กับพวกผู้ใหญ่ แล้วคิดว่าเค้าต้องคุยกับฮีนะ บางทีผู้ใหญ่เค้าก็จะคุยกันเองอ่ะ ฮีก็ทำท่าจะไปคุย แต่เค้าก็ไม่สนใจ เราล่ะตลก ตอนที่คนวิ่งเข้าเส้นชัยอีก ฮีเสนอหน้าจะเข้าไปหาเค้าเลย แต่เค้าไม่สนใจ แหกไหมล่ะนั่น
แต่ว่านะ ยังไงวันนี้เค้าก็ยังน่ารักเป็นคาเมะจังเหมือนเดิมอ่ะนะ แต่มันเหมือนเห็นมานาน จนมันไม่น่ารักขนาดนั้นแล้วว่ะ หน้าตาเค้าน่ารัก แต่นิสัยเค้าไม่น่ารัก เห็นมากเกินไป เลยมองเค้าไม่น่ารักเท่าแต่ก่อนแล้วอ่ะ น่ารักน้อยลงเวลามองหน้าเค้า ทั้งๆที่ความน่ารักของหน้าตาเนี่ยมันไม่ได้เปลี่ยนไปหรอก แต่พอเรามองเค้าบวกนิสัยเค้าเข้าไปเนี่ย มันเลยทำให้น่ารักน้อยลง เข้าใจป่ะ เหอๆ เอาเหอะ เราพูดไรไม่ค่อยรู้เรื่อง ไม่ต้องเข้าใจก็ได้ จะบอกว่ากลับไปไหมก็ไม่ได้บอกเต็มคำ เหมือนเราไปครั้งนี้ให้เรารู้ตัวว่า เรายังชอบคาเมะอยู่น่ะ ไม่ได้เลิกไปไหนไกลหรอก เหอๆ
แต่วันนี้ เราชมจินว่ะ จินน่ารักมากเลยอ่ะ นอกเหนือความคาดคิด เค้ายิ้มแย้มตลอดเลยน่ะ น่ารักดี ป่ะป๊าจิน ชอบตอนที่ไปสอนเต้นเด็กดาวอ่ะ น่าร๊ากกก ตอนหลังออกมาอุ้มเด็กสองคน เหมือนป๊าอุ้มลูก โคตรน่ารัก มีเด็กตัวเล็กๆวิ่งไปกอดจินด้วย เค้าก็กอดตอบ น่ารักดี ในวีทีอาร์ก็น่ารัก ตลกตอนที่เด็กดาวเข้าไปถามท่าเต้น จินเหมือนหนีมาหามุมสงบอยู่คนเดียวแต่ก็ยังถูกเจอตัวได้ อารมณ์ประมาณ หนีมากูยังไม่หายเมาจากเมื่อคืนเลย ฮ่าๆ อ่อ.. จินมีตอนหลังน่ารักอีกอัน ตอนออกมาร้องเพลงตอนจบ เค้าถูกดันให้ไปอยู่หน้าๆอ่ะ ก็มีคาเมะ จิน จุนโนะเรียงกัน แล้วเพลงมันนานนนนนมาก ไม่จบซะที เค้าก็หัวเราะเว้ยประมาณว่าทำไมไม่จบ พอถึงท่อนจบจริงๆรีบร้องใหญ่เลย หน้าตาแบบว่าดีใจมาก หันไปยิ้มกับจุนโนะประจำเลย แต่คือ เหมือนจินหันไปหาคาเมะด้วยแหละ แต่.. คาเมะไม่สนใจไง มัวแต่ให้ดาราอีกคนกอดไหล่ ตลกหน้าจินมากตอนที่หันไปเห็นคาเมะ ทำหน้าแบบ อะไรเนี่ยมึง ประมาณนั้นเลยน่ะ เราล่ะโคตรขำ
แต่คัตตุนก็ไม่เหมาะกับคำว่าซาบซึ้งประทับใจจริงๆแหละนะ เราว่าคัตตุนทำแบบนี้ไม่เข้าอ่ะ วันนี้จินเป็นคนเขียนจม.ถึงคนในคัตตุน เราไม่ซึ้งเลยอ่ะ เขียนถึงคาเมะซึเมไต้มากๆ เหอๆ บอกแค่เล่นละครด้วยกันแล้วก็ช่วยได้มาก อะไรประมาณนี้ คนอื่นเราจำไม่ได้ละ ไปฟังกันเอง พอเค้าถามคาเมะเรื่องจิน อีนี่ก็พูดวกวนไม่รู้เรื่อง พูดเร็วด้วยเราฟังไม่ทัน แต่ก็เอาเหอะ หลังจากนั้นก็ไปร้องเพลงคิซึรนะ จะซึ้งดีไหมอ่ะ เบื่อโคตรอ่ะ เสร็จแล้วร้องต่อด้วยเรียวเฟส บ้าละ กูคงจะร้องไห้กับเพลงเรียลเฟสหรอกนะ เหอๆๆ ไม่เห็นเหมือนตอนปีอาราชิเลย เราโคตรซึ้งอ่ะ จะร้องไห้ ขนาดตอนนั้นเราฟังไม่ค่อยจะออกเท่าไหร่นะ เพลงก็เพราะ ฮีโร่ เราโคตรชอบเลย ความหมายก็ดี คัตตุนนี่ คงจะเหมาะกับคำว่า เฟค มากกว่าล่ะมั้ง เหอๆ
เฮ้อ นึกอะไรไม่ค่อยออกเลย เราไม่ค่อยเล่าเลยเนอะ เหมือนบ่นมากกว่า เหอๆ วันนี้ต้องทายาด้วย เราปวดตูดมาก นั่งนานมาก ไม่คิดว่าจะทนถึงสิบกว่าชม.ได้ เจอหน้าคัตตุนจนจะอ๊วกไปเลยอ่ะ ไม่เคยเจอนานขนาดนี้มาก่อน จะดีใจดีป่ะเนี่ย ฮ่าๆ ถึงจะเหมือนไม่ค่อยเล่าก็เหอะ แต่เราจะบอกให้คนที่เข้ามาแล้วอ่านแล้วเม้นด้วย ถ้าไม่เม้นเราจะแช่งให้ซวยตลอดชาติ ไม่เล่าอะไรอีกแล้ว เพราะเราจะย้ายไปเล่นบล๊อคแล้วล่ะ เมื่อวานเราทำไว้ อิอิ ไว้จะเอารูปไปลง
เอ้อ คงรู้กันแล้วเรื่องละครคาเมะ วันนี้ฮัปเปียว เล่นละครเดือนสิบ เรื่องชื่อไรซักอย่างเนี่ยแหละ จำไม่ได้ เป็นเลิฟสตอรี่ เล่นกับ อายะเสะ ฮารุกะ (ไม่สวยอ่ะ) แสดงว่าข่าวลือเรื่องละครเดือนสิบมันจริง แต่อีกซัปปุรินี่กระทันหัน ? คงงั้น ?
กลับมาบ้านแล้ว กรี๊ดดดดดดด เรายังไม่ได้นอนเลยตั้งแต่เมื่อวาน เราตื่นตอนบ่ายสองเมื่อวาน แสดงว่าตอนนี้ก็ไม่ได้นอนเป็นเวลาสามสิบกว่าชม.แล้ว ถึงเราจะเข้าไปนอนในฮอลบ้างก็เหอะ
ทำไงดีอ่ะ ไม่รู้จะเริ่มเล่าจากตรงไหนดี มันเยอะไปหมด วันนี้อยู่กับคัตตุนตั้งสิบสี่ชม. เหอๆ เมื่อวานก็นั่งดู ทีวี อยู่เป็นเพื่อนคัตตุน จินมันโดนไม้สับหัว เพราะพูดโฆษณาไม่ทันตามเวลาที่กำหนด ตลกดีว่ะ เมื่อวานจินตอนกลางคืนหล่อเนอะ แบบว่าดีกว่าตอนกลางวันนั่งหน้าทะมึน ตอนกลางคืนเป็นเวลาของอาคานิชิออกมาหากิน ฮ่าๆ เค้าให้จินมานั่งคนเดียวก่อน แล้วก็เปลี่ยนเป็นอึ้น ตอนเราจะออกข้างนอกประมาณตีห้าได้..
อยากจะเล่าความเหี้ยของบุโดกัง คือ... ห่วยมากอ่ะ จัดแบบนี้ได้ไง ให้คนเข้าไปหาที่นั่งกันเองแล้วมันเบียด ร้อนก็ร้อน แอร์ก็มาไม่ถึง ทางออกก็ห่วย สรุปคือไม่มีอะไรดีเลย การจัดงานวันนี้ของที่นี่ห่วยแตก สต๊าฟก็ไม่ตรวจไม่อะไรเลย ไม่ชอบเลย ฮอลก็ชัน อะไรก็ไม่รู้ แถมตอนเช้าวันนี้เราหงุดหงิดคนยี่ปุ่น แม่ง อยากกลับบ้านมากอ่ะ ประกอบกับการที่ว่าเมื่อวานไม่ได้นอน เลยหงุดหงิดสุดๆ จนเราต้องลงไปนอนฟุบกับพื้นอ่ะ ไม่งั้นไม่หาย ก็นั่งไปในนั้นแหละ คัตตุนพูดไป เราก็นอน เหอๆ ไม่ได้ฟังเท่าไหร่ ตอนแรกๆอ่ะ ไม่ได้ดูด้วย คือเบื่อมาก เรามานั่งคิด ทำไมเราต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย ก็คือ อยู่กับคัตตุนตลอดแหละตั้งแต่ต้นจนจบ เค้าจะมีไปพักบ้าง แต่ไม่นานก็ออกมาใหม่ นั่งส่องกล้องจนจะหลับ บางช่วงมันไม่ค่อยสนุกด้วยแหละ อะไรก็ไม่รู้น่าเบื่อ ตอนแรกๆก็มีร้องเมดเล่ย์คัตตุน พอเราหายง่วงก็มานั่งดูดีๆ มานั่งจับผิดจินคาเมะนั่นเอง ฮ่าๆ มีอะไรให้จับผิดเยอะแยะเลย เหอๆ คือ อยากบอกว่าไม่มีทางต่อติดแล้วล่ะเตียงนี้อ่ะ คาเมะไม่สนใจจินเลย คือเหมือนจะบอกว่า คาเมะไม่สนใจคนในวงเลยมากกว่า สนใจแต่ตัวเองใช่ป่ะ คาเมะนาชิ บางทีจินหันไปหาคาเมะ เค้าก็ไม่คุยอ่ะ นั่งข้างกันตลอดงานแต่ไม่คุยกันเลย นับครั้งได้เลยอ่ะ เวลาคุย คาเมะก็จะข้ามไปหาจุนโนะเหมือนจินเป็นอากาด แต่เวลาที่จินจะคุยกับเจ๊ คาเมะก็จะเสือกด้วย จนจินจะไม่สนใจไปเอง เหอๆ เราไม่ได้คิดไปเองนะ เพื่อนเราก็คิดว่ามันเป็นแบบนั้น มีหลายตอนมากๆอ่ะ อยากจะเล่าความตอแหลของใครบางคน คือนะ เรานั่งดูมันสิบกว่าชม.เนีย นั่งส่องกล้องมองตลอดเลยเห็น จุนโนะอ่ะ เค้าจะแบบว่าอ่อนไหวง่ายร้องไห้เยอะอ่ะ ร้องไห้เกือบทุกเรื่องเลยมั้ง เวลากล้องซูมหน้าคาเมะทีไร ฮีจะแบบว่าอินเวอร์ๆ จะเวอร์ไปไหนเราก็ไม่เข้าใจเลยว่ะ เหมือนจะพยายามเอาน้ำตาออกมา เหอๆ แล้วพอตอนตัดเข้าโฆษณา จุนโนะเค้าก็ขอทิชชู่จากสต๊าฟ นี่ อีคาเมะก็ขอเหมือนกันเว้ย แต่จุนโนะเอามาเช็ดน้ำตา มันเอามาสั่งน้ำมูก แถมเป็นคนที่ซับหน้าบ่อยมาก คนมาซับให้ไม่พอใจ ซับเองต่ออีก แล้วก็แบบ จะคิดว่าทุกคนต้องสนใจตัวเองเหรอไงวะ แบบว่าเพื่อนๆไม่คุย ไปคุยแต่กับพวกผู้ใหญ่ แล้วคิดว่าเค้าต้องคุยกับฮีนะ บางทีผู้ใหญ่เค้าก็จะคุยกันเองอ่ะ ฮีก็ทำท่าจะไปคุย แต่เค้าก็ไม่สนใจ เราล่ะตลก ตอนที่คนวิ่งเข้าเส้นชัยอีก ฮีเสนอหน้าจะเข้าไปหาเค้าเลย แต่เค้าไม่สนใจ แหกไหมล่ะนั่น
แต่ว่านะ ยังไงวันนี้เค้าก็น่ารักเหมือนเดิมอ่ะนะ จะบอกว่ากลับไปไหมก็ไม่ได้บอกเต็มคำ เหมือนเราไปครั้งนี้ให้เรารู้ตัวว่า เรายังชอบคาเมะอยู่น่ะ ไม่ได้เลิกไปไหนไกลหรอก เหอๆ
แต่วันนี้ เราชมจินว่ะ จินน่ารักมากเลยอ่ะ นอกเหนือความคาดคิด เค้ายิ้มแย้มตลอดเลยน่ะ น่ารักดี ป่ะป๊าจิน ชอบตอนที่ไปสอนเต้นเด็กดาวอ่ะ น่าร๊ากกก ตอนหลังออกมาอุ้มเด็กสองคน เหมือนป๊าอุ้มลูก โคตรน่ารัก มีเด็กตัวเล็กๆวิ่งไปกอดจินด้วย เค้าก็กอดตอบ น่ารักดี ในวีทีอาร์ก็น่ารัก ตลกตอนที่เด็กดาวเข้าไปถามท่าเต้น จินเหมือนหนีมาหามุมสงบอยู่คนเดียวแต่ก็ยังถูกเจอตัวได้ อารมณ์ประมาณ หนีมากูยังไม่หายเมาจากเมื่อคืนเลย ฮ่าๆ อ่อ.. จินมีตอนหลังน่ารักอีกอัน ตอนออกมาร้องเพลงตอนจบ เค้าถูกดันให้ไปอยู่หน้าๆอ่ะ ก็มีคาเมะ จิน จุนโนะเรียงกัน แล้วเพลงมันนานนนนนมาก ไม่จบซะที เค้าก็หัวเราะเว้ยประมาณว่าทำไมไม่จบ พอถึงท่อนจบจริงๆรีบร้องใหญ่เลย หน้าตาแบบว่าดีใจมาก หันไปยิ้มกับจุนโนะประจำเลย แต่คือ เหมือนจินหันไปหาคาเมะด้วยแหละ แต่.. คาเมะไม่สนใจไง มัวแต่ให้ดาราอีกคนกอดไหล่ ตลกหน้าจินมากตอนที่หันไปเห็นคาเมะ ทำหน้าแบบ อะไรเนี่ยมึง ประมาณนั้นเลยน่ะ เราล่ะโคตรขำ
แต่คัตตุนก็ไม่เหมาะกับคำว่าซาบซึ้งประทับใจจริงๆแหละนะ เราว่าคัตตุนทำแบบนี้ไม่เข้าอ่ะ วันนี้จินเป็นคนเขียนจม.ถึงคนในคัตตุน เราไม่ซึ้งเลยอ่ะ เขียนถึงคาเมะซึเมไต้มากๆ เหอๆ บอกแค่เล่นละครด้วยกันแล้วก็ช่วยได้มาก อะไรประมาณนี้ คนอื่นเราจำไม่ได้ละ ไปฟังกันเอง พอเค้าถามคาเมะเรื่องจิน อีนี่ก็พูดวกวนไม่รู้เรื่อง พูดเร็วด้วยเราฟังไม่ทัน แต่ก็เอาเหอะ หลังจากนั้นก็ไปร้องเพลงคิซึรนะ จะซึ้งดีไหมอ่ะ เบื่อโคตรอ่ะ เสร็จแล้วร้องต่อด้วยเรียวเฟส บ้าละ กูคงจะร้องไห้กับเพลงเรียลเฟสหรอกนะ เหอๆๆ ไม่เห็นเหมือนตอนปีอาราชิเลย เราโคตรซึ้งอ่ะ จะร้องไห้ ขนาดตอนนั้นเราฟังไม่ค่อยจะออกเท่าไหร่นะ เพลงก็เพราะ ฮีโร่ เราโคตรชอบเลย ความหมายก็ดี คัตตุนนี่ คงจะเหมาะกับคำว่า เฟค มากกว่าล่ะมั้ง เหอๆ
เฮ้อ นึกอะไรไม่ค่อยออกเลย เราไม่ค่อยเล่าเลยเนอะ เหมือนบ่นมากกว่า เหอๆ วันนี้ต้องทายาด้วย เราปวดตูดมาก นั่งนานมาก ไม่คิดว่าจะทนถึงสิบกว่าชม.ได้ เจอหน้าคัตตุนจนจะอ๊วกไปเลยอ่ะ ไม่เคยเจอนานขนาดนี้มาก่อน จะดีใจดีป่ะเนี่ย ฮ่าๆ ถึงจะเหมือนไม่ค่อยเล่าก็เหอะ แต่เราจะบอกให้คนที่เข้ามาแล้วอ่านแล้วเม้นด้วย ถ้าไม่เม้นเราจะแช่งให้ซวยตลอดชาติ ไม่เล่าอะไรอีกแล้ว เพราะเราจะย้ายไปเล่นบล๊อคแล้วล่ะ เมื่อวานเราทำไว้ อิอิ ไว้จะเอารูปไปลง
กลับมาบ้านแล้ว กรี๊ดดดดดดด เรายังไม่ได้นอนเลยตั้งแต่เมื่อวาน เราตื่นตอนบ่ายสองเมื่อวาน แสดงว่าตอนนี้ก็ไม่ได้นอนเป็นเวลาสามสิบกว่าชม.แล้ว ถึงเราจะเข้าไปนอนในฮอลบ้างก็เหอะ
ทำไงดีอ่ะ ไม่รู้จะเริ่มเล่าจากตรงไหนดี มันเยอะไปหมด วันนี้อยู่กับคัตตุนตั้งสิบสี่ชม. เหอๆ เมื่อวานก็นั่งดู ทีวี อยู่เป็นเพื่อนคัตตุน จินมันโดนไม้สับหัว เพราะพูดโฆษณาไม่ทันตามเวลาที่กำหนด ตลกดีว่ะ เมื่อวานจินตอนกลางคืนหล่อเนอะ แบบว่าดีกว่าตอนกลางวันนั่งหน้าทะมึน ตอนกลางคืนเป็นเวลาของอาคานิชิออกมาหากิน ฮ่าๆ เค้าให้จินมานั่งคนเดียวก่อน แล้วก็เปลี่ยนเป็นอึ้น ตอนเราจะออกข้างนอกประมาณตีห้าได้..
อยากจะเล่าความเหี้ยของบุโดกัง คือ... ห่วยมากอ่ะ จัดแบบนี้ได้ไง ให้คนเข้าไปหาที่นั่งกันเองแล้วมันเบียด ร้อนก็ร้อน แอร์ก็มาไม่ถึง ทางออกก็ห่วย สรุปคือไม่มีอะไรดีเลย การจัดงานวันนี้ของที่นี่ห่วยแตก สต๊าฟก็ไม่ตรวจไม่อะไรเลย ไม่ชอบเลย ฮอลก็ชัน อะไรก็ไม่รู้ แถมตอนเช้าวันนี้เราหงุดหงิดคนยี่ปุ่น แม่ง อยากกลับบ้านมากอ่ะ ประกอบกับการที่ว่าเมื่อวานไม่ได้นอน เลยหงุดหงิดสุดๆ จนเราต้องลงไปนอนฟุบกับพื้นอ่ะ ไม่งั้นไม่หาย ก็นั่งไปในนั้นแหละ คัตตุนพูดไป เราก็นอน เหอๆ ไม่ได้ฟังเท่าไหร่ ตอนแรกๆอ่ะ ไม่ได้ดูด้วย คือเบื่อมาก เรามานั่งคิด ทำไมเราต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย ก็คือ อยู่กับคัตตุนตลอดแหละตั้งแต่ต้นจนจบ เค้าจะมีไปพักบ้าง แต่ไม่นานก็ออกมาใหม่ นั่งส่องกล้องจนจะหลับ บางช่วงมันไม่ค่อยสนุกด้วยแหละ อะไรก็ไม่รู้น่าเบื่อ ตอนแรกๆก็มีร้องเมดเล่ย์คัตตุน พอเราหายง่วงก็มานั่งดูดีๆ มานั่งจับผิดจินคาเมะนั่นเอง ฮ่าๆ มีอะไรให้จับผิดเยอะแยะเลย เหอๆ คือ อยากบอกว่าไม่มีทางต่อติดแล้วล่ะเตียงนี้อ่ะ คาเมะไม่สนใจจินเลย คือเหมือนจะบอกว่า คาเมะไม่สนใจคนในวงเลยมากกว่า สนใจแต่ตัวเองใช่ป่ะ คาเมะนาชิ บางทีจินหันไปหาคาเมะ เค้าก็ไม่คุยอ่ะ นั่งข้างกันตลอดงานแต่ไม่คุยกันเลย นับครั้งได้เลยอ่ะ เวลาคุย คาเมะก็จะข้ามไปหาจุนโนะเหมือนจินเป็นอากาด แต่เวลาที่จินจะคุยกับเจ๊ คาเมะก็จะเสือกด้วย จนจินจะไม่สนใจไปเอง เหอๆ เราไม่ได้คิดไปเองนะ เพื่อนเราก็คิดว่ามันเป็นแบบนั้น มีหลายตอนมากๆอ่ะ อยากจะเล่าความตอแหลของใครบางคน คือนะ เรานั่งดูมันสิบกว่าชม.เนีย นั่งส่องกล้องมองตลอดเลยเห็น จุนโนะอ่ะ เค้าจะแบบว่าอ่อนไหวง่ายร้องไห้เยอะอ่ะ ร้องไห้เกือบทุกเรื่องเลยมั้ง เวลากล้องซูมหน้าคาเมะทีไร ฮีจะแบบว่าอินเวอร์ๆ จะเวอร์ไปไหนเราก็ไม่เข้าใจเลยว่ะ เหมือนจะพยายามเอาน้ำตาออกมา เหอๆ แล้วพอตอนตัดเข้าโฆษณา จุนโนะเค้าก็ขอทิชชู่จากสต๊าฟ นี่ อีคาเมะก็ขอเหมือนกันเว้ย แต่จุนโนะเอามาเช็ดน้ำตา มันเอามาสั่งน้ำมูก แถมเป็นคนที่ซับหน้าบ่อยมาก คนมาซับให้ไม่พอใจ ซับเองต่ออีก แล้วก็แบบ จะคิดว่าทุกคนต้องสนใจตัวเองเหรอไงวะ แบบว่าเพื่อนๆไม่คุย ไปคุยแต่กับพวกผู้ใหญ่ แล้วคิดว่าเค้าต้องคุยกับฮีนะ บางทีผู้ใหญ่เค้าก็จะคุยกันเองอ่ะ ฮีก็ทำท่าจะไปคุย แต่เค้าก็ไม่สนใจ เราล่ะตลก ตอนที่คนวิ่งเข้าเส้นชัยอีก ฮีเสนอหน้าจะเข้าไปหาเค้าเลย แต่เค้าไม่สนใจ แหกไหมล่ะนั่น
แต่ว่านะ ยังไงวันนี้เค้าก็น่ารักเหมือนเดิมอ่ะนะ จะบอกว่ากลับไปไหมก็ไม่ได้บอกเต็มคำ เหมือนเราไปครั้งนี้ให้เรารู้ตัวว่า เรายังชอบคาเมะอยู่น่ะ ไม่ได้เลิกไปไหนไกลหรอก เหอๆ
แต่วันนี้ เราชมจินว่ะ จินน่ารักมากเลยอ่ะ นอกเหนือความคาดคิด เค้ายิ้มแย้มตลอดเลยน่ะ น่ารักดี ป่ะป๊าจิน ชอบตอนที่ไปสอนเต้นเด็กดาวอ่ะ น่าร๊ากกก ตอนหลังออกมาอุ้มเด็กสองคน เหมือนป๊าอุ้มลูก โคตรน่ารัก มีเด็กตัวเล็กๆวิ่งไปกอดจินด้วย เค้าก็กอดตอบ น่ารักดี ในวีทีอาร์ก็น่ารัก ตลกตอนที่เด็กดาวเข้าไปถามท่าเต้น จินเหมือนหนีมาหามุมสงบอยู่คนเดียวแต่ก็ยังถูกเจอตัวได้ อารมณ์ประมาณ หนีมากูยังไม่หายเมาจากเมื่อคืนเลย ฮ่าๆ อ่อ.. จินมีตอนหลังน่ารักอีกอัน ตอนออกมาร้องเพลงตอนจบ เค้าถูกดันให้ไปอยู่หน้าๆอ่ะ ก็มีคาเมะ จิน จุนโนะเรียงกัน แล้วเพลงมันนานนนนนมาก ไม่จบซะที เค้าก็หัวเราะเว้ยประมาณว่าทำไมไม่จบ พอถึงท่อนจบจริงๆรีบร้องใหญ่เลย หน้าตาแบบว่าดีใจมาก หันไปยิ้มกับจุนโนะประจำเลย แต่คือ เหมือนจินหันไปหาคาเมะด้วยแหละ แต่.. คาเมะไม่สนใจไง มัวแต่ให้ดาราอีกคนกอดไหล่ ตลกหน้าจินมากตอนที่หันไปเห็นคาเมะ ทำหน้าแบบ อะไรเนี่ยมึง ประมาณนั้นเลยน่ะ เราล่ะโคตรขำ
แต่คัตตุนก็ไม่เหมาะกับคำว่าซาบซึ้งประทับใจจริงๆแหละนะ เราว่าคัตตุนทำแบบนี้ไม่เข้าอ่ะ วันนี้จินเป็นคนเขียนจม.ถึงคนในคัตตุน เราไม่ซึ้งเลยอ่ะ เขียนถึงคาเมะซึเมไต้มากๆ เหอๆ บอกแค่เล่นละครด้วยกันแล้วก็ช่วยได้มาก อะไรประมาณนี้ คนอื่นเราจำไม่ได้ละ ไปฟังกันเอง พอเค้าถามคาเมะเรื่องจิน อีนี่ก็พูดวกวนไม่รู้เรื่อง พูดเร็วด้วยเราฟังไม่ทัน แต่ก็เอาเหอะ หลังจากนั้นก็ไปร้องเพลงคิซึรนะ จะซึ้งดีไหมอ่ะ เบื่อโคตรอ่ะ เสร็จแล้วร้องต่อด้วยเรียวเฟส บ้าละ กูคงจะร้องไห้กับเพลงเรียลเฟสหรอกนะ เหอๆๆ ไม่เห็นเหมือนตอนปีอาราชิเลย เราโคตรซึ้งอ่ะ จะร้องไห้ ขนาดตอนนั้นเราฟังไม่ค่อยจะออกเท่าไหร่นะ เพลงก็เพราะ ฮีโร่ เราโคตรชอบเลย ความหมายก็ดี คัตตุนนี่ คงจะเหมาะกับคำว่า เฟค มากกว่าล่ะมั้ง เหอๆ
เฮ้อ นึกอะไรไม่ค่อยออกเลย เราไม่ค่อยเล่าเลยเนอะ เหมือนบ่นมากกว่า เหอๆ วันนี้ต้องทายาด้วย เราปวดตูดมาก นั่งนานมาก ไม่คิดว่าจะทนถึงสิบกว่าชม.ได้ เจอหน้าคัตตุนจนจะอ๊วกไปเลยอ่ะ ไม่เคยเจอนานขนาดนี้มาก่อน จะดีใจดีป่ะเนี่ย ฮ่าๆ ถึงจะเหมือนไม่ค่อยเล่าก็เหอะ แต่เราจะบอกให้คนที่เข้ามาแล้วอ่านแล้วเม้นด้วย ถ้าไม่เม้นเราจะแช่งให้ซวยตลอดชาติ ไม่เล่าอะไรอีกแล้ว เพราะเราจะย้ายไปเล่นบล๊อคแล้วล่ะ เมื่อวานเราทำไว้ อิอิ ไว้จะเอารูปไปลง
กลับมาละ กลับมาด้วยความเบื่อ เหอๆๆ กว่าจะตื่น รู้สึกตื่นไม่ไหว เมื่อวานกินยาทิฟฟี่เข้าไป น๊อคแดกเลย เมื่อวานกลับมาแล้วก็นอน วันนี้กว่าจะตื่นก็บ่ายสองแล้วว่ะ เมื่อวานตอนกลับมามันเลวร้ายมากเลยอ่ะ คือแบบว่า นั่งเครื่องบินก็นอนไม่หลับ ปวดตา ไอ้ข้างๆก็น่าเบื่อ คือนะ หกชม.ไม่ออกไปไหนเลย ไม่แดก ไม่อะไรทั้งนั้น นั่งนอนเฉยๆ แล้วกูล่ะ อยากออกไปเข้าห้องน้ำก็ออกไปไม่ได้ เสร็จ อยากรีบกลับบ้านมาก ออกมาโดนตรวจกระเป๋าอีก มันเอาโกโก้ครั้นเราไปแกะดู แม่งนะ อยากแดก็เอาไปเลยเหอะ คือ... บ้านมึงไม่มีซีเรียลอร่อยเท่าโก้โก้ครั้นใช่ป่ะ ออกมา นั่งลีมูซีน รถติดอีก ห่วยมากกกกกกกกก เมื่อวานจะเป็นลม กลับมาไม่สบาย เรากินยาแก้แพ้ไป กินทิฟฟี่ไปอีก น๊อคแดก เหอๆ ตอนกลางคืนออกไปกินชาบู อร่อย แต่กินไปนิดเดียวก็หิว เพราะว่าเมื่อวานไม่ได้กินไรเลยนอกจากชาบูอ่ะ
ไม่มีไรทำเลยอ่ะ เบื่อออออออออออออ ขอเวลาเราปรับตัวก่อนนะ เผื่อเราจะกลับไปชอบคาเมะจริงๆ เหอๆๆ นี่เรากลับมานี่ก็ยังไม่กลับไปชอบเลย ต้องรอไปดูพรุ่งนี้แล้วจะรู้ว่าเราจะกลับไปไหม แต่คือ... พูดจริงๆว่าถ้าเลิกชอบไป เด๋วก็กลับไปชอบมั้ง เพราะว่ารอบข้าง สภาพแวดล้อมมีแต่คนชอบไง เหอๆ ให้เรามาเสร่อชอบฟิล์มคนเดียวก็เหี้ยแล้ว ตอนนี้ไอทรายมา มีเพื่อนบ้า แต่เด๋วกลับไปไม่มีคนบ้าด้วย ก็คงเลิกไปเองแหละมั้ง เหอๆ นี่ดีนะ ที่เรายังไม่เคยคุย ไม่งั้นต้องบ้ามากกว่านี้แหงๆ นี่แค่ไปนั่งดูความหล่อและขาวก็เป็นลมไปละ ฮ่าๆๆ เบื่อคาเมะด้วยมั้ง ก่อนกลับไปเราเป็นประสาทขั้นรุนแรง พอกลับไปมันก็เจอแต่อะไรดีๆ เลยไม่อยากกลับมาประสาทอีก เลยไม่อยากกลับมาชอบคาเมะแล้วว่ะ เบื่อ เราอยู่กับเพื่อนที่ชอบเกาหลีมากจนจะไปชอบเกาหลีด้วยคนแล้วเนี่ย เหอๆๆ
เด๋ววันนี้จะทำอะไรดีวะเนี่ย ออกไปกินอะไรดี เมื่อวานเล่นเกมแล้วอยากกินซูชิ แต่ก็อยากกินสปาเกตตี้ด้วย อยากไปช๊อปปิ้ง แต่ว่านะ.. ไม่มีเงินแล้วว่ะ พ่อตัดบัตรเครดิต ซวยเลย เหอๆ เดือนที่แล้วใช้เยอะเกินไป โฮๆๆ อยากจะร้องไห้จริงๆ...
อยากกลับไทยว่ะ มีใครมาแลกตัวกับเราบ้างไหม เหอๆ ไม่อยากอยู่แล้วยี่ปุ่น
ปล. โละขายของคาเมะนะคะ ใครสนใจให้ลิงค์ไปตามนี้เลย
http://fixxxboard.15.forumer.com/index.php?showtopic=8628 มีหนังสือ ซีดี ซิงเกิ้ล รูป และพวกแพมเฟลต แฟ้ม และอื่นๆ เข้าไปดูได้ หรือว่าสนใจติดต่อ
k-sphappyness.0223@hotmail.com เบอร์ 018392679
(ไม่ใช่เรานะเว้ย อย่าเข้าใจผิด เหอๆ มีน้องคนนึงขายค่ะ)
ปล. ขอบคุณทุกคนที่มาแฮปปี้เบิรด์เดย์นะคะ
ที่มาอัพเนี่ย จริงๆไม่ได้ตั้งใจจะมาอัพหรอก แต่ทนไม่ไหว รำคานว่ะ
คือ... กรุณาอย่าเอาเรื่องที่เราเขียนในได ไปถามอีบ้านั่งเทียนเขียนนั่น อย่ามายุ่ง เค้าจะทำอะไรก็เรื่องของเค้า ไม่เกี่ยวกับเรา ไม่ต้องมาทำเป็นเอาไปถามไอ้บ้านั่นว่าเรื่องที่เราเขียนในไดจริงไหมหรืออะไร มันไม่ได้ออกชื่อหรอกว่าใคร แต่รู้โว้ย รำคานว่ะ จะรู้ดี หรือว่าจะทำงานในวงการห่าอะไรก็เหอะ ใครอยากอ่านก็อ่านไป ไม่ต้องมาอ่านไดเราเพราะว่ามันคงเขียนไม่เหมือนกันอยู่แล้วอ่ะนะ ไม่เหมือนกันเลยซักนิดน่ะ ไม่ต้องเอาไปเปรียบเทียบ อยากจะคิดยังไงก็คิดเหอะนะ เบื่อมากแล้วเว้ย
อย่าเอาชั้นไปผสมกับไอ้พวกเพี้ยนนั่น เพราะชั้นเจียมตัวชั้นเองอยู่แล้วว่าเป็นแค่แฟนๆน่ะ ไม่ใช่คังเคฉะ หรือว่าสึนางาริอะไรหรอกนะ ไม่เคยคิดจะมาตอแหลให้ดูดีเหมือนว่ารู้จักกับพวกจอนนี่หรอกนะ เพราะมันไม่มีทางเป็นไปได้น่ะสิ ขอร้องเหอะ เพราะไม่งั้น จะไม่เขียนแล้วเว้ย แม่ง หลายรอบมากๆละ อยากรู้ห่าอะไรก็ไปหามาจากนู่นแล้วกัน ข่าวอัพเดท ไม่มั่ว ไม่อะไรเลยซักนิด แถมยังเป็นซึนางาริ ชั้นมันก็แค่โอริกิที่ตามไปวันๆนั่นแหละ ไม่ได้รู้จักตัวตนที่แท้จริงห่าอะไรหรอก ก็แค่เห็น แล้วก็พูดอย่างที่เห็นเนี่ยแหละ
กลับมาบ้านแล้ว กรี๊ดดดดดดด เรายังไม่ได้นอนเลยตั้งแต่เมื่อวาน เราตื่นตอนบ่ายสองเมื่อวาน แสดงว่าตอนนี้ก็ไม่ได้นอนเป็นเวลาสามสิบกว่าชม.แล้ว ถึงเราจะเข้าไปนอนในฮอลบ้างก็เหอะ
ทำไงดีอ่ะ ไม่รู้จะเริ่มเล่าจากตรงไหนดี มันเยอะไปหมด วันนี้อยู่กับคัตตุนตั้งสิบสี่ชม. เหอๆ เมื่อวานก็นั่งดู ทีวี อยู่เป็นเพื่อนคัตตุน จินมันโดนไม้สับหัว เพราะพูดโฆษณาไม่ทันตามเวลาที่กำหนด ตลกดีว่ะ เมื่อวานจินตอนกลางคืนหล่อเนอะ แบบว่าดีกว่าตอนกลางวันนั่งหน้าทะมึน ตอนกลางคืนเป็นเวลาของอาคานิชิออกมาหากิน ฮ่าๆ เค้าให้จินมานั่งคนเดียวก่อน แล้วก็เปลี่ยนเป็นอึ้น ตอนเราจะออกข้างนอกประมาณตีห้าได้..
อยากจะเล่าความเหี้ยของบุโดกัง คือ... ห่วยมากอ่ะ จัดแบบนี้ได้ไง ให้คนเข้าไปหาที่นั่งกันเองแล้วมันเบียด ร้อนก็ร้อน แอร์ก็มาไม่ถึง ทางออกก็ห่วย สรุปคือไม่มีอะไรดีเลย การจัดงานวันนี้ของที่นี่ห่วยแตก สต๊าฟก็ไม่ตรวจไม่อะไรเลย ไม่ชอบเลย ฮอลก็ชัน อะไรก็ไม่รู้ แถมตอนเช้าวันนี้เราหงุดหงิดคนยี่ปุ่น แม่ง อยากกลับบ้านมากอ่ะ ประกอบกับการที่ว่าเมื่อวานไม่ได้นอน เลยหงุดหงิดสุดๆ จนเราต้องลงไปนอนฟุบกับพื้นอ่ะ ไม่งั้นไม่หาย ก็นั่งไปในนั้นแหละ คัตตุนพูดไป เราก็นอน เหอๆ ไม่ได้ฟังเท่าไหร่ ตอนแรกๆอ่ะ ไม่ได้ดูด้วย คือเบื่อมาก เรามานั่งคิด ทำไมเราต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย ก็คือ อยู่กับคัตตุนตลอดแหละตั้งแต่ต้นจนจบ เค้าจะมีไปพักบ้าง แต่ไม่นานก็ออกมาใหม่ นั่งส่องกล้องจนจะหลับ บางช่วงมันไม่ค่อยสนุกด้วยแหละ อะไรก็ไม่รู้น่าเบื่อ ตอนแรกๆก็มีร้องเมดเล่ย์คัตตุน พอเราหายง่วงก็มานั่งดูดีๆ มานั่งจับผิดจินคาเมะนั่นเอง ฮ่าๆ มีอะไรให้จับผิดเยอะแยะเลย เหอๆ คือ อยากบอกว่าไม่มีทางต่อติดแล้วล่ะเตียงนี้อ่ะ คาเมะไม่สนใจจินเลย คือเหมือนจะบอกว่า คาเมะไม่สนใจคนในวงเลยมากกว่า สนใจแต่ตัวเองใช่ป่ะ คาเมะนาชิ บางทีจินหันไปหาคาเมะ เค้าก็ไม่คุยอ่ะ นั่งข้างกันตลอดงานแต่ไม่คุยกันเลย นับครั้งได้เลยอ่ะ เวลาคุย คาเมะก็จะข้ามไปหาจุนโนะเหมือนจินเป็นอากาด แต่เวลาที่จินจะคุยกับเจ๊ คาเมะก็จะเสือกด้วย จนจินจะไม่สนใจไปเอง เหอๆ เราไม่ได้คิดไปเองนะ เพื่อนเราก็คิดว่ามันเป็นแบบนั้น มีหลายตอนมากๆอ่ะ อยากจะเล่าความตอแหลของใครบางคน คือนะ เรานั่งดูมันสิบกว่าชม.เนีย นั่งส่องกล้องมองตลอดเลยเห็น จุนโนะอ่ะ เค้าจะแบบว่าอ่อนไหวง่ายร้องไห้เยอะอ่ะ ร้องไห้เกือบทุกเรื่องเลยมั้ง เวลากล้องซูมหน้าคาเมะทีไร ฮีจะแบบว่าอินเวอร์ๆ จะเวอร์ไปไหนเราก็ไม่เข้าใจเลยว่ะ เหมือนจะพยายามเอาน้ำตาออกมา เหอๆ แล้วพอตอนตัดเข้าโฆษณา จุนโนะเค้าก็ขอทิชชู่จากสต๊าฟ นี่ อีคาเมะก็ขอเหมือนกันเว้ย แต่จุนโนะเอามาเช็ดน้ำตา มันเอามาสั่งน้ำมูก แถมเป็นคนที่ซับหน้าบ่อยมาก คนมาซับให้ไม่พอใจ ซับเองต่ออีก แล้วก็แบบ จะคิดว่าทุกคนต้องสนใจตัวเองเหรอไงวะ แบบว่าเพื่อนๆไม่คุย ไปคุยแต่กับพวกผู้ใหญ่ แล้วคิดว่าเค้าต้องคุยกับฮีนะ บางทีผู้ใหญ่เค้าก็จะคุยกันเองอ่ะ ฮีก็ทำท่าจะไปคุย แต่เค้าก็ไม่สนใจ เราล่ะตลก ตอนที่คนวิ่งเข้าเส้นชัยอีก ฮีเสนอหน้าจะเข้าไปหาเค้าเลย แต่เค้าไม่สนใจ แหกไหมล่ะนั่น
แต่ว่านะ ยังไงวันนี้เค้าก็ยังน่ารักเป็นคาเมะจังเหมือนเดิมอ่ะนะ แต่มันเหมือนเห็นมานาน จนมันไม่น่ารักขนาดนั้นแล้วว่ะ หน้าตาเค้าน่ารัก แต่นิสัยเค้าไม่น่ารัก เห็นมากเกินไป เลยมองเค้าไม่น่ารักเท่าแต่ก่อนแล้วอ่ะ น่ารักน้อยลงเวลามองหน้าเค้า ทั้งๆที่ความน่ารักของหน้าตาเนี่ยมันไม่ได้เปลี่ยนไปหรอก แต่พอเรามองเค้าบวกนิสัยเค้าเข้าไปเนี่ย มันเลยทำให้น่ารักน้อยลง เข้าใจป่ะ เหอๆ เอาเหอะ เราพูดไรไม่ค่อยรู้เรื่อง ไม่ต้องเข้าใจก็ได้ จะบอกว่ากลับไปไหมก็ไม่ได้บอกเต็มคำ เหมือนเราไปครั้งนี้ให้เรารู้ตัวว่า เรายังชอบคาเมะอยู่น่ะ ไม่ได้เลิกไปไหนไกลหรอก เหอๆ
แต่วันนี้ เราชมจินว่ะ จินน่ารักมากเลยอ่ะ นอกเหนือความคาดคิด เค้ายิ้มแย้มตลอดเลยน่ะ น่ารักดี ป่ะป๊าจิน ชอบตอนที่ไปสอนเต้นเด็กดาวอ่ะ น่าร๊ากกก ตอนหลังออกมาอุ้มเด็กสองคน เหมือนป๊าอุ้มลูก โคตรน่ารัก มีเด็กตัวเล็กๆวิ่งไปกอดจินด้วย เค้าก็กอดตอบ น่ารักดี ในวีทีอาร์ก็น่ารัก ตลกตอนที่เด็กดาวเข้าไปถามท่าเต้น จินเหมือนหนีมาหามุมสงบอยู่คนเดียวแต่ก็ยังถูกเจอตัวได้ อารมณ์ประมาณ หนีมากูยังไม่หายเมาจากเมื่อคืนเลย ฮ่าๆ อ่อ.. จินมีตอนหลังน่ารักอีกอัน ตอนออกมาร้องเพลงตอนจบ เค้าถูกดันให้ไปอยู่หน้าๆอ่ะ ก็มีคาเมะ จิน จุนโนะเรียงกัน แล้วเพลงมันนานนนนนมาก ไม่จบซะที เค้าก็หัวเราะเว้ยประมาณว่าทำไมไม่จบ พอถึงท่อนจบจริงๆรีบร้องใหญ่เลย หน้าตาแบบว่าดีใจมาก หันไปยิ้มกับจุนโนะประจำเลย แต่คือ เหมือนจินหันไปหาคาเมะด้วยแหละ แต่.. คาเมะไม่สนใจไง มัวแต่ให้ดาราอีกคนกอดไหล่ ตลกหน้าจินมากตอนที่หันไปเห็นคาเมะ ทำหน้าแบบ อะไรเนี่ยมึง ประมาณนั้นเลยน่ะ เราล่ะโคตรขำ
แต่คัตตุนก็ไม่เหมาะกับคำว่าซาบซึ้งประทับใจจริงๆแหละนะ เราว่าคัตตุนทำแบบนี้ไม่เข้าอ่ะ วันนี้จินเป็นคนเขียนจม.ถึงคนในคัตตุน เราไม่ซึ้งเลยอ่ะ เขียนถึงคาเมะซึเมไต้มากๆ เหอๆ บอกแค่เล่นละครด้วยกันแล้วก็ช่วยได้มาก อะไรประมาณนี้ คนอื่นเราจำไม่ได้ละ ไปฟังกันเอง พอเค้าถามคาเมะเรื่องจิน อีนี่ก็พูดวกวนไม่รู้เรื่อง พูดเร็วด้วยเราฟังไม่ทัน แต่ก็เอาเหอะ หลังจากนั้นก็ไปร้องเพลงคิซึรนะ จะซึ้งดีไหมอ่ะ เบื่อโคตรอ่ะ เสร็จแล้วร้องต่อด้วยเรียวเฟส บ้าละ กูคงจะร้องไห้กับเพลงเรียลเฟสหรอกนะ เหอๆๆ ไม่เห็นเหมือนตอนปีอาราชิเลย เราโคตรซึ้งอ่ะ จะร้องไห้ ขนาดตอนนั้นเราฟังไม่ค่อยจะออกเท่าไหร่นะ เพลงก็เพราะ ฮีโร่ เราโคตรชอบเลย ความหมายก็ดี คัตตุนนี่ คงจะเหมาะกับคำว่า เฟค มากกว่าล่ะมั้ง เหอๆ
เฮ้อ นึกอะไรไม่ค่อยออกเลย เราไม่ค่อยเล่าเลยเนอะ เหมือนบ่นมากกว่า เหอๆ วันนี้ต้องทายาด้วย เราปวดตูดมาก นั่งนานมาก ไม่คิดว่าจะทนถึงสิบกว่าชม.ได้ เจอหน้าคัตตุนจนจะอ๊วกไปเลยอ่ะ ไม่เคยเจอนานขนาดนี้มาก่อน จะดีใจดีป่ะเนี่ย ฮ่าๆ ถึงจะเหมือนไม่ค่อยเล่าก็เหอะ แต่เราจะบอกให้คนที่เข้ามาแล้วอ่านแล้วเม้นด้วย ถ้าไม่เม้นเราจะแช่งให้ซวยตลอดชาติ ไม่เล่าอะไรอีกแล้ว เพราะเราจะย้ายไปเล่นบล๊อคแล้วล่ะ เมื่อวานเราทำไว้ อิอิ ไว้จะเอารูปไปลง
เอ้อ คงรู้กันแล้วเรื่องละครคาเมะ วันนี้ฮัปเปียว เล่นละครเดือนสิบ เรื่องชื่อไรซักอย่างเนี่ยแหละ จำไม่ได้ เป็นเลิฟสตอรี่ เล่นกับ อายะเสะ ฮารุกะ (ไม่สวยอ่ะ) แสดงว่าข่าวลือเรื่องละครเดือนสิบมันจริง แต่อีกซัปปุรินี่กระทันหัน ? คงงั้น ?
กลับมาบ้านแล้ว กรี๊ดดดดดดด เรายังไม่ได้นอนเลยตั้งแต่เมื่อวาน เราตื่นตอนบ่ายสองเมื่อวาน แสดงว่าตอนนี้ก็ไม่ได้นอนเป็นเวลาสามสิบกว่าชม.แล้ว ถึงเราจะเข้าไปนอนในฮอลบ้างก็เหอะ
ทำไงดีอ่ะ ไม่รู้จะเริ่มเล่าจากตรงไหนดี มันเยอะไปหมด วันนี้อยู่กับคัตตุนตั้งสิบสี่ชม. เหอๆ เมื่อวานก็นั่งดู ทีวี อยู่เป็นเพื่อนคัตตุน จินมันโดนไม้สับหัว เพราะพูดโฆษณาไม่ทันตามเวลาที่กำหนด ตลกดีว่ะ เมื่อวานจินตอนกลางคืนหล่อเนอะ แบบว่าดีกว่าตอนกลางวันนั่งหน้าทะมึน ตอนกลางคืนเป็นเวลาของอาคานิชิออกมาหากิน ฮ่าๆ เค้าให้จินมานั่งคนเดียวก่อน แล้วก็เปลี่ยนเป็นอึ้น ตอนเราจะออกข้างนอกประมาณตีห้าได้..
อยากจะเล่าความเหี้ยของบุโดกัง คือ... ห่วยมากอ่ะ จัดแบบนี้ได้ไง ให้คนเข้าไปหาที่นั่งกันเองแล้วมันเบียด ร้อนก็ร้อน แอร์ก็มาไม่ถึง ทางออกก็ห่วย สรุปคือไม่มีอะไรดีเลย การจัดงานวันนี้ของที่นี่ห่วยแตก สต๊าฟก็ไม่ตรวจไม่อะไรเลย ไม่ชอบเลย ฮอลก็ชัน อะไรก็ไม่รู้ แถมตอนเช้าวันนี้เราหงุดหงิดคนยี่ปุ่น แม่ง อยากกลับบ้านมากอ่ะ ประกอบกับการที่ว่าเมื่อวานไม่ได้นอน เลยหงุดหงิดสุดๆ จนเราต้องลงไปนอนฟุบกับพื้นอ่ะ ไม่งั้นไม่หาย ก็นั่งไปในนั้นแหละ คัตตุนพูดไป เราก็นอน เหอๆ ไม่ได้ฟังเท่าไหร่ ตอนแรกๆอ่ะ ไม่ได้ดูด้วย คือเบื่อมาก เรามานั่งคิด ทำไมเราต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย ก็คือ อยู่กับคัตตุนตลอดแหละตั้งแต่ต้นจนจบ เค้าจะมีไปพักบ้าง แต่ไม่นานก็ออกมาใหม่ นั่งส่องกล้องจนจะหลับ บางช่วงมันไม่ค่อยสนุกด้วยแหละ อะไรก็ไม่รู้น่าเบื่อ ตอนแรกๆก็มีร้องเมดเล่ย์คัตตุน พอเราหายง่วงก็มานั่งดูดีๆ มานั่งจับผิดจินคาเมะนั่นเอง ฮ่าๆ มีอะไรให้จับผิดเยอะแยะเลย เหอๆ คือ อยากบอกว่าไม่มีทางต่อติดแล้วล่ะเตียงนี้อ่ะ คาเมะไม่สนใจจินเลย คือเหมือนจะบอกว่า คาเมะไม่สนใจคนในวงเลยมากกว่า สนใจแต่ตัวเองใช่ป่ะ คาเมะนาชิ บางทีจินหันไปหาคาเมะ เค้าก็ไม่คุยอ่ะ นั่งข้างกันตลอดงานแต่ไม่คุยกันเลย นับครั้งได้เลยอ่ะ เวลาคุย คาเมะก็จะข้ามไปหาจุนโนะเหมือนจินเป็นอากาด แต่เวลาที่จินจะคุยกับเจ๊ คาเมะก็จะเสือกด้วย จนจินจะไม่สนใจไปเอง เหอๆ เราไม่ได้คิดไปเองนะ เพื่อนเราก็คิดว่ามันเป็นแบบนั้น มีหลายตอนมากๆอ่ะ อยากจะเล่าความตอแหลของใครบางคน คือนะ เรานั่งดูมันสิบกว่าชม.เนีย นั่งส่องกล้องมองตลอดเลยเห็น จุนโนะอ่ะ เค้าจะแบบว่าอ่อนไหวง่ายร้องไห้เยอะอ่ะ ร้องไห้เกือบทุกเรื่องเลยมั้ง เวลากล้องซูมหน้าคาเมะทีไร ฮีจะแบบว่าอินเวอร์ๆ จะเวอร์ไปไหนเราก็ไม่เข้าใจเลยว่ะ เหมือนจะพยายามเอาน้ำตาออกมา เหอๆ แล้วพอตอนตัดเข้าโฆษณา จุนโนะเค้าก็ขอทิชชู่จากสต๊าฟ นี่ อีคาเมะก็ขอเหมือนกันเว้ย แต่จุนโนะเอามาเช็ดน้ำตา มันเอามาสั่งน้ำมูก แถมเป็นคนที่ซับหน้าบ่อยมาก คนมาซับให้ไม่พอใจ ซับเองต่ออีก แล้วก็แบบ จะคิดว่าทุกคนต้องสนใจตัวเองเหรอไงวะ แบบว่าเพื่อนๆไม่คุย ไปคุยแต่กับพวกผู้ใหญ่ แล้วคิดว่าเค้าต้องคุยกับฮีนะ บางทีผู้ใหญ่เค้าก็จะคุยกันเองอ่ะ ฮีก็ทำท่าจะไปคุย แต่เค้าก็ไม่สนใจ เราล่ะตลก ตอนที่คนวิ่งเข้าเส้นชัยอีก ฮีเสนอหน้าจะเข้าไปหาเค้าเลย แต่เค้าไม่สนใจ แหกไหมล่ะนั่น
แต่ว่านะ ยังไงวันนี้เค้าก็น่ารักเหมือนเดิมอ่ะนะ จะบอกว่ากลับไปไหมก็ไม่ได้บอกเต็มคำ เหมือนเราไปครั้งนี้ให้เรารู้ตัวว่า เรายังชอบคาเมะอยู่น่ะ ไม่ได้เลิกไปไหนไกลหรอก เหอๆ
แต่วันนี้ เราชมจินว่ะ จินน่ารักมากเลยอ่ะ นอกเหนือความคาดคิด เค้ายิ้มแย้มตลอดเลยน่ะ น่ารักดี ป่ะป๊าจิน ชอบตอนที่ไปสอนเต้นเด็กดาวอ่ะ น่าร๊ากกก ตอนหลังออกมาอุ้มเด็กสองคน เหมือนป๊าอุ้มลูก โคตรน่ารัก มีเด็กตัวเล็กๆวิ่งไปกอดจินด้วย เค้าก็กอดตอบ น่ารักดี ในวีทีอาร์ก็น่ารัก ตลกตอนที่เด็กดาวเข้าไปถามท่าเต้น จินเหมือนหนีมาหามุมสงบอยู่คนเดียวแต่ก็ยังถูกเจอตัวได้ อารมณ์ประมาณ หนีมากูยังไม่หายเมาจากเมื่อคืนเลย ฮ่าๆ อ่อ.. จินมีตอนหลังน่ารักอีกอัน ตอนออกมาร้องเพลงตอนจบ เค้าถูกดันให้ไปอยู่หน้าๆอ่ะ ก็มีคาเมะ จิน จุนโนะเรียงกัน แล้วเพลงมันนานนนนนมาก ไม่จบซะที เค้าก็หัวเราะเว้ยประมาณว่าทำไมไม่จบ พอถึงท่อนจบจริงๆรีบร้องใหญ่เลย หน้าตาแบบว่าดีใจมาก หันไปยิ้มกับจุนโนะประจำเลย แต่คือ เหมือนจินหันไปหาคาเมะด้วยแหละ แต่.. คาเมะไม่สนใจไง มัวแต่ให้ดาราอีกคนกอดไหล่ ตลกหน้าจินมากตอนที่หันไปเห็นคาเมะ ทำหน้าแบบ อะไรเนี่ยมึง ประมาณนั้นเลยน่ะ เราล่ะโคตรขำ
แต่คัตตุนก็ไม่เหมาะกับคำว่าซาบซึ้งประทับใจจริงๆแหละนะ เราว่าคัตตุนทำแบบนี้ไม่เข้าอ่ะ วันนี้จินเป็นคนเขียนจม.ถึงคนในคัตตุน เราไม่ซึ้งเลยอ่ะ เขียนถึงคาเมะซึเมไต้มากๆ เหอๆ บอกแค่เล่นละครด้วยกันแล้วก็ช่วยได้มาก อะไรประมาณนี้ คนอื่นเราจำไม่ได้ละ ไปฟังกันเอง พอเค้าถามคาเมะเรื่องจิน อีนี่ก็พูดวกวนไม่รู้เรื่อง พูดเร็วด้วยเราฟังไม่ทัน แต่ก็เอาเหอะ หลังจากนั้นก็ไปร้องเพลงคิซึรนะ จะซึ้งดีไหมอ่ะ เบื่อโคตรอ่ะ เสร็จแล้วร้องต่อด้วยเรียวเฟส บ้าละ กูคงจะร้องไห้กับเพลงเรียลเฟสหรอกนะ เหอๆๆ ไม่เห็นเหมือนตอนปีอาราชิเลย เราโคตรซึ้งอ่ะ จะร้องไห้ ขนาดตอนนั้นเราฟังไม่ค่อยจะออกเท่าไหร่นะ เพลงก็เพราะ ฮีโร่ เราโคตรชอบเลย ความหมายก็ดี คัตตุนนี่ คงจะเหมาะกับคำว่า เฟค มากกว่าล่ะมั้ง เหอๆ
เฮ้อ นึกอะไรไม่ค่อยออกเลย เราไม่ค่อยเล่าเลยเนอะ เหมือนบ่นมากกว่า เหอๆ วันนี้ต้องทายาด้วย เราปวดตูดมาก นั่งนานมาก ไม่คิดว่าจะทนถึงสิบกว่าชม.ได้ เจอหน้าคัตตุนจนจะอ๊วกไปเลยอ่ะ ไม่เคยเจอนานขนาดนี้มาก่อน จะดีใจดีป่ะเนี่ย ฮ่าๆ ถึงจะเหมือนไม่ค่อยเล่าก็เหอะ แต่เราจะบอกให้คนที่เข้ามาแล้วอ่านแล้วเม้นด้วย ถ้าไม่เม้นเราจะแช่งให้ซวยตลอดชาติ ไม่เล่าอะไรอีกแล้ว เพราะเราจะย้ายไปเล่นบล๊อคแล้วล่ะ เมื่อวานเราทำไว้ อิอิ ไว้จะเอารูปไปลง
กลับมาบ้านแล้ว กรี๊ดดดดดดด เรายังไม่ได้นอนเลยตั้งแต่เมื่อวาน เราตื่นตอนบ่ายสองเมื่อวาน แสดงว่าตอนนี้ก็ไม่ได้นอนเป็นเวลาสามสิบกว่าชม.แล้ว ถึงเราจะเข้าไปนอนในฮอลบ้างก็เหอะ
ทำไงดีอ่ะ ไม่รู้จะเริ่มเล่าจากตรงไหนดี มันเยอะไปหมด วันนี้อยู่กับคัตตุนตั้งสิบสี่ชม. เหอๆ เมื่อวานก็นั่งดู ทีวี อยู่เป็นเพื่อนคัตตุน จินมันโดนไม้สับหัว เพราะพูดโฆษณาไม่ทันตามเวลาที่กำหนด ตลกดีว่ะ เมื่อวานจินตอนกลางคืนหล่อเนอะ แบบว่าดีกว่าตอนกลางวันนั่งหน้าทะมึน ตอนกลางคืนเป็นเวลาของอาคานิชิออกมาหากิน ฮ่าๆ เค้าให้จินมานั่งคนเดียวก่อน แล้วก็เปลี่ยนเป็นอึ้น ตอนเราจะออกข้างนอกประมาณตีห้าได้..
อยากจะเล่าความเหี้ยของบุโดกัง คือ... ห่วยมากอ่ะ จัดแบบนี้ได้ไง ให้คนเข้าไปหาที่นั่งกันเองแล้วมันเบียด ร้อนก็ร้อน แอร์ก็มาไม่ถึง ทางออกก็ห่วย สรุปคือไม่มีอะไรดีเลย การจัดงานวันนี้ของที่นี่ห่วยแตก สต๊าฟก็ไม่ตรวจไม่อะไรเลย ไม่ชอบเลย ฮอลก็ชัน อะไรก็ไม่รู้ แถมตอนเช้าวันนี้เราหงุดหงิดคนยี่ปุ่น แม่ง อยากกลับบ้านมากอ่ะ ประกอบกับการที่ว่าเมื่อวานไม่ได้นอน เลยหงุดหงิดสุดๆ จนเราต้องลงไปนอนฟุบกับพื้นอ่ะ ไม่งั้นไม่หาย ก็นั่งไปในนั้นแหละ คัตตุนพูดไป เราก็นอน เหอๆ ไม่ได้ฟังเท่าไหร่ ตอนแรกๆอ่ะ ไม่ได้ดูด้วย คือเบื่อมาก เรามานั่งคิด ทำไมเราต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย ก็คือ อยู่กับคัตตุนตลอดแหละตั้งแต่ต้นจนจบ เค้าจะมีไปพักบ้าง แต่ไม่นานก็ออกมาใหม่ นั่งส่องกล้องจนจะหลับ บางช่วงมันไม่ค่อยสนุกด้วยแหละ อะไรก็ไม่รู้น่าเบื่อ ตอนแรกๆก็มีร้องเมดเล่ย์คัตตุน พอเราหายง่วงก็มานั่งดูดีๆ มานั่งจับผิดจินคาเมะนั่นเอง ฮ่าๆ มีอะไรให้จับผิดเยอะแยะเลย เหอๆ คือ อยากบอกว่าไม่มีทางต่อติดแล้วล่ะเตียงนี้อ่ะ คาเมะไม่สนใจจินเลย คือเหมือนจะบอกว่า คาเมะไม่สนใจคนในวงเลยมากกว่า สนใจแต่ตัวเองใช่ป่ะ คาเมะนาชิ บางทีจินหันไปหาคาเมะ เค้าก็ไม่คุยอ่ะ นั่งข้างกันตลอดงานแต่ไม่คุยกันเลย นับครั้งได้เลยอ่ะ เวลาคุย คาเมะก็จะข้ามไปหาจุนโนะเหมือนจินเป็นอากาด แต่เวลาที่จินจะคุยกับเจ๊ คาเมะก็จะเสือกด้วย จนจินจะไม่สนใจไปเอง เหอๆ เราไม่ได้คิดไปเองนะ เพื่อนเราก็คิดว่ามันเป็นแบบนั้น มีหลายตอนมากๆอ่ะ อยากจะเล่าความตอแหลของใครบางคน คือนะ เรานั่งดูมันสิบกว่าชม.เนีย นั่งส่องกล้องมองตลอดเลยเห็น จุนโนะอ่ะ เค้าจะแบบว่าอ่อนไหวง่ายร้องไห้เยอะอ่ะ ร้องไห้เกือบทุกเรื่องเลยมั้ง เวลากล้องซูมหน้าคาเมะทีไร ฮีจะแบบว่าอินเวอร์ๆ จะเวอร์ไปไหนเราก็ไม่เข้าใจเลยว่ะ เหมือนจะพยายามเอาน้ำตาออกมา เหอๆ แล้วพอตอนตัดเข้าโฆษณา จุนโนะเค้าก็ขอทิชชู่จากสต๊าฟ นี่ อีคาเมะก็ขอเหมือนกันเว้ย แต่จุนโนะเอามาเช็ดน้ำตา มันเอามาสั่งน้ำมูก แถมเป็นคนที่ซับหน้าบ่อยมาก คนมาซับให้ไม่พอใจ ซับเองต่ออีก แล้วก็แบบ จะคิดว่าทุกคนต้องสนใจตัวเองเหรอไงวะ แบบว่าเพื่อนๆไม่คุย ไปคุยแต่กับพวกผู้ใหญ่ แล้วคิดว่าเค้าต้องคุยกับฮีนะ บางทีผู้ใหญ่เค้าก็จะคุยกันเองอ่ะ ฮีก็ทำท่าจะไปคุย แต่เค้าก็ไม่สนใจ เราล่ะตลก ตอนที่คนวิ่งเข้าเส้นชัยอีก ฮีเสนอหน้าจะเข้าไปหาเค้าเลย แต่เค้าไม่สนใจ แหกไหมล่ะนั่น
แต่ว่านะ ยังไงวันนี้เค้าก็น่ารักเหมือนเดิมอ่ะนะ จะบอกว่ากลับไปไหมก็ไม่ได้บอกเต็มคำ เหมือนเราไปครั้งนี้ให้เรารู้ตัวว่า เรายังชอบคาเมะอยู่น่ะ ไม่ได้เลิกไปไหนไกลหรอก เหอๆ
แต่วันนี้ เราชมจินว่ะ จินน่ารักมากเลยอ่ะ นอกเหนือความคาดคิด เค้ายิ้มแย้มตลอดเลยน่ะ น่ารักดี ป่ะป๊าจิน ชอบตอนที่ไปสอนเต้นเด็กดาวอ่ะ น่าร๊ากกก ตอนหลังออกมาอุ้มเด็กสองคน เหมือนป๊าอุ้มลูก โคตรน่ารัก มีเด็กตัวเล็กๆวิ่งไปกอดจินด้วย เค้าก็กอดตอบ น่ารักดี ในวีทีอาร์ก็น่ารัก ตลกตอนที่เด็กดาวเข้าไปถามท่าเต้น จินเหมือนหนีมาหามุมสงบอยู่คนเดียวแต่ก็ยังถูกเจอตัวได้ อารมณ์ประมาณ หนีมากูยังไม่หายเมาจากเมื่อคืนเลย ฮ่าๆ อ่อ.. จินมีตอนหลังน่ารักอีกอัน ตอนออกมาร้องเพลงตอนจบ เค้าถูกดันให้ไปอยู่หน้าๆอ่ะ ก็มีคาเมะ จิน จุนโนะเรียงกัน แล้วเพลงมันนานนนนนมาก ไม่จบซะที เค้าก็หัวเราะเว้ยประมาณว่าทำไมไม่จบ พอถึงท่อนจบจริงๆรีบร้องใหญ่เลย หน้าตาแบบว่าดีใจมาก หันไปยิ้มกับจุนโนะประจำเลย แต่คือ เหมือนจินหันไปหาคาเมะด้วยแหละ แต่.. คาเมะไม่สนใจไง มัวแต่ให้ดาราอีกคนกอดไหล่ ตลกหน้าจินมากตอนที่หันไปเห็นคาเมะ ทำหน้าแบบ อะไรเนี่ยมึง ประมาณนั้นเลยน่ะ เราล่ะโคตรขำ
แต่คัตตุนก็ไม่เหมาะกับคำว่าซาบซึ้งประทับใจจริงๆแหละนะ เราว่าคัตตุนทำแบบนี้ไม่เข้าอ่ะ วันนี้จินเป็นคนเขียนจม.ถึงคนในคัตตุน เราไม่ซึ้งเลยอ่ะ เขียนถึงคาเมะซึเมไต้มากๆ เหอๆ บอกแค่เล่นละครด้วยกันแล้วก็ช่วยได้มาก อะไรประมาณนี้ คนอื่นเราจำไม่ได้ละ ไปฟังกันเอง พอเค้าถามคาเมะเรื่องจิน อีนี่ก็พูดวกวนไม่รู้เรื่อง พูดเร็วด้วยเราฟังไม่ทัน แต่ก็เอาเหอะ หลังจากนั้นก็ไปร้องเพลงคิซึรนะ จะซึ้งดีไหมอ่ะ เบื่อโคตรอ่ะ เสร็จแล้วร้องต่อด้วยเรียวเฟส บ้าละ กูคงจะร้องไห้กับเพลงเรียลเฟสหรอกนะ เหอๆๆ ไม่เห็นเหมือนตอนปีอาราชิเลย เราโคตรซึ้งอ่ะ จะร้องไห้ ขนาดตอนนั้นเราฟังไม่ค่อยจะออกเท่าไหร่นะ เพลงก็เพราะ ฮีโร่ เราโคตรชอบเลย ความหมายก็ดี คัตตุนนี่ คงจะเหมาะกับคำว่า เฟค มากกว่าล่ะมั้ง เหอๆ
เฮ้อ นึกอะไรไม่ค่อยออกเลย เราไม่ค่อยเล่าเลยเนอะ เหมือนบ่นมากกว่า เหอๆ วันนี้ต้องทายาด้วย เราปวดตูดมาก นั่งนานมาก ไม่คิดว่าจะทนถึงสิบกว่าชม.ได้ เจอหน้าคัตตุนจนจะอ๊วกไปเลยอ่ะ ไม่เคยเจอนานขนาดนี้มาก่อน จะดีใจดีป่ะเนี่ย ฮ่าๆ ถึงจะเหมือนไม่ค่อยเล่าก็เหอะ แต่เราจะบอกให้คนที่เข้ามาแล้วอ่านแล้วเม้นด้วย ถ้าไม่เม้นเราจะแช่งให้ซวยตลอดชาติ ไม่เล่าอะไรอีกแล้ว เพราะเราจะย้ายไปเล่นบล๊อคแล้วล่ะ เมื่อวานเราทำไว้ อิอิ ไว้จะเอารูปไปลง
กลับมาละ กลับมาด้วยความเบื่อ เหอๆๆ กว่าจะตื่น รู้สึกตื่นไม่ไหว เมื่อวานกินยาทิฟฟี่เข้าไป น๊อคแดกเลย เมื่อวานกลับมาแล้วก็นอน วันนี้กว่าจะตื่นก็บ่ายสองแล้วว่ะ เมื่อวานตอนกลับมามันเลวร้ายมากเลยอ่ะ คือแบบว่า นั่งเครื่องบินก็นอนไม่หลับ ปวดตา ไอ้ข้างๆก็น่าเบื่อ คือนะ หกชม.ไม่ออกไปไหนเลย ไม่แดก ไม่อะไรทั้งนั้น นั่งนอนเฉยๆ แล้วกูล่ะ อยากออกไปเข้าห้องน้ำก็ออกไปไม่ได้ เสร็จ อยากรีบกลับบ้านมาก ออกมาโดนตรวจกระเป๋าอีก มันเอาโกโก้ครั้นเราไปแกะดู แม่งนะ อยากแดก็เอาไปเลยเหอะ คือ... บ้านมึงไม่มีซีเรียลอร่อยเท่าโก้โก้ครั้นใช่ป่ะ ออกมา นั่งลีมูซีน รถติดอีก ห่วยมากกกกกกกกก เมื่อวานจะเป็นลม กลับมาไม่สบาย เรากินยาแก้แพ้ไป กินทิฟฟี่ไปอีก น๊อคแดก เหอๆ ตอนกลางคืนออกไปกินชาบู อร่อย แต่กินไปนิดเดียวก็หิว เพราะว่าเมื่อวานไม่ได้กินไรเลยนอกจากชาบูอ่ะ
ไม่มีไรทำเลยอ่ะ เบื่อออออออออออออ ขอเวลาเราปรับตัวก่อนนะ เผื่อเราจะกลับไปชอบคาเมะจริงๆ เหอๆๆ นี่เรากลับมานี่ก็ยังไม่กลับไปชอบเลย ต้องรอไปดูพรุ่งนี้แล้วจะรู้ว่าเราจะกลับไปไหม แต่คือ... พูดจริงๆว่าถ้าเลิกชอบไป เด๋วก็กลับไปชอบมั้ง เพราะว่ารอบข้าง สภาพแวดล้อมมีแต่คนชอบไง เหอๆ ให้เรามาเสร่อชอบฟิล์มคนเดียวก็เหี้ยแล้ว ตอนนี้ไอทรายมา มีเพื่อนบ้า แต่เด๋วกลับไปไม่มีคนบ้าด้วย ก็คงเลิกไปเองแหละมั้ง เหอๆ นี่ดีนะ ที่เรายังไม่เคยคุย ไม่งั้นต้องบ้ามากกว่านี้แหงๆ นี่แค่ไปนั่งดูความหล่อและขาวก็เป็นลมไปละ ฮ่าๆๆ เบื่อคาเมะด้วยมั้ง ก่อนกลับไปเราเป็นประสาทขั้นรุนแรง พอกลับไปมันก็เจอแต่อะไรดีๆ เลยไม่อยากกลับมาประสาทอีก เลยไม่อยากกลับมาชอบคาเมะแล้วว่ะ เบื่อ เราอยู่กับเพื่อนที่ชอบเกาหลีมากจนจะไปชอบเกาหลีด้วยคนแล้วเนี่ย เหอๆๆ
เด๋ววันนี้จะทำอะไรดีวะเนี่ย ออกไปกินอะไรดี เมื่อวานเล่นเกมแล้วอยากกินซูชิ แต่ก็อยากกินสปาเกตตี้ด้วย อยากไปช๊อปปิ้ง แต่ว่านะ.. ไม่มีเงินแล้วว่ะ พ่อตัดบัตรเครดิต ซวยเลย เหอๆ เดือนที่แล้วใช้เยอะเกินไป โฮๆๆ อยากจะร้องไห้จริงๆ...
อยากกลับไทยว่ะ มีใครมาแลกตัวกับเราบ้างไหม เหอๆ ไม่อยากอยู่แล้วยี่ปุ่น
ปล. โละขายของคาเมะนะคะ ใครสนใจให้ลิงค์ไปตามนี้เลย
http://fixxxboard.15.forumer.com/index.php?showtopic=8628 มีหนังสือ ซีดี ซิงเกิ้ล รูป และพวกแพมเฟลต แฟ้ม และอื่นๆ เข้าไปดูได้ หรือว่าสนใจติดต่อ
k-sphappyness.0223@hotmail.com เบอร์ 018392679
(ไม่ใช่เรานะเว้ย อย่าเข้าใจผิด เหอๆ มีน้องคนนึงขายค่ะ)
ปล. ขอบคุณทุกคนที่มาแฮปปี้เบิรด์เดย์นะคะ
กลับมาละ กลับมาด้วยความเบื่อ เหอๆๆ กว่าจะตื่น รู้สึกตื่นไม่ไหว เมื่อวานกินยาทิฟฟี่เข้าไป น๊อคแดกเลย เมื่อวานกลับมาแล้วก็นอน วันนี้กว่าจะตื่นก็บ่ายสองแล้วว่ะ เมื่อวานตอนกลับมามันเลวร้ายมากเลยอ่ะ คือแบบว่า นั่งเครื่องบินก็นอนไม่หลับ ปวดตา ไอ้ข้างๆก็น่าเบื่อ คือนะ หกชม.ไม่ออกไปไหนเลย ไม่แดก ไม่อะไรทั้งนั้น นั่งนอนเฉยๆ แล้วกูล่ะ อยากออกไปเข้าห้องน้ำก็ออกไปไม่ได้ เสร็จ อยากรีบกลับบ้านมาก ออกมาโดนตรวจกระเป๋าอีก มันเอาโกโก้ครั้นเราไปแกะดู แม่งนะ อยากแดก็เอาไปเลยเหอะ คือ... บ้านมึงไม่มีซีเรียลอร่อยเท่าโก้โก้ครั้นใช่ป่ะ ออกมา นั่งลีมูซีน รถติดอีก ห่วยมากกกกกกกกก เมื่อวานจะเป็นลม กลับมาไม่สบาย เรากินยาแก้แพ้ไป กินทิฟฟี่ไปอีก น๊อคแดก เหอๆ ตอนกลางคืนออกไปกินชาบู อร่อย แต่กินไปนิดเดียวก็หิว เพราะว่าเมื่อวานไม่ได้กินไรเลยนอกจากชาบูอ่ะ
ไม่มีไรทำเลยอ่ะ เบื่อออออออออออออ ขอเวลาเราปรับตัวก่อนนะ เผื่อเราจะกลับไปชอบคาเมะจริงๆ เหอๆๆ นี่เรากลับมานี่ก็ยังไม่กลับไปชอบเลย ต้องรอไปดูพรุ่งนี้แล้วจะรู้ว่าเราจะกลับไปไหม แต่คือ... พูดจริงๆว่าถ้าเลิกชอบไป เด๋วก็กลับไปชอบมั้ง เพราะว่ารอบข้าง สภาพแวดล้อมมีแต่คนชอบไง เหอๆ ให้เรามาเสร่อชอบฟิล์มคนเดียวก็เหี้ยแล้ว ตอนนี้ไอทรายมา มีเพื่อนบ้า แต่เด๋วกลับไปไม่มีคนบ้าด้วย ก็คงเลิกไปเองแหละมั้ง เหอๆ นี่ดีนะ ที่เรายังไม่เคยคุย ไม่งั้นต้องบ้ามากกว่านี้แหงๆ นี่แค่ไปนั่งดูความหล่อและขาวก็เป็นลมไปละ ฮ่าๆๆ เบื่อคาเมะด้วยมั้ง ก่อนกลับไปเราเป็นประสาทขั้นรุนแรง พอกลับไปมันก็เจอแต่อะไรดีๆ เลยไม่อยากกลับมาประสาทอีก เลยไม่อยากกลับมาชอบคาเมะแล้วว่ะ เบื่อ เราอยู่กับเพื่อนที่ชอบเกาหลีมากจนจะไปชอบเกาหลีด้วยคนแล้วเนี่ย เหอๆๆ
เด๋ววันนี้จะทำอะไรดีวะเนี่ย ออกไปกินอะไรดี เมื่อวานเล่นเกมแล้วอยากกินซูชิ แต่ก็อยากกินสปาเกตตี้ด้วย อยากไปช๊อปปิ้ง แต่ว่านะ.. ไม่มีเงินแล้วว่ะ พ่อตัดบัตรเครดิต ซวยเลย เหอๆ เดือนที่แล้วใช้เยอะเกินไป โฮๆๆ อยากจะร้องไห้จริงๆ...
อยากกลับไทยว่ะ มีใครมาแลกตัวกับเราบ้างไหม เหอๆ ไม่อยากอยู่แล้วยี่ปุ่น
ปล. โละขายของคาเมะนะคะ ใครสนใจให้ลิงค์ไปตามนี้เลย
http://fixxxboard.15.forumer.com/index.php?showtopic=8628 มีหนังสือ ซีดี ซิงเกิ้ล รูป และพวกแพมเฟลต แฟ้ม และอื่นๆ เข้าไปดูได้ หรือว่าสนใจติดต่อ
k-sphappyness.0223@hotmail.com เบอร์ 018392679
(ไม่ใช่เรานะเว้ย อย่าเข้าใจผิด เหอๆ มีน้องคนนึงขายค่ะ)
ที่มาอัพเนี่ย จริงๆไม่ได้ตั้งใจจะมาอัพหรอก แต่ทนไม่ไหว รำคานว่ะ
คือ... กรุณาอย่าเอาเรื่องที่เราเขียนในได ไปถามอีบ้านั่งเทียนเขียนนั่น อย่ามายุ่ง เค้าจะทำอะไรก็เรื่องของเค้า ไม่เกี่ยวกับเรา ไม่ต้องมาทำเป็นเอาไปถามไอ้บ้านั่นว่าเรื่องที่เราเขียนในไดจริงไหมหรืออะไร มันไม่ได้ออกชื่อหรอกว่าใคร แต่รู้โว้ย รำคานว่ะ จะรู้ดี หรือว่าจะทำงานในวงการห่าอะไรก็เหอะ ใครอยากอ่านก็อ่านไป ไม่ต้องมาอ่านไดเราเพราะว่ามันคงเขียนไม่เหมือนกันอยู่แล้วอ่ะนะ ไม่เหมือนกันเลยซักนิดน่ะ ไม่ต้องเอาไปเปรียบเทียบ อยากจะคิดยังไงก็คิดเหอะนะ เบื่อมากแล้วเว้ย
อย่าเอาชั้นไปผสมกับไอ้พวกเพี้ยนนั่น เพราะชั้นเจียมตัวชั้นเองอยู่แล้วว่าเป็นแค่แฟนๆน่ะ ไม่ใช่คังเคฉะ หรือว่าสึนางาริอะไรหรอกนะ ไม่เคยคิดจะมาตอแหลให้ดูดีเหมือนว่ารู้จักกับพวกจอนนี่หรอกนะ เพราะมันไม่มีทางเป็นไปได้น่ะสิ ขอร้องเหอะ เพราะไม่งั้น จะไม่เขียนแล้วเว้ย แม่ง หลายรอบมากๆละ อยากรู้ห่าอะไรก็ไปหามาจากนู่นแล้วกัน ข่าวอัพเดท ไม่มั่ว ไม่อะไรเลยซักนิด แถมยังเป็นซึนางาริ ชั้นมันก็แค่โอริกิที่ตามไปวันๆนั่นแหละ ไม่ได้รู้จักตัวตนที่แท้จริงห่าอะไรหรอก ก็แค่เห็น แล้วก็พูดอย่างที่เห็นเนี่ยแหละ
กลับมาบ้านแล้ว กรี๊ดดดดดดด เรายังไม่ได้นอนเลยตั้งแต่เมื่อวาน เราตื่นตอนบ่ายสองเมื่อวาน แสดงว่าตอนนี้ก็ไม่ได้นอนเป็นเวลาสามสิบกว่าชม.แล้ว ถึงเราจะเข้าไปนอนในฮอลบ้างก็เหอะ
ทำไงดีอ่ะ ไม่รู้จะเริ่มเล่าจากตรงไหนดี มันเยอะไปหมด วันนี้อยู่กับคัตตุนตั้งสิบสี่ชม. เหอๆ เมื่อวานก็นั่งดู ทีวี อยู่เป็นเพื่อนคัตตุน จินมันโดนไม้สับหัว เพราะพูดโฆษณาไม่ทันตามเวลาที่กำหนด ตลกดีว่ะ เมื่อวานจินตอนกลางคืนหล่อเนอะ แบบว่าดีกว่าตอนกลางวันนั่งหน้าทะมึน ตอนกลางคืนเป็นเวลาของอาคานิชิออกมาหากิน ฮ่าๆ เค้าให้จินมานั่งคนเดียวก่อน แล้วก็เปลี่ยนเป็นอึ้น ตอนเราจะออกข้างนอกประมาณตีห้าได้..
อยากจะเล่าความเหี้ยของบุโดกัง คือ... ห่วยมากอ่ะ จัดแบบนี้ได้ไง ให้คนเข้าไปหาที่นั่งกันเองแล้วมันเบียด ร้อนก็ร้อน แอร์ก็มาไม่ถึง ทางออกก็ห่วย สรุปคือไม่มีอะไรดีเลย การจัดงานวันนี้ของที่นี่ห่วยแตก สต๊าฟก็ไม่ตรวจไม่อะไรเลย ไม่ชอบเลย ฮอลก็ชัน อะไรก็ไม่รู้ แถมตอนเช้าวันนี้เราหงุดหงิดคนยี่ปุ่น แม่ง อยากกลับบ้านมากอ่ะ ประกอบกับการที่ว่าเมื่อวานไม่ได้นอน เลยหงุดหงิดสุดๆ จนเราต้องลงไปนอนฟุบกับพื้นอ่ะ ไม่งั้นไม่หาย ก็นั่งไปในนั้นแหละ คัตตุนพูดไป เราก็นอน เหอๆ ไม่ได้ฟังเท่าไหร่ ตอนแรกๆอ่ะ ไม่ได้ดูด้วย คือเบื่อมาก เรามานั่งคิด ทำไมเราต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย ก็คือ อยู่กับคัตตุนตลอดแหละตั้งแต่ต้นจนจบ เค้าจะมีไปพักบ้าง แต่ไม่นานก็ออกมาใหม่ นั่งส่องกล้องจนจะหลับ บางช่วงมันไม่ค่อยสนุกด้วยแหละ อะไรก็ไม่รู้น่าเบื่อ ตอนแรกๆก็มีร้องเมดเล่ย์คัตตุน พอเราหายง่วงก็มานั่งดูดีๆ มานั่งจับผิดจินคาเมะนั่นเอง ฮ่าๆ มีอะไรให้จับผิดเยอะแยะเลย เหอๆ คือ อยากบอกว่าไม่มีทางต่อติดแล้วล่ะเตียงนี้อ่ะ คาเมะไม่สนใจจินเลย คือเหมือนจะบอกว่า คาเมะไม่สนใจคนในวงเลยมากกว่า สนใจแต่ตัวเองใช่ป่ะ คาเมะนาชิ บางทีจินหันไปหาคาเมะ เค้าก็ไม่คุยอ่ะ นั่งข้างกันตลอดงานแต่ไม่คุยกันเลย นับครั้งได้เลยอ่ะ เวลาคุย คาเมะก็จะข้ามไปหาจุนโนะเหมือนจินเป็นอากาด แต่เวลาที่จินจะคุยกับเจ๊ คาเมะก็จะเสือกด้วย จนจินจะไม่สนใจไปเอง เหอๆ เราไม่ได้คิดไปเองนะ เพื่อนเราก็คิดว่ามันเป็นแบบนั้น มีหลายตอนมากๆอ่ะ อยากจะเล่าความตอแหลของใครบางคน คือนะ เรานั่งดูมันสิบกว่าชม.เนีย นั่งส่องกล้องมองตลอดเลยเห็น จุนโนะอ่ะ เค้าจะแบบว่าอ่อนไหวง่ายร้องไห้เยอะอ่ะ ร้องไห้เกือบทุกเรื่องเลยมั้ง เวลากล้องซูมหน้าคาเมะทีไร ฮีจะแบบว่าอินเวอร์ๆ จะเวอร์ไปไหนเราก็ไม่เข้าใจเลยว่ะ เหมือนจะพยายามเอาน้ำตาออกมา เหอๆ แล้วพอตอนตัดเข้าโฆษณา จุนโนะเค้าก็ขอทิชชู่จากสต๊าฟ นี่ อีคาเมะก็ขอเหมือนกันเว้ย แต่จุนโนะเอามาเช็ดน้ำตา มันเอามาสั่งน้ำมูก แถมเป็นคนที่ซับหน้าบ่อยมาก คนมาซับให้ไม่พอใจ ซับเองต่ออีก แล้วก็แบบ จะคิดว่าทุกคนต้องสนใจตัวเองเหรอไงวะ แบบว่าเพื่อนๆไม่คุย ไปคุยแต่กับพวกผู้ใหญ่ แล้วคิดว่าเค้าต้องคุยกับฮีนะ บางทีผู้ใหญ่เค้าก็จะคุยกันเองอ่ะ ฮีก็ทำท่าจะไปคุย แต่เค้าก็ไม่สนใจ เราล่ะตลก ตอนที่คนวิ่งเข้าเส้นชัยอีก ฮีเสนอหน้าจะเข้าไปหาเค้าเลย แต่เค้าไม่สนใจ แหกไหมล่ะนั่น
แต่ว่านะ ยังไงวันนี้เค้าก็ยังน่ารักเป็นคาเมะจังเหมือนเดิมอ่ะนะ แต่มันเหมือนเห็นมานาน จนมันไม่น่ารักขนาดนั้นแล้วว่ะ หน้าตาเค้าน่ารัก แต่นิสัยเค้าไม่น่ารัก เห็นมากเกินไป เลยมองเค้าไม่น่ารักเท่าแต่ก่อนแล้วอ่ะ น่ารักน้อยลงเวลามองหน้าเค้า ทั้งๆที่ความน่ารักของหน้าตาเนี่ยมันไม่ได้เปลี่ยนไปหรอก แต่พอเรามองเค้าบวกนิสัยเค้าเข้าไปเนี่ย มันเลยทำให้น่ารักน้อยลง เข้าใจป่ะ เหอๆ เอาเหอะ เราพูดไรไม่ค่อยรู้เรื่อง ไม่ต้องเข้าใจก็ได้ จะบอกว่ากลับไปไหมก็ไม่ได้บอกเต็มคำ เหมือนเราไปครั้งนี้ให้เรารู้ตัวว่า เรายังชอบคาเมะอยู่น่ะ ไม่ได้เลิกไปไหนไกลหรอก เหอๆ
แต่วันนี้ เราชมจินว่ะ จินน่ารักมากเลยอ่ะ นอกเหนือความคาดคิด เค้ายิ้มแย้มตลอดเลยน่ะ น่ารักดี ป่ะป๊าจิน ชอบตอนที่ไปสอนเต้นเด็กดาวอ่ะ น่าร๊ากกก ตอนหลังออกมาอุ้มเด็กสองคน เหมือนป๊าอุ้มลูก โคตรน่ารัก มีเด็กตัวเล็กๆวิ่งไปกอดจินด้วย เค้าก็กอดตอบ น่ารักดี ในวีทีอาร์ก็น่ารัก ตลกตอนที่เด็กดาวเข้าไปถามท่าเต้น จินเหมือนหนีมาหามุมสงบอยู่คนเดียวแต่ก็ยังถูกเจอตัวได้ อารมณ์ประมาณ หนีมากูยังไม่หายเมาจากเมื่อคืนเลย ฮ่าๆ อ่อ.. จินมีตอนหลังน่ารักอีกอัน ตอนออกมาร้องเพลงตอนจบ เค้าถูกดันให้ไปอยู่หน้าๆอ่ะ ก็มีคาเมะ จิน จุนโนะเรียงกัน แล้วเพลงมันนานนนนนมาก ไม่จบซะที เค้าก็หัวเราะเว้ยประมาณว่าทำไมไม่จบ พอถึงท่อนจบจริงๆรีบร้องใหญ่เลย หน้าตาแบบว่าดีใจมาก หันไปยิ้มกับจุนโนะประจำเลย แต่คือ เหมือนจินหันไปหาคาเมะด้วยแหละ แต่.. คาเมะไม่สนใจไง มัวแต่ให้ดาราอีกคนกอดไหล่ ตลกหน้าจินมากตอนที่หันไปเห็นคาเมะ ทำหน้าแบบ อะไรเนี่ยมึง ประมาณนั้นเลยน่ะ เราล่ะโคตรขำ
แต่คัตตุนก็ไม่เหมาะกับคำว่าซาบซึ้งประทับใจจริงๆแหละนะ เราว่าคัตตุนทำแบบนี้ไม่เข้าอ่ะ วันนี้จินเป็นคนเขียนจม.ถึงคนในคัตตุน เราไม่ซึ้งเลยอ่ะ เขียนถึงคาเมะซึเมไต้มากๆ เหอๆ บอกแค่เล่นละครด้วยกันแล้วก็ช่วยได้มาก อะไรประมาณนี้ คนอื่นเราจำไม่ได้ละ ไปฟังกันเอง พอเค้าถามคาเมะเรื่องจิน อีนี่ก็พูดวกวนไม่รู้เรื่อง พูดเร็วด้วยเราฟังไม่ทัน แต่ก็เอาเหอะ หลังจากนั้นก็ไปร้องเพลงคิซึรนะ จะซึ้งดีไหมอ่ะ เบื่อโคตรอ่ะ เสร็จแล้วร้องต่อด้วยเรียวเฟส บ้าละ กูคงจะร้องไห้กับเพลงเรียลเฟสหรอกนะ เหอๆๆ ไม่เห็นเหมือนตอนปีอาราชิเลย เราโคตรซึ้งอ่ะ จะร้องไห้ ขนาดตอนนั้นเราฟังไม่ค่อยจะออกเท่าไหร่นะ เพลงก็เพราะ ฮีโร่ เราโคตรชอบเลย ความหมายก็ดี คัตตุนนี่ คงจะเหมาะกับคำว่า เฟค มากกว่าล่ะมั้ง เหอๆ
เฮ้อ นึกอะไรไม่ค่อยออกเลย เราไม่ค่อยเล่าเลยเนอะ เหมือนบ่นมากกว่า เหอๆ วันนี้ต้องทายาด้วย เราปวดตูดมาก นั่งนานมาก ไม่คิดว่าจะทนถึงสิบกว่าชม.ได้ เจอหน้าคัตตุนจนจะอ๊วกไปเลยอ่ะ ไม่เคยเจอนานขนาดนี้มาก่อน จะดีใจดีป่ะเนี่ย ฮ่าๆ ถึงจะเหมือนไม่ค่อยเล่าก็เหอะ แต่เราจะบอกให้คนที่เข้ามาแล้วอ่านแล้วเม้นด้วย ถ้าไม่เม้นเราจะแช่งให้ซวยตลอดชาติ ไม่เล่าอะไรอีกแล้ว เพราะเราจะย้ายไปเล่นบล๊อคแล้วล่ะ เมื่อวานเราทำไว้ อิอิ ไว้จะเอารูปไปลง
เอ้อ คงรู้กันแล้วเรื่องละครคาเมะ วันนี้ฮัปเปียว เล่นละครเดือนสิบ เรื่องชื่อไรซักอย่างเนี่ยแหละ จำไม่ได้ เป็นเลิฟสตอรี่ เล่นกับ อายะเสะ ฮารุกะ (ไม่สวยอ่ะ) แสดงว่าข่าวลือเรื่องละครเดือนสิบมันจริง แต่อีกซัปปุรินี่กระทันหัน ? คงงั้น ?
กลับมาบ้านแล้ว กรี๊ดดดดดดด เรายังไม่ได้นอนเลยตั้งแต่เมื่อวาน เราตื่นตอนบ่ายสองเมื่อวาน แสดงว่าตอนนี้ก็ไม่ได้นอนเป็นเวลาสามสิบกว่าชม.แล้ว ถึงเราจะเข้าไปนอนในฮอลบ้างก็เหอะ
ทำไงดีอ่ะ ไม่รู้จะเริ่มเล่าจากตรงไหนดี มันเยอะไปหมด วันนี้อยู่กับคัตตุนตั้งสิบสี่ชม. เหอๆ เมื่อวานก็นั่งดู ทีวี อยู่เป็นเพื่อนคัตตุน จินมันโดนไม้สับหัว เพราะพูดโฆษณาไม่ทันตามเวลาที่กำหนด ตลกดีว่ะ เมื่อวานจินตอนกลางคืนหล่อเนอะ แบบว่าดีกว่าตอนกลางวันนั่งหน้าทะมึน ตอนกลางคืนเป็นเวลาของอาคานิชิออกมาหากิน ฮ่าๆ เค้าให้จินมานั่งคนเดียวก่อน แล้วก็เปลี่ยนเป็นอึ้น ตอนเราจะออกข้างนอกประมาณตีห้าได้..
อยากจะเล่าความเหี้ยของบุโดกัง คือ... ห่วยมากอ่ะ จัดแบบนี้ได้ไง ให้คนเข้าไปหาที่นั่งกันเองแล้วมันเบียด ร้อนก็ร้อน แอร์ก็มาไม่ถึง ทางออกก็ห่วย สรุปคือไม่มีอะไรดีเลย การจัดงานวันนี้ของที่นี่ห่วยแตก สต๊าฟก็ไม่ตรวจไม่อะไรเลย ไม่ชอบเลย ฮอลก็ชัน อะไรก็ไม่รู้ แถมตอนเช้าวันนี้เราหงุดหงิดคนยี่ปุ่น แม่ง อยากกลับบ้านมากอ่ะ ประกอบกับการที่ว่าเมื่อวานไม่ได้นอน เลยหงุดหงิดสุดๆ จนเราต้องลงไปนอนฟุบกับพื้นอ่ะ ไม่งั้นไม่หาย ก็นั่งไปในนั้นแหละ คัตตุนพูดไป เราก็นอน เหอๆ ไม่ได้ฟังเท่าไหร่ ตอนแรกๆอ่ะ ไม่ได้ดูด้วย คือเบื่อมาก เรามานั่งคิด ทำไมเราต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย ก็คือ อยู่กับคัตตุนตลอดแหละตั้งแต่ต้นจนจบ เค้าจะมีไปพักบ้าง แต่ไม่นานก็ออกมาใหม่ นั่งส่องกล้องจนจะหลับ บางช่วงมันไม่ค่อยสนุกด้วยแหละ อะไรก็ไม่รู้น่าเบื่อ ตอนแรกๆก็มีร้องเมดเล่ย์คัตตุน พอเราหายง่วงก็มานั่งดูดีๆ มานั่งจับผิดจินคาเมะนั่นเอง ฮ่าๆ มีอะไรให้จับผิดเยอะแยะเลย เหอๆ คือ อยากบอกว่าไม่มีทางต่อติดแล้วล่ะเตียงนี้อ่ะ คาเมะไม่สนใจจินเลย คือเหมือนจะบอกว่า คาเมะไม่สนใจคนในวงเลยมากกว่า สนใจแต่ตัวเองใช่ป่ะ คาเมะนาชิ บางทีจินหันไปหาคาเมะ เค้าก็ไม่คุยอ่ะ นั่งข้างกันตลอดงานแต่ไม่คุยกันเลย นับครั้งได้เลยอ่ะ เวลาคุย คาเมะก็จะข้ามไปหาจุนโนะเหมือนจินเป็นอากาด แต่เวลาที่จินจะคุยกับเจ๊ คาเมะก็จะเสือกด้วย จนจินจะไม่สนใจไปเอง เหอๆ เราไม่ได้คิดไปเองนะ เพื่อนเราก็คิดว่ามันเป็นแบบนั้น มีหลายตอนมากๆอ่ะ อยากจะเล่าความตอแหลของใครบางคน คือนะ เรานั่งดูมันสิบกว่าชม.เนีย นั่งส่องกล้องมองตลอดเลยเห็น จุนโนะอ่ะ เค้าจะแบบว่าอ่อนไหวง่ายร้องไห้เยอะอ่ะ ร้องไห้เกือบทุกเรื่องเลยมั้ง เวลากล้องซูมหน้าคาเมะทีไร ฮีจะแบบว่าอินเวอร์ๆ จะเวอร์ไปไหนเราก็ไม่เข้าใจเลยว่ะ เหมือนจะพยายามเอาน้ำตาออกมา เหอๆ แล้วพอตอนตัดเข้าโฆษณา จุนโนะเค้าก็ขอทิชชู่จากสต๊าฟ นี่ อีคาเมะก็ขอเหมือนกันเว้ย แต่จุนโนะเอามาเช็ดน้ำตา มันเอามาสั่งน้ำมูก แถมเป็นคนที่ซับหน้าบ่อยมาก คนมาซับให้ไม่พอใจ ซับเองต่ออีก แล้วก็แบบ จะคิดว่าทุกคนต้องสนใจตัวเองเหรอไงวะ แบบว่าเพื่อนๆไม่คุย ไปคุยแต่กับพวกผู้ใหญ่ แล้วคิดว่าเค้าต้องคุยกับฮีนะ บางทีผู้ใหญ่เค้าก็จะคุยกันเองอ่ะ ฮีก็ทำท่าจะไปคุย แต่เค้าก็ไม่สนใจ เราล่ะตลก ตอนที่คนวิ่งเข้าเส้นชัยอีก ฮีเสนอหน้าจะเข้าไปหาเค้าเลย แต่เค้าไม่สนใจ แหกไหมล่ะนั่น
แต่ว่านะ ยังไงวันนี้เค้าก็น่ารักเหมือนเดิมอ่ะนะ จะบอกว่ากลับไปไหมก็ไม่ได้บอกเต็มคำ เหมือนเราไปครั้งนี้ให้เรารู้ตัวว่า เรายังชอบคาเมะอยู่น่ะ ไม่ได้เลิกไปไหนไกลหรอก เหอๆ
แต่วันนี้ เราชมจินว่ะ จินน่ารักมากเลยอ่ะ นอกเหนือความคาดคิด เค้ายิ้มแย้มตลอดเลยน่ะ น่ารักดี ป่ะป๊าจิน ชอบตอนที่ไปสอนเต้นเด็กดาวอ่ะ น่าร๊ากกก ตอนหลังออกมาอุ้มเด็กสองคน เหมือนป๊าอุ้มลูก โคตรน่ารัก มีเด็กตัวเล็กๆวิ่งไปกอดจินด้วย เค้าก็กอดตอบ น่ารักดี ในวีทีอาร์ก็น่ารัก ตลกตอนที่เด็กดาวเข้าไปถามท่าเต้น จินเหมือนหนีมาหามุมสงบอยู่คนเดียวแต่ก็ยังถูกเจอตัวได้ อารมณ์ประมาณ หนีมากูยังไม่หายเมาจากเมื่อคืนเลย ฮ่าๆ อ่อ.. จินมีตอนหลังน่ารักอีกอัน ตอนออกมาร้องเพลงตอนจบ เค้าถูกดันให้ไปอยู่หน้าๆอ่ะ ก็มีคาเมะ จิน จุนโนะเรียงกัน แล้วเพลงมันนานนนนนมาก ไม่จบซะที เค้าก็หัวเราะเว้ยประมาณว่าทำไมไม่จบ พอถึงท่อนจบจริงๆรีบร้องใหญ่เลย หน้าตาแบบว่าดีใจมาก หันไปยิ้มกับจุนโนะประจำเลย แต่คือ เหมือนจินหันไปหาคาเมะด้วยแหละ แต่.. คาเมะไม่สนใจไง มัวแต่ให้ดาราอีกคนกอดไหล่ ตลกหน้าจินมากตอนที่หันไปเห็นคาเมะ ทำหน้าแบบ อะไรเนี่ยมึง ประมาณนั้นเลยน่ะ เราล่ะโคตรขำ
แต่คัตตุนก็ไม่เหมาะกับคำว่าซาบซึ้งประทับใจจริงๆแหละนะ เราว่าคัตตุนทำแบบนี้ไม่เข้าอ่ะ วันนี้จินเป็นคนเขียนจม.ถึงคนในคัตตุน เราไม่ซึ้งเลยอ่ะ เขียนถึงคาเมะซึเมไต้มากๆ เหอๆ บอกแค่เล่นละครด้วยกันแล้วก็ช่วยได้มาก อะไรประมาณนี้ คนอื่นเราจำไม่ได้ละ ไปฟังกันเอง พอเค้าถามคาเมะเรื่องจิน อีนี่ก็พูดวกวนไม่รู้เรื่อง พูดเร็วด้วยเราฟังไม่ทัน แต่ก็เอาเหอะ หลังจากนั้นก็ไปร้องเพลงคิซึรนะ จะซึ้งดีไหมอ่ะ เบื่อโคตรอ่ะ เสร็จแล้วร้องต่อด้วยเรียวเฟส บ้าละ กูคงจะร้องไห้กับเพลงเรียลเฟสหรอกนะ เหอๆๆ ไม่เห็นเหมือนตอนปีอาราชิเลย เราโคตรซึ้งอ่ะ จะร้องไห้ ขนาดตอนนั้นเราฟังไม่ค่อยจะออกเท่าไหร่นะ เพลงก็เพราะ ฮีโร่ เราโคตรชอบเลย ความหมายก็ดี คัตตุนนี่ คงจะเหมาะกับคำว่า เฟค มากกว่าล่ะมั้ง เหอๆ
เฮ้อ นึกอะไรไม่ค่อยออกเลย เราไม่ค่อยเล่าเลยเนอะ เหมือนบ่นมากกว่า เหอๆ วันนี้ต้องทายาด้วย เราปวดตูดมาก นั่งนานมาก ไม่คิดว่าจะทนถึงสิบกว่าชม.ได้ เจอหน้าคัตตุนจนจะอ๊วกไปเลยอ่ะ ไม่เคยเจอนานขนาดนี้มาก่อน จะดีใจดีป่ะเนี่ย ฮ่าๆ ถึงจะเหมือนไม่ค่อยเล่าก็เหอะ แต่เราจะบอกให้คนที่เข้ามาแล้วอ่านแล้วเม้นด้วย ถ้าไม่เม้นเราจะแช่งให้ซวยตลอดชาติ ไม่เล่าอะไรอีกแล้ว เพราะเราจะย้ายไปเล่นบล๊อคแล้วล่ะ เมื่อวานเราทำไว้ อิอิ ไว้จะเอารูปไปลง
กลับมาบ้านแล้ว กรี๊ดดดดดดด เรายังไม่ได้นอนเลยตั้งแต่เมื่อวาน เราตื่นตอนบ่ายสองเมื่อวาน แสดงว่าตอนนี้ก็ไม่ได้นอนเป็นเวลาสามสิบกว่าชม.แล้ว ถึงเราจะเข้าไปนอนในฮอลบ้างก็เหอะ
ทำไงดีอ่ะ ไม่รู้จะเริ่มเล่าจากตรงไหนดี มันเยอะไปหมด วันนี้อยู่กับคัตตุนตั้งสิบสี่ชม. เหอๆ เมื่อวานก็นั่งดู ทีวี อยู่เป็นเพื่อนคัตตุน จินมันโดนไม้สับหัว เพราะพูดโฆษณาไม่ทันตามเวลาที่กำหนด ตลกดีว่ะ เมื่อวานจินตอนกลางคืนหล่อเนอะ แบบว่าดีกว่าตอนกลางวันนั่งหน้าทะมึน ตอนกลางคืนเป็นเวลาของอาคานิชิออกมาหากิน ฮ่าๆ เค้าให้จินมานั่งคนเดียวก่อน แล้วก็เปลี่ยนเป็นอึ้น ตอนเราจะออกข้างนอกประมาณตีห้าได้..
อยากจะเล่าความเหี้ยของบุโดกัง คือ... ห่วยมากอ่ะ จัดแบบนี้ได้ไง ให้คนเข้าไปหาที่นั่งกันเองแล้วมันเบียด ร้อนก็ร้อน แอร์ก็มาไม่ถึง ทางออกก็ห่วย สรุปคือไม่มีอะไรดีเลย การจัดงานวันนี้ของที่นี่ห่วยแตก สต๊าฟก็ไม่ตรวจไม่อะไรเลย ไม่ชอบเลย ฮอลก็ชัน อะไรก็ไม่รู้ แถมตอนเช้าวันนี้เราหงุดหงิดคนยี่ปุ่น แม่ง อยากกลับบ้านมากอ่ะ ประกอบกับการที่ว่าเมื่อวานไม่ได้นอน เลยหงุดหงิดสุดๆ จนเราต้องลงไปนอนฟุบกับพื้นอ่ะ ไม่งั้นไม่หาย ก็นั่งไปในนั้นแหละ คัตตุนพูดไป เราก็นอน เหอๆ ไม่ได้ฟังเท่าไหร่ ตอนแรกๆอ่ะ ไม่ได้ดูด้วย คือเบื่อมาก เรามานั่งคิด ทำไมเราต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย ก็คือ อยู่กับคัตตุนตลอดแหละตั้งแต่ต้นจนจบ เค้าจะมีไปพักบ้าง แต่ไม่นานก็ออกมาใหม่ นั่งส่องกล้องจนจะหลับ บางช่วงมันไม่ค่อยสนุกด้วยแหละ อะไรก็ไม่รู้น่าเบื่อ ตอนแรกๆก็มีร้องเมดเล่ย์คัตตุน พอเราหายง่วงก็มานั่งดูดีๆ มานั่งจับผิดจินคาเมะนั่นเอง ฮ่าๆ มีอะไรให้จับผิดเยอะแยะเลย เหอๆ คือ อยากบอกว่าไม่มีทางต่อติดแล้วล่ะเตียงนี้อ่ะ คาเมะไม่สนใจจินเลย คือเหมือนจะบอกว่า คาเมะไม่สนใจคนในวงเลยมากกว่า สนใจแต่ตัวเองใช่ป่ะ คาเมะนาชิ บางทีจินหันไปหาคาเมะ เค้าก็ไม่คุยอ่ะ นั่งข้างกันตลอดงานแต่ไม่คุยกันเลย นับครั้งได้เลยอ่ะ เวลาคุย คาเมะก็จะข้ามไปหาจุนโนะเหมือนจินเป็นอากาด แต่เวลาที่จินจะคุยกับเจ๊ คาเมะก็จะเสือกด้วย จนจินจะไม่สนใจไปเอง เหอๆ เราไม่ได้คิดไปเองนะ เพื่อนเราก็คิดว่ามันเป็นแบบนั้น มีหลายตอนมากๆอ่ะ อยากจะเล่าความตอแหลของใครบางคน คือนะ เรานั่งดูมันสิบกว่าชม.เนีย นั่งส่องกล้องมองตลอดเลยเห็น จุนโนะอ่ะ เค้าจะแบบว่าอ่อนไหวง่ายร้องไห้เยอะอ่ะ ร้องไห้เกือบทุกเรื่องเลยมั้ง เวลากล้องซูมหน้าคาเมะทีไร ฮีจะแบบว่าอินเวอร์ๆ จะเวอร์ไปไหนเราก็ไม่เข้าใจเลยว่ะ เหมือนจะพยายามเอาน้ำตาออกมา เหอๆ แล้วพอตอนตัดเข้าโฆษณา จุนโนะเค้าก็ขอทิชชู่จากสต๊าฟ นี่ อีคาเมะก็ขอเหมือนกันเว้ย แต่จุนโนะเอามาเช็ดน้ำตา มันเอามาสั่งน้ำมูก แถมเป็นคนที่ซับหน้าบ่อยมาก คนมาซับให้ไม่พอใจ ซับเองต่ออีก แล้วก็แบบ จะคิดว่าทุกคนต้องสนใจตัวเองเหรอไงวะ แบบว่าเพื่อนๆไม่คุย ไปคุยแต่กับพวกผู้ใหญ่ แล้วคิดว่าเค้าต้องคุยกับฮีนะ บางทีผู้ใหญ่เค้าก็จะคุยกันเองอ่ะ ฮีก็ทำท่าจะไปคุย แต่เค้าก็ไม่สนใจ เราล่ะตลก ตอนที่คนวิ่งเข้าเส้นชัยอีก ฮีเสนอหน้าจะเข้าไปหาเค้าเลย แต่เค้าไม่สนใจ แหกไหมล่ะนั่น
แต่ว่านะ ยังไงวันนี้เค้าก็น่ารักเหมือนเดิมอ่ะนะ จะบอกว่ากลับไปไหมก็ไม่ได้บอกเต็มคำ เหมือนเราไปครั้งนี้ให้เรารู้ตัวว่า เรายังชอบคาเมะอยู่น่ะ ไม่ได้เลิกไปไหนไกลหรอก เหอๆ
แต่วันนี้ เราชมจินว่ะ จินน่ารักมากเลยอ่ะ นอกเหนือความคาดคิด เค้ายิ้มแย้มตลอดเลยน่ะ น่ารักดี ป่ะป๊าจิน ชอบตอนที่ไปสอนเต้นเด็กดาวอ่ะ น่าร๊ากกก ตอนหลังออกมาอุ้มเด็กสองคน เหมือนป๊าอุ้มลูก โคตรน่ารัก มีเด็กตัวเล็กๆวิ่งไปกอดจินด้วย เค้าก็กอดตอบ น่ารักดี ในวีทีอาร์ก็น่ารัก ตลกตอนที่เด็กดาวเข้าไปถามท่าเต้น จินเหมือนหนีมาหามุมสงบอยู่คนเดียวแต่ก็ยังถูกเจอตัวได้ อารมณ์ประมาณ หนีมากูยังไม่หายเมาจากเมื่อคืนเลย ฮ่าๆ อ่อ.. จินมีตอนหลังน่ารักอีกอัน ตอนออกมาร้องเพลงตอนจบ เค้าถูกดันให้ไปอยู่หน้าๆอ่ะ ก็มีคาเมะ จิน จุนโนะเรียงกัน แล้วเพลงมันนานนนนนมาก ไม่จบซะที เค้าก็หัวเราะเว้ยประมาณว่าทำไมไม่จบ พอถึงท่อนจบจริงๆรีบร้องใหญ่เลย หน้าตาแบบว่าดีใจมาก หันไปยิ้มกับจุนโนะประจำเลย แต่คือ เหมือนจินหันไปหาคาเมะด้วยแหละ แต่.. คาเมะไม่สนใจไง มัวแต่ให้ดาราอีกคนกอดไหล่ ตลกหน้าจินมากตอนที่หันไปเห็นคาเมะ ทำหน้าแบบ อะไรเนี่ยมึง ประมาณนั้นเลยน่ะ เราล่ะโคตรขำ
แต่คัตตุนก็ไม่เหมาะกับคำว่าซาบซึ้งประทับใจจริงๆแหละนะ เราว่าคัตตุนทำแบบนี้ไม่เข้าอ่ะ วันนี้จินเป็นคนเขียนจม.ถึงคนในคัตตุน เราไม่ซึ้งเลยอ่ะ เขียนถึงคาเมะซึเมไต้มากๆ เหอๆ บอกแค่เล่นละครด้วยกันแล้วก็ช่วยได้มาก อะไรประมาณนี้ คนอื่นเราจำไม่ได้ละ ไปฟังกันเอง พอเค้าถามคาเมะเรื่องจิน อีนี่ก็พูดวกวนไม่รู้เรื่อง พูดเร็วด้วยเราฟังไม่ทัน แต่ก็เอาเหอะ หลังจากนั้นก็ไปร้องเพลงคิซึรนะ จะซึ้งดีไหมอ่ะ เบื่อโคตรอ่ะ เสร็จแล้วร้องต่อด้วยเรียวเฟส บ้าละ กูคงจะร้องไห้กับเพลงเรียลเฟสหรอกนะ เหอๆๆ ไม่เห็นเหมือนตอนปีอาราชิเลย เราโคตรซึ้งอ่ะ จะร้องไห้ ขนาดตอนนั้นเราฟังไม่ค่อยจะออกเท่าไหร่นะ เพลงก็เพราะ ฮีโร่ เราโคตรชอบเลย ความหมายก็ดี คัตตุนนี่ คงจะเหมาะกับคำว่า เฟค มากกว่าล่ะมั้ง เหอๆ
เฮ้อ นึกอะไรไม่ค่อยออกเลย เราไม่ค่อยเล่าเลยเนอะ เหมือนบ่นมากกว่า เหอๆ วันนี้ต้องทายาด้วย เราปวดตูดมาก นั่งนานมาก ไม่คิดว่าจะทนถึงสิบกว่าชม.ได้ เจอหน้าคัตตุนจนจะอ๊วกไปเลยอ่ะ ไม่เคยเจอนานขนาดนี้มาก่อน จะดีใจดีป่ะเนี่ย ฮ่าๆ ถึงจะเหมือนไม่ค่อยเล่าก็เหอะ แต่เราจะบอกให้คนที่เข้ามาแล้วอ่านแล้วเม้นด้วย ถ้าไม่เม้นเราจะแช่งให้ซวยตลอดชาติ ไม่เล่าอะไรอีกแล้ว เพราะเราจะย้ายไปเล่นบล๊อคแล้วล่ะ เมื่อวานเราทำไว้ อิอิ ไว้จะเอารูปไปลง
กลับมาละ กลับมาด้วยความเบื่อ เหอๆๆ กว่าจะตื่น รู้สึกตื่นไม่ไหว เมื่อวานกินยาทิฟฟี่เข้าไป น๊อคแดกเลย เมื่อวานกลับมาแล้วก็นอน วันนี้กว่าจะตื่นก็บ่ายสองแล้วว่ะ เมื่อวานตอนกลับมามันเลวร้ายมากเลยอ่ะ คือแบบว่า นั่งเครื่องบินก็นอนไม่หลับ ปวดตา ไอ้ข้างๆก็น่าเบื่อ คือนะ หกชม.ไม่ออกไปไหนเลย ไม่แดก ไม่อะไรทั้งนั้น นั่งนอนเฉยๆ แล้วกูล่ะ อยากออกไปเข้าห้องน้ำก็ออกไปไม่ได้ เสร็จ อยากรีบกลับบ้านมาก ออกมาโดนตรวจกระเป๋าอีก มันเอาโกโก้ครั้นเราไปแกะดู แม่งนะ อยากแดก็เอาไปเลยเหอะ คือ... บ้านมึงไม่มีซีเรียลอร่อยเท่าโก้โก้ครั้นใช่ป่ะ ออกมา นั่งลีมูซีน รถติดอีก ห่วยมากกกกกกกกก เมื่อวานจะเป็นลม กลับมาไม่สบาย เรากินยาแก้แพ้ไป กินทิฟฟี่ไปอีก น๊อคแดก เหอๆ ตอนกลางคืนออกไปกินชาบู อร่อย แต่กินไปนิดเดียวก็หิว เพราะว่าเมื่อวานไม่ได้กินไรเลยนอกจากชาบูอ่ะ
ไม่มีไรทำเลยอ่ะ เบื่อออออออออออออ ขอเวลาเราปรับตัวก่อนนะ เผื่อเราจะกลับไปชอบคาเมะจริงๆ เหอๆๆ นี่เรากลับมานี่ก็ยังไม่กลับไปชอบเลย ต้องรอไปดูพรุ่งนี้แล้วจะรู้ว่าเราจะกลับไปไหม แต่คือ... พูดจริงๆว่าถ้าเลิกชอบไป เด๋วก็กลับไปชอบมั้ง เพราะว่ารอบข้าง สภาพแวดล้อมมีแต่คนชอบไง เหอๆ ให้เรามาเสร่อชอบฟิล์มคนเดียวก็เหี้ยแล้ว ตอนนี้ไอทรายมา มีเพื่อนบ้า แต่เด๋วกลับไปไม่มีคนบ้าด้วย ก็คงเลิกไปเองแหละมั้ง เหอๆ นี่ดีนะ ที่เรายังไม่เคยคุย ไม่งั้นต้องบ้ามากกว่านี้แหงๆ นี่แค่ไปนั่งดูความหล่อและขาวก็เป็นลมไปละ ฮ่าๆๆ เบื่อคาเมะด้วยมั้ง ก่อนกลับไปเราเป็นประสาทขั้นรุนแรง พอกลับไปมันก็เจอแต่อะไรดีๆ เลยไม่อยากกลับมาประสาทอีก เลยไม่อยากกลับมาชอบคาเมะแล้วว่ะ เบื่อ เราอยู่กับเพื่อนที่ชอบเกาหลีมากจนจะไปชอบเกาหลีด้วยคนแล้วเนี่ย เหอๆๆ
เด๋ววันนี้จะทำอะไรดีวะเนี่ย ออกไปกินอะไรดี เมื่อวานเล่นเกมแล้วอยากกินซูชิ แต่ก็อยากกินสปาเกตตี้ด้วย อยากไปช๊อปปิ้ง แต่ว่านะ.. ไม่มีเงินแล้วว่ะ พ่อตัดบัตรเครดิต ซวยเลย เหอๆ เดือนที่แล้วใช้เยอะเกินไป โฮๆๆ อยากจะร้องไห้จริงๆ...
อยากกลับไทยว่ะ มีใครมาแลกตัวกับเราบ้างไหม เหอๆ ไม่อยากอยู่แล้วยี่ปุ่น
ปล. โละขายของคาเมะนะคะ ใครสนใจให้ลิงค์ไปตามนี้เลย
http://fixxxboard.15.forumer.com/index.php?showtopic=8628 มีหนังสือ ซีดี ซิงเกิ้ล รูป และพวกแพมเฟลต แฟ้ม และอื่นๆ เข้าไปดูได้ หรือว่าสนใจติดต่อ
k-sphappyness.0223@hotmail.com เบอร์ 018392679
(ไม่ใช่เรานะเว้ย อย่าเข้าใจผิด เหอๆ มีน้องคนนึงขายค่ะ)
ปล. ขอบคุณทุกคนที่มาแฮปปี้เบิรด์เดย์นะคะ
กลับมาละ กลับมาด้วยความเบื่อ เหอๆๆ กว่าจะตื่น รู้สึกตื่นไม่ไหว เมื่อวานกินยาทิฟฟี่เข้าไป น๊อคแดกเลย เมื่อวานกลับมาแล้วก็นอน วันนี้กว่าจะตื่นก็บ่ายสองแล้วว่ะ เมื่อวานตอนกลับมามันเลวร้ายมากเลยอ่ะ คือแบบว่า นั่งเครื่องบินก็นอนไม่หลับ ปวดตา ไอ้ข้างๆก็น่าเบื่อ คือนะ หกชม.ไม่ออกไปไหนเลย ไม่แดก ไม่อะไรทั้งนั้น นั่งนอนเฉยๆ แล้วกูล่ะ อยากออกไปเข้าห้องน้ำก็ออกไปไม่ได้ เสร็จ อยากรีบกลับบ้านมาก ออกมาโดนตรวจกระเป๋าอีก มันเอาโกโก้ครั้นเราไปแกะดู แม่งนะ อยากแดก็เอาไปเลยเหอะ คือ... บ้านมึงไม่มีซีเรียลอร่อยเท่าโก้โก้ครั้นใช่ป่ะ ออกมา นั่งลีมูซีน รถติดอีก ห่วยมากกกกกกกกก เมื่อวานจะเป็นลม กลับมาไม่สบาย เรากินยาแก้แพ้ไป กินทิฟฟี่ไปอีก น๊อคแดก เหอๆ ตอนกลางคืนออกไปกินชาบู อร่อย แต่กินไปนิดเดียวก็หิว เพราะว่าเมื่อวานไม่ได้กินไรเลยนอกจากชาบูอ่ะ
ไม่มีไรทำเลยอ่ะ เบื่อออออออออออออ ขอเวลาเราปรับตัวก่อนนะ เผื่อเราจะกลับไปชอบคาเมะจริงๆ เหอๆๆ นี่เรากลับมานี่ก็ยังไม่กลับไปชอบเลย ต้องรอไปดูพรุ่งนี้แล้วจะรู้ว่าเราจะกลับไปไหม แต่คือ... พูดจริงๆว่าถ้าเลิกชอบไป เด๋วก็กลับไปชอบมั้ง เพราะว่ารอบข้าง สภาพแวดล้อมมีแต่คนชอบไง เหอๆ ให้เรามาเสร่อชอบฟิล์มคนเดียวก็เหี้ยแล้ว ตอนนี้ไอทรายมา มีเพื่อนบ้า แต่เด๋วกลับไปไม่มีคนบ้าด้วย ก็คงเลิกไปเองแหละมั้ง เหอๆ นี่ดีนะ ที่เรายังไม่เคยคุย ไม่งั้นต้องบ้ามากกว่านี้แหงๆ นี่แค่ไปนั่งดูความหล่อและขาวก็เป็นลมไปละ ฮ่าๆๆ เบื่อคาเมะด้วยมั้ง ก่อนกลับไปเราเป็นประสาทขั้นรุนแรง พอกลับไปมันก็เจอแต่อะไรดีๆ เลยไม่อยากกลับมาประสาทอีก เลยไม่อยากกลับมาชอบคาเมะแล้วว่ะ เบื่อ เราอยู่กับเพื่อนที่ชอบเกาหลีมากจนจะไปชอบเกาหลีด้วยคนแล้วเนี่ย เหอๆๆ
เด๋ววันนี้จะทำอะไรดีวะเนี่ย ออกไปกินอะไรดี เมื่อวานเล่นเกมแล้วอยากกินซูชิ แต่ก็อยากกินสปาเกตตี้ด้วย อยากไปช๊อปปิ้ง แต่ว่านะ.. ไม่มีเงินแล้วว่ะ พ่อตัดบัตรเครดิต ซวยเลย เหอๆ เดือนที่แล้วใช้เยอะเกินไป โฮๆๆ อยากจะร้องไห้จริงๆ...
อยากกลับไทยว่ะ มีใครมาแลกตัวกับเราบ้างไหม เหอๆ ไม่อยากอยู่แล้วยี่ปุ่น
ปล. โละขายของคาเมะนะคะ ใครสนใจให้ลิงค์ไปตามนี้เลย
http://fixxxboard.15.forumer.com/index.php?showtopic=8628 มีหนังสือ ซีดี ซิงเกิ้ล รูป และพวกแพมเฟลต แฟ้ม และอื่นๆ เข้าไปดูได้ หรือว่าสนใจติดต่อ
k-sphappyness.0223@hotmail.com เบอร์ 018392679
(ไม่ใช่เรานะเว้ย อย่าเข้าใจผิด เหอๆ มีน้องคนนึงขายค่ะ)
มาเฉลยข้อสงสัย กิ๊กใหม่ก็ฟิลม์นั่นแหละ ฮ่าๆ ไม่ไหวละ ถ้าเราอยู่ไทยนานกว่านี้อีกนิดเราเลิกชอบคาเมะแหงๆอ่ะ เหอๆๆ ไม่เอาแล้วคาม๊งคาเมะ ไม่รู้จัก เพราะฉะนั้น เราควรจะรีบกลับยี่ปุ่นได้แล้วก่อนที่จะเสียเงินฟรีๆไปตั้งหลายตังค์ กลับไปก็คงบ้าคาเมะเหมือนเดิมอ่ะแหละนะ เหอๆๆ เอาเหอะ
วันนี้ไปดูคอนเสริต์ฟิลม์มา เหอๆๆ ไม่มีไรหรอก ได้ตั๋วฟรี ไม่ได้เข้าตั้งแต่แรกด้วยอ่ะ เข้าไปตอนหลังๆหน่อย แม่งนะ น่าสงสารว่ะ ตอนแรกก็ดุเหมือนคนเยอะดีอ่ะ แต่แบบว่า คนเดินเข้าเดินออกเยอะมากๆ แล้วก็พอแบบพวกตลกเล่นจบอ่ะ ฟิลม์มันก็ร้องเพลง แล้วคนออกเยอะมากกกกกก มากจนน่าสงสารอ่ะ เหอๆ เราโคตรสงสารเลยว่ะ โล่งเลยอ่ะ คนอยู่บนเวที มองมาก็เห็นอยู่แล้วว่าคนข้างล่างเป็นยังไง คนออกไปจนเราเดินไปนั่งแถวสองจากหน้าเวทีได้ คิดดู ฮ่าๆ อยู่ยี่ปุ่นไม่มีอ่ะ ตั๋วก็ฟรี แถมนั่งแถวสองอีกตังหาก เพลงเราก็ร้องไม่เป็นหรอกนะ แต่รู้แต่ว่าวันนี้ฟังเพลงมันจนติดหูไปทั้งวันเลย เค้าก็ดูตั้งใจเล่นดีนะ หล่ออีกตังหาก ตอนหลังมีขึ้นสลิงเครนไรไม่รู้ โคตรจะดูอันตรายเลย ถ้ามันเต้นหน่อยนี่ตกลงมาได้เลยนะนั่น ไม่ได้ดูคอนเสริต์ไทยมานาน มาดูนี่ก็ตลกไปอีกแบบ มันไม่เหมือนของยี่ปุ่นเลย ใส่ชุดเดียวตลอดงาน คอนเสริต์แม่งเหมือนเอมซีมากกว่า เอาเหอะ ไม่อยากว่า เค้าก็ทำดีแล้วล่ะ เพลงช้าก็เพราะดี ใช้ได้ (โคตรเข้าข้าง เหอๆ) เจอกิ๊กใหม่ฟิลม์ด้วย (แหวะ) แล้วเราก็ไปดูต่อที่เซนเตอร์พ้อย ไม่ได้ไปเบียดเป็นฟิลม์แฟมิลี่กับเค้าหรอกนะ ฮ่าๆๆๆ ไม่เอาว่ะ กระดาก ทำไม่ได้ แต่เห็นใกล้มาก ทำไมถึงหล่อได้ขนาดนี้เราก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน คือ หน้าใสมากอ่ะ แล้วตอนถอดเสื้อใส่แต่เสื้อกล้ามโคตรเท่ห์ หล่อมากกก ขาวจั๊วะ ยิ้มน่ารัก อะไรก็ดีไปหมด (เข้าข้างอีกแล้ว เหอๆ) แถมแม่ง แฟนเซอร์วิสโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆดี ไม่อยากจะเทียบกับยี่ปุ่นหรอก แต่มันเห็นแล้วก็อดรู้สึกไม่ได้ เหอๆ ตอนเค้าขึ้นรถตุ้ยังแบบว่าเปิดกระจกมาบ้ายบาย นั่งในรถก็บ้ายบาย สรุปแม่ง ดีมาก ก็คนไทยอ่ะนะ เสียดายไม่หน้าหน้าม่อ กับพวกแฟนยังปากหวานขนาดนั้น แม่ง เอาเหอะ คนหล่ออ่ะนะ หน้าม่อก็ไม่แปลกใช่ป่ะ แต่กูงงไอ้คนไม่หล่อเนี่ย ยังหน้าม่อ หาเศษหาเลยจากนักร้องตัวเอง อุบาทว์จิต ทำไมสมัยนี้เป็นงี้วะ งง..
จบล่ะเรื่องฟิลม์ วันนี้เจอฟิลม์หนึ่งวัน เดี๋ยวอีกหน่อยก็ไม่เจอละ โฮๆๆ อด กลับไปบ้าคาเมะตามเดิม (แหวะ แค่คิดก็เหี้ยแล้ว เบื่อโว้ย)
เล่าเรื่องอื่นต่อ เมื่อวานไปเที่ยวมา ไม่ไหวละ เมาแอ๋ เหอๆ แม่ง ยามแซวเมื่อกี้ตอนกลับมาถึงบ้าน อุบาทว์จิต อายว่ะ เมื่อวานแม่งไปเที่ยวกลับมา ไม่รู้เรื่อง ทำไมตัวเราเป็นช้ำๆเต็มไปหมดเลย ตรงเข่าช้ำอะไม่แปลกว่ะ เพราะว่ามันโดนขอบโต๊ะ แต่แบบขาที่อื่น ต้นขาก็เขียว แขนก็เขียว แถมไม่แค่นั้น ตูดยังเจ็บข้างเดียวอีก เหอๆๆ ตรงก้นกบอ่ะ นั่งแล้วโคตรเจ็บ (ข้างนอกนะยะ เหอๆๆ) เพราะเมื่อวานจำได้ว่า ตอนล้มเราเอาเข่าลงนะ ไม่ได้เอาก้นลง แล้วทำไมเจ็บก้น เหอๆ หรือเราล้มแล้วเราจำไม่ได้ มันกระแทกกับขอบโซฟาเหรอวะ เอาเหอะ แถมอีโต๊ะข้างๆแม่งเต้นแรง เป็นห่าไรมากป่าวก็ไม่รู้ หวงผัวอีกตังหาก ไม่เอาหรอกโว้ย บ้าไปแล้ว จูบประกาศความเป็นเจ้าของ อยากอ๊วกแตก
เฮ้อ ปวดหัวว่ะ เด๋วไปกินยา อาบน้ำ นอนอ่านฟิคดีกว่า พ่อเรากลับมาละ ไล่เรากลับยี่ปุ่น โฮๆๆๆ ไม่เอา ตอนนี้รักประเทศไทย ไม่อยากกลับ อยากเจอฟิลม์ เหอๆ (เหมือนตลก เราพูดจริงนะนั่น ฮ่าๆ)
ไปละ ลาก่อน
ที่มาอัพเนี่ย จริงๆไม่ได้ตั้งใจจะมาอัพหรอก แต่ทนไม่ไหว รำคานว่ะ
คือ... กรุณาอย่าเอาเรื่องที่เราเขียนในได ไปถามอีบ้านั่งเทียนเขียนนั่น อย่ามายุ่ง เค้าจะทำอะไรก็เรื่องของเค้า ไม่เกี่ยวกับเรา ไม่ต้องมาทำเป็นเอาไปถามไอ้บ้านั่นว่าเรื่องที่เราเขียนในไดจริงไหมหรืออะไร มันไม่ได้ออกชื่อหรอกว่าใคร แต่รู้โว้ย รำคานว่ะ จะรู้ดี หรือว่าจะทำงานในวงการห่าอะไรก็เหอะ ใครอยากอ่านก็อ่านไป ไม่ต้องมาอ่านไดเราเพราะว่ามันคงเขียนไม่เหมือนกันอยู่แล้วอ่ะนะ ไม่เหมือนกันเลยซักนิดน่ะ ไม่ต้องเอาไปเปรียบเทียบ อยากจะคิดยังไงก็คิดเหอะนะ เบื่อมากแล้วเว้ย
อย่าเอาชั้นไปผสมกับไอ้พวกเพี้ยนนั่น เพราะชั้นเจียมตัวชั้นเองอยู่แล้วว่าเป็นแค่แฟนๆน่ะ ไม่ใช่คังเคฉะ หรือว่าสึนางาริอะไรหรอกนะ ไม่เคยคิดจะมาตอแหลให้ดูดีเหมือนว่ารู้จักกับพวกจอนนี่หรอกนะ เพราะมันไม่มีทางเป็นไปได้น่ะสิ ขอร้องเหอะ เพราะไม่งั้น จะไม่เขียนแล้วเว้ย แม่ง หลายรอบมากๆละ อยากรู้ห่าอะไรก็ไปหามาจากนู่นแล้วกัน ข่าวอัพเดท ไม่มั่ว ไม่อะไรเลยซักนิด แถมยังเป็นซึนางาริ ชั้นมันก็แค่โอริกิที่ตามไปวันๆนั่นแหละ ไม่ได้รู้จักตัวตนที่แท้จริงห่าอะไรหรอก ก็แค่เห็น แล้วก็พูดอย่างที่เห็นเนี่ยแหละ
กลับมาบ้านแล้ว กรี๊ดดดดดดด เรายังไม่ได้นอนเลยตั้งแต่เมื่อวาน เราตื่นตอนบ่ายสองเมื่อวาน แสดงว่าตอนนี้ก็ไม่ได้นอนเป็นเวลาสามสิบกว่าชม.แล้ว ถึงเราจะเข้าไปนอนในฮอลบ้างก็เหอะ
ทำไงดีอ่ะ ไม่รู้จะเริ่มเล่าจากตรงไหนดี มันเยอะไปหมด วันนี้อยู่กับคัตตุนตั้งสิบสี่ชม. เหอๆ เมื่อวานก็นั่งดู ทีวี อยู่เป็นเพื่อนคัตตุน จินมันโดนไม้สับหัว เพราะพูดโฆษณาไม่ทันตามเวลาที่กำหนด ตลกดีว่ะ เมื่อวานจินตอนกลางคืนหล่อเนอะ แบบว่าดีกว่าตอนกลางวันนั่งหน้าทะมึน ตอนกลางคืนเป็นเวลาของอาคานิชิออกมาหากิน ฮ่าๆ เค้าให้จินมานั่งคนเดียวก่อน แล้วก็เปลี่ยนเป็นอึ้น ตอนเราจะออกข้างนอกประมาณตีห้าได้..
อยากจะเล่าความเหี้ยของบุโดกัง คือ... ห่วยมากอ่ะ จัดแบบนี้ได้ไง ให้คนเข้าไปหาที่นั่งกันเองแล้วมันเบียด ร้อนก็ร้อน แอร์ก็มาไม่ถึง ทางออกก็ห่วย สรุปคือไม่มีอะไรดีเลย การจัดงานวันนี้ของที่นี่ห่วยแตก สต๊าฟก็ไม่ตรวจไม่อะไรเลย ไม่ชอบเลย ฮอลก็ชัน อะไรก็ไม่รู้ แถมตอนเช้าวันนี้เราหงุดหงิดคนยี่ปุ่น แม่ง อยากกลับบ้านมากอ่ะ ประกอบกับการที่ว่าเมื่อวานไม่ได้นอน เลยหงุดหงิดสุดๆ จนเราต้องลงไปนอนฟุบกับพื้นอ่ะ ไม่งั้นไม่หาย ก็นั่งไปในนั้นแหละ คัตตุนพูดไป เราก็นอน เหอๆ ไม่ได้ฟังเท่าไหร่ ตอนแรกๆอ่ะ ไม่ได้ดูด้วย คือเบื่อมาก เรามานั่งคิด ทำไมเราต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย ก็คือ อยู่กับคัตตุนตลอดแหละตั้งแต่ต้นจนจบ เค้าจะมีไปพักบ้าง แต่ไม่นานก็ออกมาใหม่ นั่งส่องกล้องจนจะหลับ บางช่วงมันไม่ค่อยสนุกด้วยแหละ อะไรก็ไม่รู้น่าเบื่อ ตอนแรกๆก็มีร้องเมดเล่ย์คัตตุน พอเราหายง่วงก็มานั่งดูดีๆ มานั่งจับผิดจินคาเมะนั่นเอง ฮ่าๆ มีอะไรให้จับผิดเยอะแยะเลย เหอๆ คือ อยากบอกว่าไม่มีทางต่อติดแล้วล่ะเตียงนี้อ่ะ คาเมะไม่สนใจจินเลย คือเหมือนจะบอกว่า คาเมะไม่สนใจคนในวงเลยมากกว่า สนใจแต่ตัวเองใช่ป่ะ คาเมะนาชิ บางทีจินหันไปหาคาเมะ เค้าก็ไม่คุยอ่ะ นั่งข้างกันตลอดงานแต่ไม่คุยกันเลย นับครั้งได้เลยอ่ะ เวลาคุย คาเมะก็จะข้ามไปหาจุนโนะเหมือนจินเป็นอากาด แต่เวลาที่จินจะคุยกับเจ๊ คาเมะก็จะเสือกด้วย จนจินจะไม่สนใจไปเอง เหอๆ เราไม่ได้คิดไปเองนะ เพื่อนเราก็คิดว่ามันเป็นแบบนั้น มีหลายตอนมากๆอ่ะ อยากจะเล่าความตอแหลของใครบางคน คือนะ เรานั่งดูมันสิบกว่าชม.เนีย นั่งส่องกล้องมองตลอดเลยเห็น จุนโนะอ่ะ เค้าจะแบบว่าอ่อนไหวง่ายร้องไห้เยอะอ่ะ ร้องไห้เกือบทุกเรื่องเลยมั้ง เวลากล้องซูมหน้าคาเมะทีไร ฮีจะแบบว่าอินเวอร์ๆ จะเวอร์ไปไหนเราก็ไม่เข้าใจเลยว่ะ เหมือนจะพยายามเอาน้ำตาออกมา เหอๆ แล้วพอตอนตัดเข้าโฆษณา จุนโนะเค้าก็ขอทิชชู่จากสต๊าฟ นี่ อีคาเมะก็ขอเหมือนกันเว้ย แต่จุนโนะเอามาเช็ดน้ำตา มันเอามาสั่งน้ำมูก แถมเป็นคนที่ซับหน้าบ่อยมาก คนมาซับให้ไม่พอใจ ซับเองต่ออีก แล้วก็แบบ จะคิดว่าทุกคนต้องสนใจตัวเองเหรอไงวะ แบบว่าเพื่อนๆไม่คุย ไปคุยแต่กับพวกผู้ใหญ่ แล้วคิดว่าเค้าต้องคุยกับฮีนะ บางทีผู้ใหญ่เค้าก็จะคุยกันเองอ่ะ ฮีก็ทำท่าจะไปคุย แต่เค้าก็ไม่สนใจ เราล่ะตลก ตอนที่คนวิ่งเข้าเส้นชัยอีก ฮีเสนอหน้าจะเข้าไปหาเค้าเลย แต่เค้าไม่สนใจ แหกไหมล่ะนั่น
แต่ว่านะ ยังไงวันนี้เค้าก็ยังน่ารักเป็นคาเมะจังเหมือนเดิมอ่ะนะ แต่มันเหมือนเห็นมานาน จนมันไม่น่ารักขนาดนั้นแล้วว่ะ หน้าตาเค้าน่ารัก แต่นิสัยเค้าไม่น่ารัก เห็นมากเกินไป เลยมองเค้าไม่น่ารักเท่าแต่ก่อนแล้วอ่ะ น่ารักน้อยลงเวลามองหน้าเค้า ทั้งๆที่ความน่ารักของหน้าตาเนี่ยมันไม่ได้เปลี่ยนไปหรอก แต่พอเรามองเค้าบวกนิสัยเค้าเข้าไปเนี่ย มันเลยทำให้น่ารักน้อยลง เข้าใจป่ะ เหอๆ เอาเหอะ เราพูดไรไม่ค่อยรู้เรื่อง ไม่ต้องเข้าใจก็ได้ จะบอกว่ากลับไปไหมก็ไม่ได้บอกเต็มคำ เหมือนเราไปครั้งนี้ให้เรารู้ตัวว่า เรายังชอบคาเมะอยู่น่ะ ไม่ได้เลิกไปไหนไกลหรอก เหอๆ
แต่วันนี้ เราชมจินว่ะ จินน่ารักมากเลยอ่ะ นอกเหนือความคาดคิด เค้ายิ้มแย้มตลอดเลยน่ะ น่ารักดี ป่ะป๊าจิน ชอบตอนที่ไปสอนเต้นเด็กดาวอ่ะ น่าร๊ากกก ตอนหลังออกมาอุ้มเด็กสองคน เหมือนป๊าอุ้มลูก โคตรน่ารัก มีเด็กตัวเล็กๆวิ่งไปกอดจินด้วย เค้าก็กอดตอบ น่ารักดี ในวีทีอาร์ก็น่ารัก ตลกตอนที่เด็กดาวเข้าไปถามท่าเต้น จินเหมือนหนีมาหามุมสงบอยู่คนเดียวแต่ก็ยังถูกเจอตัวได้ อารมณ์ประมาณ หนีมากูยังไม่หายเมาจากเมื่อคืนเลย ฮ่าๆ อ่อ.. จินมีตอนหลังน่ารักอีกอัน ตอนออกมาร้องเพลงตอนจบ เค้าถูกดันให้ไปอยู่หน้าๆอ่ะ ก็มีคาเมะ จิน จุนโนะเรียงกัน แล้วเพลงมันนานนนนนมาก ไม่จบซะที เค้าก็หัวเราะเว้ยประมาณว่าทำไมไม่จบ พอถึงท่อนจบจริงๆรีบร้องใหญ่เลย หน้าตาแบบว่าดีใจมาก หันไปยิ้มกับจุนโนะประจำเลย แต่คือ เหมือนจินหันไปหาคาเมะด้วยแหละ แต่.. คาเมะไม่สนใจไง มัวแต่ให้ดาราอีกคนกอดไหล่ ตลกหน้าจินมากตอนที่หันไปเห็นคาเมะ ทำหน้าแบบ อะไรเนี่ยมึง ประมาณนั้นเลยน่ะ เราล่ะโคตรขำ
แต่คัตตุนก็ไม่เหมาะกับคำว่าซาบซึ้งประทับใจจริงๆแหละนะ เราว่าคัตตุนทำแบบนี้ไม่เข้าอ่ะ วันนี้จินเป็นคนเขียนจม.ถึงคนในคัตตุน เราไม่ซึ้งเลยอ่ะ เขียนถึงคาเมะซึเมไต้มากๆ เหอๆ บอกแค่เล่นละครด้วยกันแล้วก็ช่วยได้มาก อะไรประมาณนี้ คนอื่นเราจำไม่ได้ละ ไปฟังกันเอง พอเค้าถามคาเมะเรื่องจิน อีนี่ก็พูดวกวนไม่รู้เรื่อง พูดเร็วด้วยเราฟังไม่ทัน แต่ก็เอาเหอะ หลังจากนั้นก็ไปร้องเพลงคิซึรนะ จะซึ้งดีไหมอ่ะ เบื่อโคตรอ่ะ เสร็จแล้วร้องต่อด้วยเรียวเฟส บ้าละ กูคงจะร้องไห้กับเพลงเรียลเฟสหรอกนะ เหอๆๆ ไม่เห็นเหมือนตอนปีอาราชิเลย เราโคตรซึ้งอ่ะ จะร้องไห้ ขนาดตอนนั้นเราฟังไม่ค่อยจะออกเท่าไหร่นะ เพลงก็เพราะ ฮีโร่ เราโคตรชอบเลย ความหมายก็ดี คัตตุนนี่ คงจะเหมาะกับคำว่า เฟค มากกว่าล่ะมั้ง เหอๆ
เฮ้อ นึกอะไรไม่ค่อยออกเลย เราไม่ค่อยเล่าเลยเนอะ เหมือนบ่นมากกว่า เหอๆ วันนี้ต้องทายาด้วย เราปวดตูดมาก นั่งนานมาก ไม่คิดว่าจะทนถึงสิบกว่าชม.ได้ เจอหน้าคัตตุนจนจะอ๊วกไปเลยอ่ะ ไม่เคยเจอนานขนาดนี้มาก่อน จะดีใจดีป่ะเนี่ย ฮ่าๆ ถึงจะเหมือนไม่ค่อยเล่าก็เหอะ แต่เราจะบอกให้คนที่เข้ามาแล้วอ่านแล้วเม้นด้วย ถ้าไม่เม้นเราจะแช่งให้ซวยตลอดชาติ ไม่เล่าอะไรอีกแล้ว เพราะเราจะย้ายไปเล่นบล๊อคแล้วล่ะ เมื่อวานเราทำไว้ อิอิ ไว้จะเอารูปไปลง
เอ้อ คงรู้กันแล้วเรื่องละครคาเมะ วันนี้ฮัปเปียว เล่นละครเดือนสิบ เรื่องชื่อไรซักอย่างเนี่ยแหละ จำไม่ได้ เป็นเลิฟสตอรี่ เล่นกับ อายะเสะ ฮารุกะ (ไม่สวยอ่ะ) แสดงว่าข่าวลือเรื่องละครเดือนสิบมันจริง แต่อีกซัปปุรินี่กระทันหัน ? คงงั้น ?
กลับมาบ้านแล้ว กรี๊ดดดดดดด เรายังไม่ได้นอนเลยตั้งแต่เมื่อวาน เราตื่นตอนบ่ายสองเมื่อวาน แสดงว่าตอนนี้ก็ไม่ได้นอนเป็นเวลาสามสิบกว่าชม.แล้ว ถึงเราจะเข้าไปนอนในฮอลบ้างก็เหอะ
ทำไงดีอ่ะ ไม่รู้จะเริ่มเล่าจากตรงไหนดี มันเยอะไปหมด วันนี้อยู่กับคัตตุนตั้งสิบสี่ชม. เหอๆ เมื่อวานก็นั่งดู ทีวี อยู่เป็นเพื่อนคัตตุน จินมันโดนไม้สับหัว เพราะพูดโฆษณาไม่ทันตามเวลาที่กำหนด ตลกดีว่ะ เมื่อวานจินตอนกลางคืนหล่อเนอะ แบบว่าดีกว่าตอนกลางวันนั่งหน้าทะมึน ตอนกลางคืนเป็นเวลาของอาคานิชิออกมาหากิน ฮ่าๆ เค้าให้จินมานั่งคนเดียวก่อน แล้วก็เปลี่ยนเป็นอึ้น ตอนเราจะออกข้างนอกประมาณตีห้าได้..
อยากจะเล่าความเหี้ยของบุโดกัง คือ... ห่วยมากอ่ะ จัดแบบนี้ได้ไง ให้คนเข้าไปหาที่นั่งกันเองแล้วมันเบียด ร้อนก็ร้อน แอร์ก็มาไม่ถึง ทางออกก็ห่วย สรุปคือไม่มีอะไรดีเลย การจัดงานวันนี้ของที่นี่ห่วยแตก สต๊าฟก็ไม่ตรวจไม่อะไรเลย ไม่ชอบเลย ฮอลก็ชัน อะไรก็ไม่รู้ แถมตอนเช้าวันนี้เราหงุดหงิดคนยี่ปุ่น แม่ง อยากกลับบ้านมากอ่ะ ประกอบกับการที่ว่าเมื่อวานไม่ได้นอน เลยหงุดหงิดสุดๆ จนเราต้องลงไปนอนฟุบกับพื้นอ่ะ ไม่งั้นไม่หาย ก็นั่งไปในนั้นแหละ คัตตุนพูดไป เราก็นอน เหอๆ ไม่ได้ฟังเท่าไหร่ ตอนแรกๆอ่ะ ไม่ได้ดูด้วย คือเบื่อมาก เรามานั่งคิด ทำไมเราต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย ก็คือ อยู่กับคัตตุนตลอดแหละตั้งแต่ต้นจนจบ เค้าจะมีไปพักบ้าง แต่ไม่นานก็ออกมาใหม่ นั่งส่องกล้องจนจะหลับ บางช่วงมันไม่ค่อยสนุกด้วยแหละ อะไรก็ไม่รู้น่าเบื่อ ตอนแรกๆก็มีร้องเมดเล่ย์คัตตุน พอเราหายง่วงก็มานั่งดูดีๆ มานั่งจับผิดจินคาเมะนั่นเอง ฮ่าๆ มีอะไรให้จับผิดเยอะแยะเลย เหอๆ คือ อยากบอกว่าไม่มีทางต่อติดแล้วล่ะเตียงนี้อ่ะ คาเมะไม่สนใจจินเลย คือเหมือนจะบอกว่า คาเมะไม่สนใจคนในวงเลยมากกว่า สนใจแต่ตัวเองใช่ป่ะ คาเมะนาชิ บางทีจินหันไปหาคาเมะ เค้าก็ไม่คุยอ่ะ นั่งข้างกันตลอดงานแต่ไม่คุยกันเลย นับครั้งได้เลยอ่ะ เวลาคุย คาเมะก็จะข้ามไปหาจุนโนะเหมือนจินเป็นอากาด แต่เวลาที่จินจะคุยกับเจ๊ คาเมะก็จะเสือกด้วย จนจินจะไม่สนใจไปเอง เหอๆ เราไม่ได้คิดไปเองนะ เพื่อนเราก็คิดว่ามันเป็นแบบนั้น มีหลายตอนมากๆอ่ะ อยากจะเล่าความตอแหลของใครบางคน คือนะ เรานั่งดูมันสิบกว่าชม.เนีย นั่งส่องกล้องมองตลอดเลยเห็น จุนโนะอ่ะ เค้าจะแบบว่าอ่อนไหวง่ายร้องไห้เยอะอ่ะ ร้องไห้เกือบทุกเรื่องเลยมั้ง เวลากล้องซูมหน้าคาเมะทีไร ฮีจะแบบว่าอินเวอร์ๆ จะเวอร์ไปไหนเราก็ไม่เข้าใจเลยว่ะ เหมือนจะพยายามเอาน้ำตาออกมา เหอๆ แล้วพอตอนตัดเข้าโฆษณา จุนโนะเค้าก็ขอทิชชู่จากสต๊าฟ นี่ อีคาเมะก็ขอเหมือนกันเว้ย แต่จุนโนะเอามาเช็ดน้ำตา มันเอามาสั่งน้ำมูก แถมเป็นคนที่ซับหน้าบ่อยมาก คนมาซับให้ไม่พอใจ ซับเองต่ออีก แล้วก็แบบ จะคิดว่าทุกคนต้องสนใจตัวเองเหรอไงวะ แบบว่าเพื่อนๆไม่คุย ไปคุยแต่กับพวกผู้ใหญ่ แล้วคิดว่าเค้าต้องคุยกับฮีนะ บางทีผู้ใหญ่เค้าก็จะคุยกันเองอ่ะ ฮีก็ทำท่าจะไปคุย แต่เค้าก็ไม่สนใจ เราล่ะตลก ตอนที่คนวิ่งเข้าเส้นชัยอีก ฮีเสนอหน้าจะเข้าไปหาเค้าเลย แต่เค้าไม่สนใจ แหกไหมล่ะนั่น
แต่ว่านะ ยังไงวันนี้เค้าก็น่ารักเหมือนเดิมอ่ะนะ จะบอกว่ากลับไปไหมก็ไม่ได้บอกเต็มคำ เหมือนเราไปครั้งนี้ให้เรารู้ตัวว่า เรายังชอบคาเมะอยู่น่ะ ไม่ได้เลิกไปไหนไกลหรอก เหอๆ
แต่วันนี้ เราชมจินว่ะ จินน่ารักมากเลยอ่ะ นอกเหนือความคาดคิด เค้ายิ้มแย้มตลอดเลยน่ะ น่ารักดี ป่ะป๊าจิน ชอบตอนที่ไปสอนเต้นเด็กดาวอ่ะ น่าร๊ากกก ตอนหลังออกมาอุ้มเด็กสองคน เหมือนป๊าอุ้มลูก โคตรน่ารัก มีเด็กตัวเล็กๆวิ่งไปกอดจินด้วย เค้าก็กอดตอบ น่ารักดี ในวีทีอาร์ก็น่ารัก ตลกตอนที่เด็กดาวเข้าไปถามท่าเต้น จินเหมือนหนีมาหามุมสงบอยู่คนเดียวแต่ก็ยังถูกเจอตัวได้ อารมณ์ประมาณ หนีมากูยังไม่หายเมาจากเมื่อคืนเลย ฮ่าๆ อ่อ.. จินมีตอนหลังน่ารักอีกอัน ตอนออกมาร้องเพลงตอนจบ เค้าถูกดันให้ไปอยู่หน้าๆอ่ะ ก็มีคาเมะ จิน จุนโนะเรียงกัน แล้วเพลงมันนานนนนนมาก ไม่จบซะที เค้าก็หัวเราะเว้ยประมาณว่าทำไมไม่จบ พอถึงท่อนจบจริงๆรีบร้องใหญ่เลย หน้าตาแบบว่าดีใจมาก หันไปยิ้มกับจุนโนะประจำเลย แต่คือ เหมือนจินหันไปหาคาเมะด้วยแหละ แต่.. คาเมะไม่สนใจไง มัวแต่ให้ดาราอีกคนกอดไหล่ ตลกหน้าจินมากตอนที่หันไปเห็นคาเมะ ทำหน้าแบบ อะไรเนี่ยมึง ประมาณนั้นเลยน่ะ เราล่ะโคตรขำ
แต่คัตตุนก็ไม่เหมาะกับคำว่าซาบซึ้งประทับใจจริงๆแหละนะ เราว่าคัตตุนทำแบบนี้ไม่เข้าอ่ะ วันนี้จินเป็นคนเขียนจม.ถึงคนในคัตตุน เราไม่ซึ้งเลยอ่ะ เขียนถึงคาเมะซึเมไต้มากๆ เหอๆ บอกแค่เล่นละครด้วยกันแล้วก็ช่วยได้มาก อะไรประมาณนี้ คนอื่นเราจำไม่ได้ละ ไปฟังกันเอง พอเค้าถามคาเมะเรื่องจิน อีนี่ก็พูดวกวนไม่รู้เรื่อง พูดเร็วด้วยเราฟังไม่ทัน แต่ก็เอาเหอะ หลังจากนั้นก็ไปร้องเพลงคิซึรนะ จะซึ้งดีไหมอ่ะ เบื่อโคตรอ่ะ เสร็จแล้วร้องต่อด้วยเรียวเฟส บ้าละ กูคงจะร้องไห้กับเพลงเรียลเฟสหรอกนะ เหอๆๆ ไม่เห็นเหมือนตอนปีอาราชิเลย เราโคตรซึ้งอ่ะ จะร้องไห้ ขนาดตอนนั้นเราฟังไม่ค่อยจะออกเท่าไหร่นะ เพลงก็เพราะ ฮีโร่ เราโคตรชอบเลย ความหมายก็ดี คัตตุนนี่ คงจะเหมาะกับคำว่า เฟค มากกว่าล่ะมั้ง เหอๆ
เฮ้อ นึกอะไรไม่ค่อยออกเลย เราไม่ค่อยเล่าเลยเนอะ เหมือนบ่นมากกว่า เหอๆ วันนี้ต้องทายาด้วย เราปวดตูดมาก นั่งนานมาก ไม่คิดว่าจะทนถึงสิบกว่าชม.ได้ เจอหน้าคัตตุนจนจะอ๊วกไปเลยอ่ะ ไม่เคยเจอนานขนาดนี้มาก่อน จะดีใจดีป่ะเนี่ย ฮ่าๆ ถึงจะเหมือนไม่ค่อยเล่าก็เหอะ แต่เราจะบอกให้คนที่เข้ามาแล้วอ่านแล้วเม้นด้วย ถ้าไม่เม้นเราจะแช่งให้ซวยตลอดชาติ ไม่เล่าอะไรอีกแล้ว เพราะเราจะย้ายไปเล่นบล๊อคแล้วล่ะ เมื่อวานเราทำไว้ อิอิ ไว้จะเอารูปไปลง
กลับมาบ้านแล้ว กรี๊ดดดดดดด เรายังไม่ได้นอนเลยตั้งแต่เมื่อวาน เราตื่นตอนบ่ายสองเมื่อวาน แสดงว่าตอนนี้ก็ไม่ได้นอนเป็นเวลาสามสิบกว่าชม.แล้ว ถึงเราจะเข้าไปนอนในฮอลบ้างก็เหอะ
ทำไงดีอ่ะ ไม่รู้จะเริ่มเล่าจากตรงไหนดี มันเยอะไปหมด วันนี้อยู่กับคัตตุนตั้งสิบสี่ชม. เหอๆ เมื่อวานก็นั่งดู ทีวี อยู่เป็นเพื่อนคัตตุน จินมันโดนไม้สับหัว เพราะพูดโฆษณาไม่ทันตามเวลาที่กำหนด ตลกดีว่ะ เมื่อวานจินตอนกลางคืนหล่อเนอะ แบบว่าดีกว่าตอนกลางวันนั่งหน้าทะมึน ตอนกลางคืนเป็นเวลาของอาคานิชิออกมาหากิน ฮ่าๆ เค้าให้จินมานั่งคนเดียวก่อน แล้วก็เปลี่ยนเป็นอึ้น ตอนเราจะออกข้างนอกประมาณตีห้าได้..
อยากจะเล่าความเหี้ยของบุโดกัง คือ... ห่วยมากอ่ะ จัดแบบนี้ได้ไง ให้คนเข้าไปหาที่นั่งกันเองแล้วมันเบียด ร้อนก็ร้อน แอร์ก็มาไม่ถึง ทางออกก็ห่วย สรุปคือไม่มีอะไรดีเลย การจัดงานวันนี้ของที่นี่ห่วยแตก สต๊าฟก็ไม่ตรวจไม่อะไรเลย ไม่ชอบเลย ฮอลก็ชัน อะไรก็ไม่รู้ แถมตอนเช้าวันนี้เราหงุดหงิดคนยี่ปุ่น แม่ง อยากกลับบ้านมากอ่ะ ประกอบกับการที่ว่าเมื่อวานไม่ได้นอน เลยหงุดหงิดสุดๆ จนเราต้องลงไปนอนฟุบกับพื้นอ่ะ ไม่งั้นไม่หาย ก็นั่งไปในนั้นแหละ คัตตุนพูดไป เราก็นอน เหอๆ ไม่ได้ฟังเท่าไหร่ ตอนแรกๆอ่ะ ไม่ได้ดูด้วย คือเบื่อมาก เรามานั่งคิด ทำไมเราต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย ก็คือ อยู่กับคัตตุนตลอดแหละตั้งแต่ต้นจนจบ เค้าจะมีไปพักบ้าง แต่ไม่นานก็ออกมาใหม่ นั่งส่องกล้องจนจะหลับ บางช่วงมันไม่ค่อยสนุกด้วยแหละ อะไรก็ไม่รู้น่าเบื่อ ตอนแรกๆก็มีร้องเมดเล่ย์คัตตุน พอเราหายง่วงก็มานั่งดูดีๆ มานั่งจับผิดจินคาเมะนั่นเอง ฮ่าๆ มีอะไรให้จับผิดเยอะแยะเลย เหอๆ คือ อยากบอกว่าไม่มีทางต่อติดแล้วล่ะเตียงนี้อ่ะ คาเมะไม่สนใจจินเลย คือเหมือนจะบอกว่า คาเมะไม่สนใจคนในวงเลยมากกว่า สนใจแต่ตัวเองใช่ป่ะ คาเมะนาชิ บางทีจินหันไปหาคาเมะ เค้าก็ไม่คุยอ่ะ นั่งข้างกันตลอดงานแต่ไม่คุยกันเลย นับครั้งได้เลยอ่ะ เวลาคุย คาเมะก็จะข้ามไปหาจุนโนะเหมือนจินเป็นอากาด แต่เวลาที่จินจะคุยกับเจ๊ คาเมะก็จะเสือกด้วย จนจินจะไม่สนใจไปเอง เหอๆ เราไม่ได้คิดไปเองนะ เพื่อนเราก็คิดว่ามันเป็นแบบนั้น มีหลายตอนมากๆอ่ะ อยากจะเล่าความตอแหลของใครบางคน คือนะ เรานั่งดูมันสิบกว่าชม.เนีย นั่งส่องกล้องมองตลอดเลยเห็น จุนโนะอ่ะ เค้าจะแบบว่าอ่อนไหวง่ายร้องไห้เยอะอ่ะ ร้องไห้เกือบทุกเรื่องเลยมั้ง เวลากล้องซูมหน้าคาเมะทีไร ฮีจะแบบว่าอินเวอร์ๆ จะเวอร์ไปไหนเราก็ไม่เข้าใจเลยว่ะ เหมือนจะพยายามเอาน้ำตาออกมา เหอๆ แล้วพอตอนตัดเข้าโฆษณา จุนโนะเค้าก็ขอทิชชู่จากสต๊าฟ นี่ อีคาเมะก็ขอเหมือนกันเว้ย แต่จุนโนะเอามาเช็ดน้ำตา มันเอามาสั่งน้ำมูก แถมเป็นคนที่ซับหน้าบ่อยมาก คนมาซับให้ไม่พอใจ ซับเองต่ออีก แล้วก็แบบ จะคิดว่าทุกคนต้องสนใจตัวเองเหรอไงวะ แบบว่าเพื่อนๆไม่คุย ไปคุยแต่กับพวกผู้ใหญ่ แล้วคิดว่าเค้าต้องคุยกับฮีนะ บางทีผู้ใหญ่เค้าก็จะคุยกันเองอ่ะ ฮีก็ทำท่าจะไปคุย แต่เค้าก็ไม่สนใจ เราล่ะตลก ตอนที่คนวิ่งเข้าเส้นชัยอีก ฮีเสนอหน้าจะเข้าไปหาเค้าเลย แต่เค้าไม่สนใจ แหกไหมล่ะนั่น
แต่ว่านะ ยังไงวันนี้เค้าก็น่ารักเหมือนเดิมอ่ะนะ จะบอกว่ากลับไปไหมก็ไม่ได้บอกเต็มคำ เหมือนเราไปครั้งนี้ให้เรารู้ตัวว่า เรายังชอบคาเมะอยู่น่ะ ไม่ได้เลิกไปไหนไกลหรอก เหอๆ
แต่วันนี้ เราชมจินว่ะ จินน่ารักมากเลยอ่ะ นอกเหนือความคาดคิด เค้ายิ้มแย้มตลอดเลยน่ะ น่ารักดี ป่ะป๊าจิน ชอบตอนที่ไปสอนเต้นเด็กดาวอ่ะ น่าร๊ากกก ตอนหลังออกมาอุ้มเด็กสองคน เหมือนป๊าอุ้มลูก โคตรน่ารัก มีเด็กตัวเล็กๆวิ่งไปกอดจินด้วย เค้าก็กอดตอบ น่ารักดี ในวีทีอาร์ก็น่ารัก ตลกตอนที่เด็กดาวเข้าไปถามท่าเต้น จินเหมือนหนีมาหามุมสงบอยู่คนเดียวแต่ก็ยังถูกเจอตัวได้ อารมณ์ประมาณ หนีมากูยังไม่หายเมาจากเมื่อคืนเลย ฮ่าๆ อ่อ.. จินมีตอนหลังน่ารักอีกอัน ตอนออกมาร้องเพลงตอนจบ เค้าถูกดันให้ไปอยู่หน้าๆอ่ะ ก็มีคาเมะ จิน จุนโนะเรียงกัน แล้วเพลงมันนานนนนนมาก ไม่จบซะที เค้าก็หัวเราะเว้ยประมาณว่าทำไมไม่จบ พอถึงท่อนจบจริงๆรีบร้องใหญ่เลย หน้าตาแบบว่าดีใจมาก หันไปยิ้มกับจุนโนะประจำเลย แต่คือ เหมือนจินหันไปหาคาเมะด้วยแหละ แต่.. คาเมะไม่สนใจไง มัวแต่ให้ดาราอีกคนกอดไหล่ ตลกหน้าจินมากตอนที่หันไปเห็นคาเมะ ทำหน้าแบบ อะไรเนี่ยมึง ประมาณนั้นเลยน่ะ เราล่ะโคตรขำ
แต่คัตตุนก็ไม่เหมาะกับคำว่าซาบซึ้งประทับใจจริงๆแหละนะ เราว่าคัตตุนทำแบบนี้ไม่เข้าอ่ะ วันนี้จินเป็นคนเขียนจม.ถึงคนในคัตตุน เราไม่ซึ้งเลยอ่ะ เขียนถึงคาเมะซึเมไต้มากๆ เหอๆ บอกแค่เล่นละครด้วยกันแล้วก็ช่วยได้มาก อะไรประมาณนี้ คนอื่นเราจำไม่ได้ละ ไปฟังกันเอง พอเค้าถามคาเมะเรื่องจิน อีนี่ก็พูดวกวนไม่รู้เรื่อง พูดเร็วด้วยเราฟังไม่ทัน แต่ก็เอาเหอะ หลังจากนั้นก็ไปร้องเพลงคิซึรนะ จะซึ้งดีไหมอ่ะ เบื่อโคตรอ่ะ เสร็จแล้วร้องต่อด้วยเรียวเฟส บ้าละ กูคงจะร้องไห้กับเพลงเรียลเฟสหรอกนะ เหอๆๆ ไม่เห็นเหมือนตอนปีอาราชิเลย เราโคตรซึ้งอ่ะ จะร้องไห้ ขนาดตอนนั้นเราฟังไม่ค่อยจะออกเท่าไหร่นะ เพลงก็เพราะ ฮีโร่ เราโคตรชอบเลย ความหมายก็ดี คัตตุนนี่ คงจะเหมาะกับคำว่า เฟค มากกว่าล่ะมั้ง เหอๆ
เฮ้อ นึกอะไรไม่ค่อยออกเลย เราไม่ค่อยเล่าเลยเนอะ เหมือนบ่นมากกว่า เหอๆ วันนี้ต้องทายาด้วย เราปวดตูดมาก นั่งนานมาก ไม่คิดว่าจะทนถึงสิบกว่าชม.ได้ เจอหน้าคัตตุนจนจะอ๊วกไปเลยอ่ะ ไม่เคยเจอนานขนาดนี้มาก่อน จะดีใจดีป่ะเนี่ย ฮ่าๆ ถึงจะเหมือนไม่ค่อยเล่าก็เหอะ แต่เราจะบอกให้คนที่เข้ามาแล้วอ่านแล้วเม้นด้วย ถ้าไม่เม้นเราจะแช่งให้ซวยตลอดชาติ ไม่เล่าอะไรอีกแล้ว เพราะเราจะย้ายไปเล่นบล๊อคแล้วล่ะ เมื่อวานเราทำไว้ อิอิ ไว้จะเอารูปไปลง
กลับมาละ กลับมาด้วยความเบื่อ เหอๆๆ กว่าจะตื่น รู้สึกตื่นไม่ไหว เมื่อวานกินยาทิฟฟี่เข้าไป น๊อคแดกเลย เมื่อวานกลับมาแล้วก็นอน วันนี้กว่าจะตื่นก็บ่ายสองแล้วว่ะ เมื่อวานตอนกลับมามันเลวร้ายมากเลยอ่ะ คือแบบว่า นั่งเครื่องบินก็นอนไม่หลับ ปวดตา ไอ้ข้างๆก็น่าเบื่อ คือนะ หกชม.ไม่ออกไปไหนเลย ไม่แดก ไม่อะไรทั้งนั้น นั่งนอนเฉยๆ แล้วกูล่ะ อยากออกไปเข้าห้องน้ำก็ออกไปไม่ได้ เสร็จ อยากรีบกลับบ้านมาก ออกมาโดนตรวจกระเป๋าอีก มันเอาโกโก้ครั้นเราไปแกะดู แม่งนะ อยากแดก็เอาไปเลยเหอะ คือ... บ้านมึงไม่มีซีเรียลอร่อยเท่าโก้โก้ครั้นใช่ป่ะ ออกมา นั่งลีมูซีน รถติดอีก ห่วยมากกกกกกกกก เมื่อวานจะเป็นลม กลับมาไม่สบาย เรากินยาแก้แพ้ไป กินทิฟฟี่ไปอีก น๊อคแดก เหอๆ ตอนกลางคืนออกไปกินชาบู อร่อย แต่กินไปนิดเดียวก็หิว เพราะว่าเมื่อวานไม่ได้กินไรเลยนอกจากชาบูอ่ะ
ไม่มีไรทำเลยอ่ะ เบื่อออออออออออออ ขอเวลาเราปรับตัวก่อนนะ เผื่อเราจะกลับไปชอบคาเมะจริงๆ เหอๆๆ นี่เรากลับมานี่ก็ยังไม่กลับไปชอบเลย ต้องรอไปดูพรุ่งนี้แล้วจะรู้ว่าเราจะกลับไปไหม แต่คือ... พูดจริงๆว่าถ้าเลิกชอบไป เด๋วก็กลับไปชอบมั้ง เพราะว่ารอบข้าง สภาพแวดล้อมมีแต่คนชอบไง เหอๆ ให้เรามาเสร่อชอบฟิล์มคนเดียวก็เหี้ยแล้ว ตอนนี้ไอทรายมา มีเพื่อนบ้า แต่เด๋วกลับไปไม่มีคนบ้าด้วย ก็คงเลิกไปเองแหละมั้ง เหอๆ นี่ดีนะ ที่เรายังไม่เคยคุย ไม่งั้นต้องบ้ามากกว่านี้แหงๆ นี่แค่ไปนั่งดูความหล่อและขาวก็เป็นลมไปละ ฮ่าๆๆ เบื่อคาเมะด้วยมั้ง ก่อนกลับไปเราเป็นประสาทขั้นรุนแรง พอกลับไปมันก็เจอแต่อะไรดีๆ เลยไม่อยากกลับมาประสาทอีก เลยไม่อยากกลับมาชอบคาเมะแล้วว่ะ เบื่อ เราอยู่กับเพื่อนที่ชอบเกาหลีมากจนจะไปชอบเกาหลีด้วยคนแล้วเนี่ย เหอๆๆ
เด๋ววันนี้จะทำอะไรดีวะเนี่ย ออกไปกินอะไรดี เมื่อวานเล่นเกมแล้วอยากกินซูชิ แต่ก็อยากกินสปาเกตตี้ด้วย อยากไปช๊อปปิ้ง แต่ว่านะ.. ไม่มีเงินแล้วว่ะ พ่อตัดบัตรเครดิต ซวยเลย เหอๆ เดือนที่แล้วใช้เยอะเกินไป โฮๆๆ อยากจะร้องไห้จริงๆ...
อยากกลับไทยว่ะ มีใครมาแลกตัวกับเราบ้างไหม เหอๆ ไม่อยากอยู่แล้วยี่ปุ่น
ปล. โละขายของคาเมะนะคะ ใครสนใจให้ลิงค์ไปตามนี้เลย
http://fixxxboard.15.forumer.com/index.php?showtopic=8628 มีหนังสือ ซีดี ซิงเกิ้ล รูป และพวกแพมเฟลต แฟ้ม และอื่นๆ เข้าไปดูได้ หรือว่าสนใจติดต่อ
k-sphappyness.0223@hotmail.com เบอร์ 018392679
(ไม่ใช่เรานะเว้ย อย่าเข้าใจผิด เหอๆ มีน้องคนนึงขายค่ะ)
ปล. ขอบคุณทุกคนที่มาแฮปปี้เบิรด์เดย์นะคะ
กลับมาละ กลับมาด้วยความเบื่อ เหอๆๆ กว่าจะตื่น รู้สึกตื่นไม่ไหว เมื่อวานกินยาทิฟฟี่เข้าไป น๊อคแดกเลย เมื่อวานกลับมาแล้วก็นอน วันนี้กว่าจะตื่นก็บ่ายสองแล้วว่ะ เมื่อวานตอนกลับมามันเลวร้ายมากเลยอ่ะ คือแบบว่า นั่งเครื่องบินก็นอนไม่หลับ ปวดตา ไอ้ข้างๆก็น่าเบื่อ คือนะ หกชม.ไม่ออกไปไหนเลย ไม่แดก ไม่อะไรทั้งนั้น นั่งนอนเฉยๆ แล้วกูล่ะ อยากออกไปเข้าห้องน้ำก็ออกไปไม่ได้ เสร็จ อยากรีบกลับบ้านมาก ออกมาโดนตรวจกระเป๋าอีก มันเอาโกโก้ครั้นเราไปแกะดู แม่งนะ อยากแดก็เอาไปเลยเหอะ คือ... บ้านมึงไม่มีซีเรียลอร่อยเท่าโก้โก้ครั้นใช่ป่ะ ออกมา นั่งลีมูซีน รถติดอีก ห่วยมากกกกกกกกก เมื่อวานจะเป็นลม กลับมาไม่สบาย เรากินยาแก้แพ้ไป กินทิฟฟี่ไปอีก น๊อคแดก เหอๆ ตอนกลางคืนออกไปกินชาบู อร่อย แต่กินไปนิดเดียวก็หิว เพราะว่าเมื่อวานไม่ได้กินไรเลยนอกจากชาบูอ่ะ
ไม่มีไรทำเลยอ่ะ เบื่อออออออออออออ ขอเวลาเราปรับตัวก่อนนะ เผื่อเราจะกลับไปชอบคาเมะจริงๆ เหอๆๆ นี่เรากลับมานี่ก็ยังไม่กลับไปชอบเลย ต้องรอไปดูพรุ่งนี้แล้วจะรู้ว่าเราจะกลับไปไหม แต่คือ... พูดจริงๆว่าถ้าเลิกชอบไป เด๋วก็กลับไปชอบมั้ง เพราะว่ารอบข้าง สภาพแวดล้อมมีแต่คนชอบไง เหอๆ ให้เรามาเสร่อชอบฟิล์มคนเดียวก็เหี้ยแล้ว ตอนนี้ไอทรายมา มีเพื่อนบ้า แต่เด๋วกลับไปไม่มีคนบ้าด้วย ก็คงเลิกไปเองแหละมั้ง เหอๆ นี่ดีนะ ที่เรายังไม่เคยคุย ไม่งั้นต้องบ้ามากกว่านี้แหงๆ นี่แค่ไปนั่งดูความหล่อและขาวก็เป็นลมไปละ ฮ่าๆๆ เบื่อคาเมะด้วยมั้ง ก่อนกลับไปเราเป็นประสาทขั้นรุนแรง พอกลับไปมันก็เจอแต่อะไรดีๆ เลยไม่อยากกลับมาประสาทอีก เลยไม่อยากกลับมาชอบคาเมะแล้วว่ะ เบื่อ เราอยู่กับเพื่อนที่ชอบเกาหลีมากจนจะไปชอบเกาหลีด้วยคนแล้วเนี่ย เหอๆๆ
เด๋ววันนี้จะทำอะไรดีวะเนี่ย ออกไปกินอะไรดี เมื่อวานเล่นเกมแล้วอยากกินซูชิ แต่ก็อยากกินสปาเกตตี้ด้วย อยากไปช๊อปปิ้ง แต่ว่านะ.. ไม่มีเงินแล้วว่ะ พ่อตัดบัตรเครดิต ซวยเลย เหอๆ เดือนที่แล้วใช้เยอะเกินไป โฮๆๆ อยากจะร้องไห้จริงๆ...
อยากกลับไทยว่ะ มีใครมาแลกตัวกับเราบ้างไหม เหอๆ ไม่อยากอยู่แล้วยี่ปุ่น
ปล. โละขายของคาเมะนะคะ ใครสนใจให้ลิงค์ไปตามนี้เลย
http://fixxxboard.15.forumer.com/index.php?showtopic=8628 มีหนังสือ ซีดี ซิงเกิ้ล รูป และพวกแพมเฟลต แฟ้ม และอื่นๆ เข้าไปดูได้ หรือว่าสนใจติดต่อ
k-sphappyness.0223@hotmail.com เบอร์ 018392679
(ไม่ใช่เรานะเว้ย อย่าเข้าใจผิด เหอๆ มีน้องคนนึงขายค่ะ)
มาเฉลยข้อสงสัย กิ๊กใหม่ก็ฟิลม์นั่นแหละ ฮ่าๆ ไม่ไหวละ ถ้าเราอยู่ไทยนานกว่านี้อีกนิดเราเลิกชอบคาเมะแหงๆอ่ะ เหอๆๆ ไม่เอาแล้วคาม๊งคาเมะ ไม่รู้จัก เพราะฉะนั้น เราควรจะรีบกลับยี่ปุ่นได้แล้วก่อนที่จะเสียเงินฟรีๆไปตั้งหลายตังค์ กลับไปก็คงบ้าคาเมะเหมือนเดิมอ่ะแหละนะ เหอๆๆ เอาเหอะ
วันนี้ไปดูคอนเสริต์ฟิลม์มา เหอๆๆ ไม่มีไรหรอก ได้ตั๋วฟรี ไม่ได้เข้าตั้งแต่แรกด้วยอ่ะ เข้าไปตอนหลังๆหน่อย แม่งนะ น่าสงสารว่ะ ตอนแรกก็ดุเหมือนคนเยอะดีอ่ะ แต่แบบว่า คนเดินเข้าเดินออกเยอะมากๆ แล้วก็พอแบบพวกตลกเล่นจบอ่ะ ฟิลม์มันก็ร้องเพลง แล้วคนออกเยอะมากกกกกก มากจนน่าสงสารอ่ะ เหอๆ เราโคตรสงสารเลยว่ะ โล่งเลยอ่ะ คนอยู่บนเวที มองมาก็เห็นอยู่แล้วว่าคนข้างล่างเป็นยังไง คนออกไปจนเราเดินไปนั่งแถวสองจากหน้าเวทีได้ คิดดู ฮ่าๆ อยู่ยี่ปุ่นไม่มีอ่ะ ตั๋วก็ฟรี แถมนั่งแถวสองอีกตังหาก เพลงเราก็ร้องไม่เป็นหรอกนะ แต่รู้แต่ว่าวันนี้ฟังเพลงมันจนติดหูไปทั้งวันเลย เค้าก็ดูตั้งใจเล่นดีนะ หล่ออีกตังหาก ตอนหลังมีขึ้นสลิงเครนไรไม่รู้ โคตรจะดูอันตรายเลย ถ้ามันเต้นหน่อยนี่ตกลงมาได้เลยนะนั่น ไม่ได้ดูคอนเสริต์ไทยมานาน มาดูนี่ก็ตลกไปอีกแบบ มันไม่เหมือนของยี่ปุ่นเลย ใส่ชุดเดียวตลอดงาน คอนเสริต์แม่งเหมือนเอมซีมากกว่า เอาเหอะ ไม่อยากว่า เค้าก็ทำดีแล้วล่ะ เพลงช้าก็เพราะดี ใช้ได้ (โคตรเข้าข้าง เหอๆ) เจอกิ๊กใหม่ฟิลม์ด้วย (แหวะ) แล้วเราก็ไปดูต่อที่เซนเตอร์พ้อย ไม่ได้ไปเบียดเป็นฟิลม์แฟมิลี่กับเค้าหรอกนะ ฮ่าๆๆๆ ไม่เอาว่ะ กระดาก ทำไม่ได้ แต่เห็นใกล้มาก ทำไมถึงหล่อได้ขนาดนี้เราก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน คือ หน้าใสมากอ่ะ แล้วตอนถอดเสื้อใส่แต่เสื้อกล้ามโคตรเท่ห์ หล่อมากกก ขาวจั๊วะ ยิ้มน่ารัก อะไรก็ดีไปหมด (เข้าข้างอีกแล้ว เหอๆ) แถมแม่ง แฟนเซอร์วิสโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆดี ไม่อยากจะเทียบกับยี่ปุ่นหรอก แต่มันเห็นแล้วก็อดรู้สึกไม่ได้ เหอๆ ตอนเค้าขึ้นรถตุ้ยังแบบว่าเปิดกระจกมาบ้ายบาย นั่งในรถก็บ้ายบาย สรุปแม่ง ดีมาก ก็คนไทยอ่ะนะ เสียดายไม่หน้าหน้าม่อ กับพวกแฟนยังปากหวานขนาดนั้น แม่ง เอาเหอะ คนหล่ออ่ะนะ หน้าม่อก็ไม่แปลกใช่ป่ะ แต่กูงงไอ้คนไม่หล่อเนี่ย ยังหน้าม่อ หาเศษหาเลยจากนักร้องตัวเอง อุบาทว์จิต ทำไมสมัยนี้เป็นงี้วะ งง..
จบล่ะเรื่องฟิลม์ วันนี้เจอฟิลม์หนึ่งวัน เดี๋ยวอีกหน่อยก็ไม่เจอละ โฮๆๆ อด กลับไปบ้าคาเมะตามเดิม (แหวะ แค่คิดก็เหี้ยแล้ว เบื่อโว้ย)
เล่าเรื่องอื่นต่อ เมื่อวานไปเที่ยวมา ไม่ไหวละ เมาแอ๋ เหอๆ แม่ง ยามแซวเมื่อกี้ตอนกลับมาถึงบ้าน อุบาทว์จิต อายว่ะ เมื่อวานแม่งไปเที่ยวกลับมา ไม่รู้เรื่อง ทำไมตัวเราเป็นช้ำๆเต็มไปหมดเลย ตรงเข่าช้ำอะไม่แปลกว่ะ เพราะว่ามันโดนขอบโต๊ะ แต่แบบขาที่อื่น ต้นขาก็เขียว แขนก็เขียว แถมไม่แค่นั้น ตูดยังเจ็บข้างเดียวอีก เหอๆๆ ตรงก้นกบอ่ะ นั่งแล้วโคตรเจ็บ (ข้างนอกนะยะ เหอๆๆ) เพราะเมื่อวานจำได้ว่า ตอนล้มเราเอาเข่าลงนะ ไม่ได้เอาก้นลง แล้วทำไมเจ็บก้น เหอๆ หรือเราล้มแล้วเราจำไม่ได้ มันกระแทกกับขอบโซฟาเหรอวะ เอาเหอะ แถมอีโต๊ะข้างๆแม่งเต้นแรง เป็นห่าไรมากป่าวก็ไม่รู้ หวงผัวอีกตังหาก ไม่เอาหรอกโว้ย บ้าไปแล้ว จูบประกาศความเป็นเจ้าของ อยากอ๊วกแตก
เฮ้อ ปวดหัวว่ะ เด๋วไปกินยา อาบน้ำ นอนอ่านฟิคดีกว่า พ่อเรากลับมาละ ไล่เรากลับยี่ปุ่น โฮๆๆๆ ไม่เอา ตอนนี้รักประเทศไทย ไม่อยากกลับ อยากเจอฟิลม์ เหอๆ (เหมือนตลก เราพูดจริงนะนั่น ฮ่าๆ)
ไปละ ลาก่อน
มาเฉลยข้อสงสัย กิ๊กใหม่ก็ฟิลม์นั่นแหละ ฮ่าๆ ไม่ไหวละ ถ้าเราอยู่ไทยนานกว่านี้อีกนิดเราเลิกชอบคาเมะแหงๆอ่ะ เหอๆๆ ไม่เอาแล้วคาม๊งคาเมะ ไม่รู้จัก เพราะฉะนั้น เราควรจะรีบกลับยี่ปุ่นได้แล้วก่อนที่จะเสียเงินฟรีๆไปตั้งหลายตังค์ กลับไปก็คงบ้าคาเมะเหมือนเดิมอ่ะแหละนะ เหอๆๆ เอาเหอะ
วันนี้ไปดูคอนเสริต์ฟิลม์มา เหอๆๆ ไม่มีไรหรอก ได้ตั๋วฟรี ไม่ได้เข้าตั้งแต่แรกด้วยอ่ะ เข้าไปตอนหลังๆหน่อย แม่งนะ น่าสงสารว่ะ ตอนแรกก็ดุเหมือนคนเยอะดีอ่ะ แต่แบบว่า คนเดินเข้าเดินออกเยอะมากๆ แล้วก็พอแบบพวกตลกเล่นจบอ่ะ ฟิลม์มันก็ร้องเพลง แล้วคนออกเยอะมากกกกกก มากจนน่าสงสารอ่ะ เหอๆ เราโคตรสงสารเลยว่ะ โล่งเลยอ่ะ คนอยู่บนเวที มองมาก็เห็นอยู่แล้วว่าคนข้างล่างเป็นยังไง คนออกไปจนเราเดินไปนั่งแถวสองจากหน้าเวทีได้ คิดดู ฮ่าๆ อยู่ยี่ปุ่นไม่มีอ่ะ ตั๋วก็ฟรี แถมนั่งแถวสองอีกตังหาก เพลงเราก็ร้องไม่เป็นหรอกนะ แต่รู้แต่ว่าวันนี้ฟังเพลงมันจนติดหูไปทั้งวันเลย เค้าก็ดูตั้งใจเล่นดีนะ หล่ออีกตังหาก ตอนหลังมีขึ้นสลิงเครนไรไม่รู้ โคตรจะดูอันตรายเลย ถ้ามันเต้นหน่อยนี่ตกลงมาได้เลยนะนั่น ไม่ได้ดูคอนเสริต์ไทยมานาน มาดูนี่ก็ตลกไปอีกแบบ มันไม่เหมือนของยี่ปุ่นเลย ใส่ชุดเดียวตลอดงาน คอนเสริต์แม่งเหมือนเอมซีมากกว่า เอาเหอะ ไม่อยากว่า เค้าก็ทำดีแล้วล่ะ เพลงช้าก็เพราะดี ใช้ได้ (โคตรเข้าข้าง เหอๆ) เจอกิ๊กใหม่ฟิลม์ด้วย (แหวะ) แล้วเราก็ไปดูต่อที่เซนเตอร์พ้อย ไม่ได้ไปเบียดเป็นฟิลม์แฟมิลี่กับเค้าหรอกนะ ฮ่าๆๆๆ ไม่เอาว่ะ กระดาก ทำไม่ได้ แต่เห็นใกล้มาก ทำไมถึงหล่อได้ขนาดนี้เราก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน คือ หน้าใสมากอ่ะ แล้วตอนถอดเสื้อใส่แต่เสื้อกล้ามโคตรเท่ห์ หล่อมากกก ขาวจั๊วะ ยิ้มน่ารัก อะไรก็ดีไปหมด (เข้าข้างอีกแล้ว เหอๆ) แถมแม่ง แฟนเซอร์วิสโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆดี ไม่อยากจะเทียบกับยี่ปุ่นหรอก แต่มันเห็นแล้วก็อดรู้สึกไม่ได้ เหอๆ ตอนเค้าขึ้นรถตุ้ยังแบบว่าเปิดกระจกมาบ้ายบาย นั่งในรถก็บ้ายบาย สรุปแม่ง ดีมาก ก็คนไทยอ่ะนะ เสียดายไม่หน้าหน้าม่อ กับพวกแฟนยังปากหวานขนาดนั้น แม่ง เอาเหอะ คนหล่ออ่ะนะ หน้าม่อก็ไม่แปลกใช่ป่ะ แต่กูงงไอ้คนไม่หล่อเนี่ย ยังหน้าม่อ หาเศษหาเลยจากนักร้องตัวเอง อุบาทว์จิต ทำไมสมัยนี้เป็นงี้วะ งง..
จบล่ะเรื่องฟิลม์ วันนี้เจอฟิลม์หนึ่งวัน เดี๋ยวอีกหน่อยก็ไม่เจอละ โฮๆๆ อด กลับไปบ้าคาเมะตามเดิม (แหวะ แค่คิดก็เหี้ยแล้ว เบื่อโว้ย)
เล่าเรื่องอื่นต่อ เมื่อวานไปเที่ยวมา ไม่ไหวละ เมาแอ๋ เหอๆ แม่ง ยามแซวเมื่อกี้ตอนกลับมาถึงบ้าน อุบาทว์จิต อายว่ะ เมื่อวานแม่งไปเที่ยวกลับมา ไม่รู้เรื่อง ทำไมตัวเราเป็นช้ำๆเต็มไปหมดเลย ตรงเข่าช้ำอะไม่แปลกว่ะ เพราะว่ามันโดนขอบโต๊ะ แต่แบบขาที่อื่น ต้นขาก็เขียว แขนก็เขียว แถมไม่แค่นั้น ตูดยังเจ็บข้างเดียวอีก เหอๆๆ ตรงก้นกบอ่ะ นั่งแล้วโคตรเจ็บ (ข้างนอกนะยะ เหอๆๆ) เพราะเมื่อวานจำได้ว่า ตอนล้มเราเอาเข่าลงนะ ไม่ได้เอาก้นลง แล้วทำไมเจ็บก้น เหอๆ หรือเราล้มแล้วเราจำไม่ได้ มันกระแทกกับขอบโซฟาเหรอวะ เอาเหอะ แถมอีโต๊ะข้างๆแม่งเต้นแรง เป็นห่าไรมากป่าวก็ไม่รู้ หวงผัวอีกตังหาก ไม่เอาหรอกโว้ย บ้าไปแล้ว จูบประกาศความเป็นเจ้าของ อยากอ๊วกแตก
เฮ้อ ปวดหัวว่ะ เด๋วไปกินยา อาบน้ำ นอนอ่านฟิคดีกว่า พ่อเรากลับมาละ ไล่เรากลับยี่ปุ่น โฮๆๆๆ ไม่เอา ตอนนี้รักประเทศไทย ไม่อยากกลับ อยากเจอฟิลม์ เหอๆ (เหมือนตลก เราพูดจริงนะนั่น ฮ่าๆ)
ไปละ ลาก่อน
ที่มาอัพเนี่ย จริงๆไม่ได้ตั้งใจจะมาอัพหรอก แต่ทนไม่ไหว รำคานว่ะ
คือ... กรุณาอย่าเอาเรื่องที่เราเขียนในได ไปถามอีบ้านั่งเทียนเขียนนั่น อย่ามายุ่ง เค้าจะทำอะไรก็เรื่องของเค้า ไม่เกี่ยวกับเรา ไม่ต้องมาทำเป็นเอาไปถามไอ้บ้านั่นว่าเรื่องที่เราเขียนในไดจริงไหมหรืออะไร มันไม่ได้ออกชื่อหรอกว่าใคร แต่รู้โว้ย รำคานว่ะ จะรู้ดี หรือว่าจะทำงานในวงการห่าอะไรก็เหอะ ใครอยากอ่านก็อ่านไป ไม่ต้องมาอ่านไดเราเพราะว่ามันคงเขียนไม่เหมือนกันอยู่แล้วอ่ะนะ ไม่เหมือนกันเลยซักนิดน่ะ ไม่ต้องเอาไปเปรียบเทียบ อยากจะคิดยังไงก็คิดเหอะนะ เบื่อมากแล้วเว้ย
อย่าเอาชั้นไปผสมกับไอ้พวกเพี้ยนนั่น เพราะชั้นเจียมตัวชั้นเองอยู่แล้วว่าเป็นแค่แฟนๆน่ะ ไม่ใช่คังเคฉะ หรือว่าสึนางาริอะไรหรอกนะ ไม่เคยคิดจะมาตอแหลให้ดูดีเหมือนว่ารู้จักกับพวกจอนนี่หรอกนะ เพราะมันไม่มีทางเป็นไปได้น่ะสิ ขอร้องเหอะ เพราะไม่งั้น จะไม่เขียนแล้วเว้ย แม่ง หลายรอบมากๆละ อยากรู้ห่าอะไรก็ไปหามาจากนู่นแล้วกัน ข่าวอัพเดท ไม่มั่ว ไม่อะไรเลยซักนิด แถมยังเป็นซึนางาริ ชั้นมันก็แค่โอริกิที่ตามไปวันๆนั่นแหละ ไม่ได้รู้จักตัวตนที่แท้จริงห่าอะไรหรอก ก็แค่เห็น แล้วก็พูดอย่างที่เห็นเนี่ยแหละ
กลับมาบ้านแล้ว กรี๊ดดดดดดด เรายังไม่ได้นอนเลยตั้งแต่เมื่อวาน เราตื่นตอนบ่ายสองเมื่อวาน แสดงว่าตอนนี้ก็ไม่ได้นอนเป็นเวลาสามสิบกว่าชม.แล้ว ถึงเราจะเข้าไปนอนในฮอลบ้างก็เหอะ
ทำไงดีอ่ะ ไม่รู้จะเริ่มเล่าจากตรงไหนดี มันเยอะไปหมด วันนี้อยู่กับคัตตุนตั้งสิบสี่ชม. เหอๆ เมื่อวานก็นั่งดู ทีวี อยู่เป็นเพื่อนคัตตุน จินมันโดนไม้สับหัว เพราะพูดโฆษณาไม่ทันตามเวลาที่กำหนด ตลกดีว่ะ เมื่อวานจินตอนกลางคืนหล่อเนอะ แบบว่าดีกว่าตอนกลางวันนั่งหน้าทะมึน ตอนกลางคืนเป็นเวลาของอาคานิชิออกมาหากิน ฮ่าๆ เค้าให้จินมานั่งคนเดียวก่อน แล้วก็เปลี่ยนเป็นอึ้น ตอนเราจะออกข้างนอกประมาณตีห้าได้..
อยากจะเล่าความเหี้ยของบุโดกัง คือ... ห่วยมากอ่ะ จัดแบบนี้ได้ไง ให้คนเข้าไปหาที่นั่งกันเองแล้วมันเบียด ร้อนก็ร้อน แอร์ก็มาไม่ถึง ทางออกก็ห่วย สรุปคือไม่มีอะไรดีเลย การจัดงานวันนี้ของที่นี่ห่วยแตก สต๊าฟก็ไม่ตรวจไม่อะไรเลย ไม่ชอบเลย ฮอลก็ชัน อะไรก็ไม่รู้ แถมตอนเช้าวันนี้เราหงุดหงิดคนยี่ปุ่น แม่ง อยากกลับบ้านมากอ่ะ ประกอบกับการที่ว่าเมื่อวานไม่ได้นอน เลยหงุดหงิดสุดๆ จนเราต้องลงไปนอนฟุบกับพื้นอ่ะ ไม่งั้นไม่หาย ก็นั่งไปในนั้นแหละ คัตตุนพูดไป เราก็นอน เหอๆ ไม่ได้ฟังเท่าไหร่ ตอนแรกๆอ่ะ ไม่ได้ดูด้วย คือเบื่อมาก เรามานั่งคิด ทำไมเราต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย ก็คือ อยู่กับคัตตุนตลอดแหละตั้งแต่ต้นจนจบ เค้าจะมีไปพักบ้าง แต่ไม่นานก็ออกมาใหม่ นั่งส่องกล้องจนจะหลับ บางช่วงมันไม่ค่อยสนุกด้วยแหละ อะไรก็ไม่รู้น่าเบื่อ ตอนแรกๆก็มีร้องเมดเล่ย์คัตตุน พอเราหายง่วงก็มานั่งดูดีๆ มานั่งจับผิดจินคาเมะนั่นเอง ฮ่าๆ มีอะไรให้จับผิดเยอะแยะเลย เหอๆ คือ อยากบอกว่าไม่มีทางต่อติดแล้วล่ะเตียงนี้อ่ะ คาเมะไม่สนใจจินเลย คือเหมือนจะบอกว่า คาเมะไม่สนใจคนในวงเลยมากกว่า สนใจแต่ตัวเองใช่ป่ะ คาเมะนาชิ บางทีจินหันไปหาคาเมะ เค้าก็ไม่คุยอ่ะ นั่งข้างกันตลอดงานแต่ไม่คุยกันเลย นับครั้งได้เลยอ่ะ เวลาคุย คาเมะก็จะข้ามไปหาจุนโนะเหมือนจินเป็นอากาด แต่เวลาที่จินจะคุยกับเจ๊ คาเมะก็จะเสือกด้วย จนจินจะไม่สนใจไปเอง เหอๆ เราไม่ได้คิดไปเองนะ เพื่อนเราก็คิดว่ามันเป็นแบบนั้น มีหลายตอนมากๆอ่ะ อยากจะเล่าความตอแหลของใครบางคน คือนะ เรานั่งดูมันสิบกว่าชม.เนีย นั่งส่องกล้องมองตลอดเลยเห็น จุนโนะอ่ะ เค้าจะแบบว่าอ่อนไหวง่ายร้องไห้เยอะอ่ะ ร้องไห้เกือบทุกเรื่องเลยมั้ง เวลากล้องซูมหน้าคาเมะทีไร ฮีจะแบบว่าอินเวอร์ๆ จะเวอร์ไปไหนเราก็ไม่เข้าใจเลยว่ะ เหมือนจะพยายามเอาน้ำตาออกมา เหอๆ แล้วพอตอนตัดเข้าโฆษณา จุนโนะเค้าก็ขอทิชชู่จากสต๊าฟ นี่ อีคาเมะก็ขอเหมือนกันเว้ย แต่จุนโนะเอามาเช็ดน้ำตา มันเอามาสั่งน้ำมูก แถมเป็นคนที่ซับหน้าบ่อยมาก คนมาซับให้ไม่พอใจ ซับเองต่ออีก แล้วก็แบบ จะคิดว่าทุกคนต้องสนใจตัวเองเหรอไงวะ แบบว่าเพื่อนๆไม่คุย ไปคุยแต่กับพวกผู้ใหญ่ แล้วคิดว่าเค้าต้องคุยกับฮีนะ บางทีผู้ใหญ่เค้าก็จะคุยกันเองอ่ะ ฮีก็ทำท่าจะไปคุย แต่เค้าก็ไม่สนใจ เราล่ะตลก ตอนที่คนวิ่งเข้าเส้นชัยอีก ฮีเสนอหน้าจะเข้าไปหาเค้าเลย แต่เค้าไม่สนใจ แหกไหมล่ะนั่น
แต่ว่านะ ยังไงวันนี้เค้าก็ยังน่ารักเป็นคาเมะจังเหมือนเดิมอ่ะนะ แต่มันเหมือนเห็นมานาน จนมันไม่น่ารักขนาดนั้นแล้วว่ะ หน้าตาเค้าน่ารัก แต่นิสัยเค้าไม่น่ารัก เห็นมากเกินไป เลยมองเค้าไม่น่ารักเท่าแต่ก่อนแล้วอ่ะ น่ารักน้อยลงเวลามองหน้าเค้า ทั้งๆที่ความน่ารักของหน้าตาเนี่ยมันไม่ได้เปลี่ยนไปหรอก แต่พอเรามองเค้าบวกนิสัยเค้าเข้าไปเนี่ย มันเลยทำให้น่ารักน้อยลง เข้าใจป่ะ เหอๆ เอาเหอะ เราพูดไรไม่ค่อยรู้เรื่อง ไม่ต้องเข้าใจก็ได้ จะบอกว่ากลับไปไหมก็ไม่ได้บอกเต็มคำ เหมือนเราไปครั้งนี้ให้เรารู้ตัวว่า เรายังชอบคาเมะอยู่น่ะ ไม่ได้เลิกไปไหนไกลหรอก เหอๆ
แต่วันนี้ เราชมจินว่ะ จินน่ารักมากเลยอ่ะ นอกเหนือความคาดคิด เค้ายิ้มแย้มตลอดเลยน่ะ น่ารักดี ป่ะป๊าจิน ชอบตอนที่ไปสอนเต้นเด็กดาวอ่ะ น่าร๊ากกก ตอนหลังออกมาอุ้มเด็กสองคน เหมือนป๊าอุ้มลูก โคตรน่ารัก มีเด็กตัวเล็กๆวิ่งไปกอดจินด้วย เค้าก็กอดตอบ น่ารักดี ในวีทีอาร์ก็น่ารัก ตลกตอนที่เด็กดาวเข้าไปถามท่าเต้น จินเหมือนหนีมาหามุมสงบอยู่คนเดียวแต่ก็ยังถูกเจอตัวได้ อารมณ์ประมาณ หนีมากูยังไม่หายเมาจากเมื่อคืนเลย ฮ่าๆ อ่อ.. จินมีตอนหลังน่ารักอีกอัน ตอนออกมาร้องเพลงตอนจบ เค้าถูกดันให้ไปอยู่หน้าๆอ่ะ ก็มีคาเมะ จิน จุนโนะเรียงกัน แล้วเพลงมันนานนนนนมาก ไม่จบซะที เค้าก็หัวเราะเว้ยประมาณว่าทำไมไม่จบ พอถึงท่อนจบจริงๆรีบร้องใหญ่เลย หน้าตาแบบว่าดีใจมาก หันไปยิ้มกับจุนโนะประจำเลย แต่คือ เหมือนจินหันไปหาคาเมะด้วยแหละ แต่.. คาเมะไม่สนใจไง มัวแต่ให้ดาราอีกคนกอดไหล่ ตลกหน้าจินมากตอนที่หันไปเห็นคาเมะ ทำหน้าแบบ อะไรเนี่ยมึง ประมาณนั้นเลยน่ะ เราล่ะโคตรขำ
แต่คัตตุนก็ไม่เหมาะกับคำว่าซาบซึ้งประทับใจจริงๆแหละนะ เราว่าคัตตุนทำแบบนี้ไม่เข้าอ่ะ วันนี้จินเป็นคนเขียนจม.ถึงคนในคัตตุน เราไม่ซึ้งเลยอ่ะ เขียนถึงคาเมะซึเมไต้มากๆ เหอๆ บอกแค่เล่นละครด้วยกันแล้วก็ช่วยได้มาก อะไรประมาณนี้ คนอื่นเราจำไม่ได้ละ ไปฟังกันเอง พอเค้าถามคาเมะเรื่องจิน อีนี่ก็พูดวกวนไม่รู้เรื่อง พูดเร็วด้วยเราฟังไม่ทัน แต่ก็เอาเหอะ หลังจากนั้นก็ไปร้องเพลงคิซึรนะ จะซึ้งดีไหมอ่ะ เบื่อโคตรอ่ะ เสร็จแล้วร้องต่อด้วยเรียวเฟส บ้าละ กูคงจะร้องไห้กับเพลงเรียลเฟสหรอกนะ เหอๆๆ ไม่เห็นเหมือนตอนปีอาราชิเลย เราโคตรซึ้งอ่ะ จะร้องไห้ ขนาดตอนนั้นเราฟังไม่ค่อยจะออกเท่าไหร่นะ เพลงก็เพราะ ฮีโร่ เราโคตรชอบเลย ความหมายก็ดี คัตตุนนี่ คงจะเหมาะกับคำว่า เฟค มากกว่าล่ะมั้ง เหอๆ
เฮ้อ นึกอะไรไม่ค่อยออกเลย เราไม่ค่อยเล่าเลยเนอะ เหมือนบ่นมากกว่า เหอๆ วันนี้ต้องทายาด้วย เราปวดตูดมาก นั่งนานมาก ไม่คิดว่าจะทนถึงสิบกว่าชม.ได้ เจอหน้าคัตตุนจนจะอ๊วกไปเลยอ่ะ ไม่เคยเจอนานขนาดนี้มาก่อน จะดีใจดีป่ะเนี่ย ฮ่าๆ ถึงจะเหมือนไม่ค่อยเล่าก็เหอะ แต่เราจะบอกให้คนที่เข้ามาแล้วอ่านแล้วเม้นด้วย ถ้าไม่เม้นเราจะแช่งให้ซวยตลอดชาติ ไม่เล่าอะไรอีกแล้ว เพราะเราจะย้ายไปเล่นบล๊อคแล้วล่ะ เมื่อวานเราทำไว้ อิอิ ไว้จะเอารูปไปลง
เอ้อ คงรู้กันแล้วเรื่องละครคาเมะ วันนี้ฮัปเปียว เล่นละครเดือนสิบ เรื่องชื่อไรซักอย่างเนี่ยแหละ จำไม่ได้ เป็นเลิฟสตอรี่ เล่นกับ อายะเสะ ฮารุกะ (ไม่สวยอ่ะ) แสดงว่าข่าวลือเรื่องละครเดือนสิบมันจริง แต่อีกซัปปุรินี่กระทันหัน ? คงงั้น ?
กลับมาบ้านแล้ว กรี๊ดดดดดดด เรายังไม่ได้นอนเลยตั้งแต่เมื่อวาน เราตื่นตอนบ่ายสองเมื่อวาน แสดงว่าตอนนี้ก็ไม่ได้นอนเป็นเวลาสามสิบกว่าชม.แล้ว ถึงเราจะเข้าไปนอนในฮอลบ้างก็เหอะ
ทำไงดีอ่ะ ไม่รู้จะเริ่มเล่าจากตรงไหนดี มันเยอะไปหมด วันนี้อยู่กับคัตตุนตั้งสิบสี่ชม. เหอๆ เมื่อวานก็นั่งดู ทีวี อยู่เป็นเพื่อนคัตตุน จินมันโดนไม้สับหัว เพราะพูดโฆษณาไม่ทันตามเวลาที่กำหนด ตลกดีว่ะ เมื่อวานจินตอนกลางคืนหล่อเนอะ แบบว่าดีกว่าตอนกลางวันนั่งหน้าทะมึน ตอนกลางคืนเป็นเวลาของอาคานิชิออกมาหากิน ฮ่าๆ เค้าให้จินมานั่งคนเดียวก่อน แล้วก็เปลี่ยนเป็นอึ้น ตอนเราจะออกข้างนอกประมาณตีห้าได้..
อยากจะเล่าความเหี้ยของบุโดกัง คือ... ห่วยมากอ่ะ จัดแบบนี้ได้ไง ให้คนเข้าไปหาที่นั่งกันเองแล้วมันเบียด ร้อนก็ร้อน แอร์ก็มาไม่ถึง ทางออกก็ห่วย สรุปคือไม่มีอะไรดีเลย การจัดงานวันนี้ของที่นี่ห่วยแตก สต๊าฟก็ไม่ตรวจไม่อะไรเลย ไม่ชอบเลย ฮอลก็ชัน อะไรก็ไม่รู้ แถมตอนเช้าวันนี้เราหงุดหงิดคนยี่ปุ่น แม่ง อยากกลับบ้านมากอ่ะ ประกอบกับการที่ว่าเมื่อวานไม่ได้นอน เลยหงุดหงิดสุดๆ จนเราต้องลงไปนอนฟุบกับพื้นอ่ะ ไม่งั้นไม่หาย ก็นั่งไปในนั้นแหละ คัตตุนพูดไป เราก็นอน เหอๆ ไม่ได้ฟังเท่าไหร่ ตอนแรกๆอ่ะ ไม่ได้ดูด้วย คือเบื่อมาก เรามานั่งคิด ทำไมเราต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย ก็คือ อยู่กับคัตตุนตลอดแหละตั้งแต่ต้นจนจบ เค้าจะมีไปพักบ้าง แต่ไม่นานก็ออกมาใหม่ นั่งส่องกล้องจนจะหลับ บางช่วงมันไม่ค่อยสนุกด้วยแหละ อะไรก็ไม่รู้น่าเบื่อ ตอนแรกๆก็มีร้องเมดเล่ย์คัตตุน พอเราหายง่วงก็มานั่งดูดีๆ มานั่งจับผิดจินคาเมะนั่นเอง ฮ่าๆ มีอะไรให้จับผิดเยอะแยะเลย เหอๆ คือ อยากบอกว่าไม่มีทางต่อติดแล้วล่ะเตียงนี้อ่ะ คาเมะไม่สนใจจินเลย คือเหมือนจะบอกว่า คาเมะไม่สนใจคนในวงเลยมากกว่า สนใจแต่ตัวเองใช่ป่ะ คาเมะนาชิ บางทีจินหันไปหาคาเมะ เค้าก็ไม่คุยอ่ะ นั่งข้างกันตลอดงานแต่ไม่คุยกันเลย นับครั้งได้เลยอ่ะ เวลาคุย คาเมะก็จะข้ามไปหาจุนโนะเหมือนจินเป็นอากาด แต่เวลาที่จินจะคุยกับเจ๊ คาเมะก็จะเสือกด้วย จนจินจะไม่สนใจไปเอง เหอๆ เราไม่ได้คิดไปเองนะ เพื่อนเราก็คิดว่ามันเป็นแบบนั้น มีหลายตอนมากๆอ่ะ อยากจะเล่าความตอแหลของใครบางคน คือนะ เรานั่งดูมันสิบกว่าชม.เนีย นั่งส่องกล้องมองตลอดเลยเห็น จุนโนะอ่ะ เค้าจะแบบว่าอ่อนไหวง่ายร้องไห้เยอะอ่ะ ร้องไห้เกือบทุกเรื่องเลยมั้ง เวลากล้องซูมหน้าคาเมะทีไร ฮีจะแบบว่าอินเวอร์ๆ จะเวอร์ไปไหนเราก็ไม่เข้าใจเลยว่ะ เหมือนจะพยายามเอาน้ำตาออกมา เหอๆ แล้วพอตอนตัดเข้าโฆษณา จุนโนะเค้าก็ขอทิชชู่จากสต๊าฟ นี่ อีคาเมะก็ขอเหมือนกันเว้ย แต่จุนโนะเอามาเช็ดน้ำตา มันเอามาสั่งน้ำมูก แถมเป็นคนที่ซับหน้าบ่อยมาก คนมาซับให้ไม่พอใจ ซับเองต่ออีก แล้วก็แบบ จะคิดว่าทุกคนต้องสนใจตัวเองเหรอไงวะ แบบว่าเพื่อนๆไม่คุย ไปคุยแต่กับพวกผู้ใหญ่ แล้วคิดว่าเค้าต้องคุยกับฮีนะ บางทีผู้ใหญ่เค้าก็จะคุยกันเองอ่ะ ฮีก็ทำท่าจะไปคุย แต่เค้าก็ไม่สนใจ เราล่ะตลก ตอนที่คนวิ่งเข้าเส้นชัยอีก ฮีเสนอหน้าจะเข้าไปหาเค้าเลย แต่เค้าไม่สนใจ แหกไหมล่ะนั่น
แต่ว่านะ ยังไงวันนี้เค้าก็น่ารักเหมือนเดิมอ่ะนะ จะบอกว่ากลับไปไหมก็ไม่ได้บอกเต็มคำ เหมือนเราไปครั้งนี้ให้เรารู้ตัวว่า เรายังชอบคาเมะอยู่น่ะ ไม่ได้เลิกไปไหนไกลหรอก เหอๆ
แต่วันนี้ เราชมจินว่ะ จินน่ารักมากเลยอ่ะ นอกเหนือความคาดคิด เค้ายิ้มแย้มตลอดเลยน่ะ น่ารักดี ป่ะป๊าจิน ชอบตอนที่ไปสอนเต้นเด็กดาวอ่ะ น่าร๊ากกก ตอนหลังออกมาอุ้มเด็กสองคน เหมือนป๊าอุ้มลูก โคตรน่ารัก มีเด็กตัวเล็กๆวิ่งไปกอดจินด้วย เค้าก็กอดตอบ น่ารักดี ในวีทีอาร์ก็น่ารัก ตลกตอนที่เด็กดาวเข้าไปถามท่าเต้น จินเหมือนหนีมาหามุมสงบอยู่คนเดียวแต่ก็ยังถูกเจอตัวได้ อารมณ์ประมาณ หนีมากูยังไม่หายเมาจากเมื่อคืนเลย ฮ่าๆ อ่อ.. จินมีตอนหลังน่ารักอีกอัน ตอนออกมาร้องเพลงตอนจบ เค้าถูกดันให้ไปอยู่หน้าๆอ่ะ ก็มีคาเมะ จิน จุนโนะเรียงกัน แล้วเพลงมันนานนนนนมาก ไม่จบซะที เค้าก็หัวเราะเว้ยประมาณว่าทำไมไม่จบ พอถึงท่อนจบจริงๆรีบร้องใหญ่เลย หน้าตาแบบว่าดีใจมาก หันไปยิ้มกับจุนโนะประจำเลย แต่คือ เหมือนจินหันไปหาคาเมะด้วยแหละ แต่.. คาเมะไม่สนใจไง มัวแต่ให้ดาราอีกคนกอดไหล่ ตลกหน้าจินมากตอนที่หันไปเห็นคาเมะ ทำหน้าแบบ อะไรเนี่ยมึง ประมาณนั้นเลยน่ะ เราล่ะโคตรขำ
แต่คัตตุนก็ไม่เหมาะกับคำว่าซาบซึ้งประทับใจจริงๆแหละนะ เราว่าคัตตุนทำแบบนี้ไม่เข้าอ่ะ วันนี้จินเป็นคนเขียนจม.ถึงคนในคัตตุน เราไม่ซึ้งเลยอ่ะ เขียนถึงคาเมะซึเมไต้มากๆ เหอๆ บอกแค่เล่นละครด้วยกันแล้วก็ช่วยได้มาก อะไรประมาณนี้ คนอื่นเราจำไม่ได้ละ ไปฟังกันเอง พอเค้าถามคาเมะเรื่องจิน อีนี่ก็พูดวกวนไม่รู้เรื่อง พูดเร็วด้วยเราฟังไม่ทัน แต่ก็เอาเหอะ หลังจากนั้นก็ไปร้องเพลงคิซึรนะ จะซึ้งดีไหมอ่ะ เบื่อโคตรอ่ะ เสร็จแล้วร้องต่อด้วยเรียวเฟส บ้าละ กูคงจะร้องไห้กับเพลงเรียลเฟสหรอกนะ เหอๆๆ ไม่เห็นเหมือนตอนปีอาราชิเลย เราโคตรซึ้งอ่ะ จะร้องไห้ ขนาดตอนนั้นเราฟังไม่ค่อยจะออกเท่าไหร่นะ เพลงก็เพราะ ฮีโร่ เราโคตรชอบเลย ความหมายก็ดี คัตตุนนี่ คงจะเหมาะกับคำว่า เฟค มากกว่าล่ะมั้ง เหอๆ
เฮ้อ นึกอะไรไม่ค่อยออกเลย เราไม่ค่อยเล่าเลยเนอะ เหมือนบ่นมากกว่า เหอๆ วันนี้ต้องทายาด้วย เราปวดตูดมาก นั่งนานมาก ไม่คิดว่าจะทนถึงสิบกว่าชม.ได้ เจอหน้าคัตตุนจนจะอ๊วกไปเลยอ่ะ ไม่เคยเจอนานขนาดนี้มาก่อน จะดีใจดีป่ะเนี่ย ฮ่าๆ ถึงจะเหมือนไม่ค่อยเล่าก็เหอะ แต่เราจะบอกให้คนที่เข้ามาแล้วอ่านแล้วเม้นด้วย ถ้าไม่เม้นเราจะแช่งให้ซวยตลอดชาติ ไม่เล่าอะไรอีกแล้ว เพราะเราจะย้ายไปเล่นบล๊อคแล้วล่ะ เมื่อวานเราทำไว้ อิอิ ไว้จะเอารูปไปลง
กลับมาบ้านแล้ว กรี๊ดดดดดดด เรายังไม่ได้นอนเลยตั้งแต่เมื่อวาน เราตื่นตอนบ่ายสองเมื่อวาน แสดงว่าตอนนี้ก็ไม่ได้นอนเป็นเวลาสามสิบกว่าชม.แล้ว ถึงเราจะเข้าไปนอนในฮอลบ้างก็เหอะ
ทำไงดีอ่ะ ไม่รู้จะเริ่มเล่าจากตรงไหนดี มันเยอะไปหมด วันนี้อยู่กับคัตตุนตั้งสิบสี่ชม. เหอๆ เมื่อวานก็นั่งดู ทีวี อยู่เป็นเพื่อนคัตตุน จินมันโดนไม้สับหัว เพราะพูดโฆษณาไม่ทันตามเวลาที่กำหนด ตลกดีว่ะ เมื่อวานจินตอนกลางคืนหล่อเนอะ แบบว่าดีกว่าตอนกลางวันนั่งหน้าทะมึน ตอนกลางคืนเป็นเวลาของอาคานิชิออกมาหากิน ฮ่าๆ เค้าให้จินมานั่งคนเดียวก่อน แล้วก็เปลี่ยนเป็นอึ้น ตอนเราจะออกข้างนอกประมาณตีห้าได้..
อยากจะเล่าความเหี้ยของบุโดกัง คือ... ห่วยมากอ่ะ จัดแบบนี้ได้ไง ให้คนเข้าไปหาที่นั่งกันเองแล้วมันเบียด ร้อนก็ร้อน แอร์ก็มาไม่ถึง ทางออกก็ห่วย สรุปคือไม่มีอะไรดีเลย การจัดงานวันนี้ของที่นี่ห่วยแตก สต๊าฟก็ไม่ตรวจไม่อะไรเลย ไม่ชอบเลย ฮอลก็ชัน อะไรก็ไม่รู้ แถมตอนเช้าวันนี้เราหงุดหงิดคนยี่ปุ่น แม่ง อยากกลับบ้านมากอ่ะ ประกอบกับการที่ว่าเมื่อวานไม่ได้นอน เลยหงุดหงิดสุดๆ จนเราต้องลงไปนอนฟุบกับพื้นอ่ะ ไม่งั้นไม่หาย ก็นั่งไปในนั้นแหละ คัตตุนพูดไป เราก็นอน เหอๆ ไม่ได้ฟังเท่าไหร่ ตอนแรกๆอ่ะ ไม่ได้ดูด้วย คือเบื่อมาก เรามานั่งคิด ทำไมเราต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย ก็คือ อยู่กับคัตตุนตลอดแหละตั้งแต่ต้นจนจบ เค้าจะมีไปพักบ้าง แต่ไม่นานก็ออกมาใหม่ นั่งส่องกล้องจนจะหลับ บางช่วงมันไม่ค่อยสนุกด้วยแหละ อะไรก็ไม่รู้น่าเบื่อ ตอนแรกๆก็มีร้องเมดเล่ย์คัตตุน พอเราหายง่วงก็มานั่งดูดีๆ มานั่งจับผิดจินคาเมะนั่นเอง ฮ่าๆ มีอะไรให้จับผิดเยอะแยะเลย เหอๆ คือ อยากบอกว่าไม่มีทางต่อติดแล้วล่ะเตียงนี้อ่ะ คาเมะไม่สนใจจินเลย คือเหมือนจะบอกว่า คาเมะไม่สนใจคนในวงเลยมากกว่า สนใจแต่ตัวเองใช่ป่ะ คาเมะนาชิ บางทีจินหันไปหาคาเมะ เค้าก็ไม่คุยอ่ะ นั่งข้างกันตลอดงานแต่ไม่คุยกันเลย นับครั้งได้เลยอ่ะ เวลาคุย คาเมะก็จะข้ามไปหาจุนโนะเหมือนจินเป็นอากาด แต่เวลาที่จินจะคุยกับเจ๊ คาเมะก็จะเสือกด้วย จนจินจะไม่สนใจไปเอง เหอๆ เราไม่ได้คิดไปเองนะ เพื่อนเราก็คิดว่ามันเป็นแบบนั้น มีหลายตอนมากๆอ่ะ อยากจะเล่าความตอแหลของใครบางคน คือนะ เรานั่งดูมันสิบกว่าชม.เนีย นั่งส่องกล้องมองตลอดเลยเห็น จุนโนะอ่ะ เค้าจะแบบว่าอ่อนไหวง่ายร้องไห้เยอะอ่ะ ร้องไห้เกือบทุกเรื่องเลยมั้ง เวลากล้องซูมหน้าคาเมะทีไร ฮีจะแบบว่าอินเวอร์ๆ จะเวอร์ไปไหนเราก็ไม่เข้าใจเลยว่ะ เหมือนจะพยายามเอาน้ำตาออกมา เหอๆ แล้วพอตอนตัดเข้าโฆษณา จุนโนะเค้าก็ขอทิชชู่จากสต๊าฟ นี่ อีคาเมะก็ขอเหมือนกันเว้ย แต่จุนโนะเอามาเช็ดน้ำตา มันเอามาสั่งน้ำมูก แถมเป็นคนที่ซับหน้าบ่อยมาก คนมาซับให้ไม่พอใจ ซับเองต่ออีก แล้วก็แบบ จะคิดว่าทุกคนต้องสนใจตัวเองเหรอไงวะ แบบว่าเพื่อนๆไม่คุย ไปคุยแต่กับพวกผู้ใหญ่ แล้วคิดว่าเค้าต้องคุยกับฮีนะ บางทีผู้ใหญ่เค้าก็จะคุยกันเองอ่ะ ฮีก็ทำท่าจะไปคุย แต่เค้าก็ไม่สนใจ เราล่ะตลก ตอนที่คนวิ่งเข้าเส้นชัยอีก ฮีเสนอหน้าจะเข้าไปหาเค้าเลย แต่เค้าไม่สนใจ แหกไหมล่ะนั่น
แต่ว่านะ ยังไงวันนี้เค้าก็น่ารักเหมือนเดิมอ่ะนะ จะบอกว่ากลับไปไหมก็ไม่ได้บอกเต็มคำ เหมือนเราไปครั้งนี้ให้เรารู้ตัวว่า เรายังชอบคาเมะอยู่น่ะ ไม่ได้เลิกไปไหนไกลหรอก เหอๆ
แต่วันนี้ เราชมจินว่ะ จินน่ารักมากเลยอ่ะ นอกเหนือความคาดคิด เค้ายิ้มแย้มตลอดเลยน่ะ น่ารักดี ป่ะป๊าจิน ชอบตอนที่ไปสอนเต้นเด็กดาวอ่ะ น่าร๊ากกก ตอนหลังออกมาอุ้มเด็กสองคน เหมือนป๊าอุ้มลูก โคตรน่ารัก มีเด็กตัวเล็กๆวิ่งไปกอดจินด้วย เค้าก็กอดตอบ น่ารักดี ในวีทีอาร์ก็น่ารัก ตลกตอนที่เด็กดาวเข้าไปถามท่าเต้น จินเหมือนหนีมาหามุมสงบอยู่คนเดียวแต่ก็ยังถูกเจอตัวได้ อารมณ์ประมาณ หนีมากูยังไม่หายเมาจากเมื่อคืนเลย ฮ่าๆ อ่อ.. จินมีตอนหลังน่ารักอีกอัน ตอนออกมาร้องเพลงตอนจบ เค้าถูกดันให้ไปอยู่หน้าๆอ่ะ ก็มีคาเมะ จิน จุนโนะเรียงกัน แล้วเพลงมันนานนนนนมาก ไม่จบซะที เค้าก็หัวเราะเว้ยประมาณว่าทำไมไม่จบ พอถึงท่อนจบจริงๆรีบร้องใหญ่เลย หน้าตาแบบว่าดีใจมาก หันไปยิ้มกับจุนโนะประจำเลย แต่คือ เหมือนจินหันไปหาคาเมะด้วยแหละ แต่.. คาเมะไม่สนใจไง มัวแต่ให้ดาราอีกคนกอดไหล่ ตลกหน้าจินมากตอนที่หันไปเห็นคาเมะ ทำหน้าแบบ อะไรเนี่ยมึง ประมาณนั้นเลยน่ะ เราล่ะโคตรขำ
แต่คัตตุนก็ไม่เหมาะกับคำว่าซาบซึ้งประทับใจจริงๆแหละนะ เราว่าคัตตุนทำแบบนี้ไม่เข้าอ่ะ วันนี้จินเป็นคนเขียนจม.ถึงคนในคัตตุน เราไม่ซึ้งเลยอ่ะ เขียนถึงคาเมะซึเมไต้มากๆ เหอๆ บอกแค่เล่นละครด้วยกันแล้วก็ช่วยได้มาก อะไรประมาณนี้ คนอื่นเราจำไม่ได้ละ ไปฟังกันเอง พอเค้าถามคาเมะเรื่องจิน อีนี่ก็พูดวกวนไม่รู้เรื่อง พูดเร็วด้วยเราฟังไม่ทัน แต่ก็เอาเหอะ หลังจากนั้นก็ไปร้องเพลงคิซึรนะ จะซึ้งดีไหมอ่ะ เบื่อโคตรอ่ะ เสร็จแล้วร้องต่อด้วยเรียวเฟส บ้าละ กูคงจะร้องไห้กับเพลงเรียลเฟสหรอกนะ เหอๆๆ ไม่เห็นเหมือนตอนปีอาราชิเลย เราโคตรซึ้งอ่ะ จะร้องไห้ ขนาดตอนนั้นเราฟังไม่ค่อยจะออกเท่าไหร่นะ เพลงก็เพราะ ฮีโร่ เราโคตรชอบเลย ความหมายก็ดี คัตตุนนี่ คงจะเหมาะกับคำว่า เฟค มากกว่าล่ะมั้ง เหอๆ
เฮ้อ นึกอะไรไม่ค่อยออกเลย เราไม่ค่อยเล่าเลยเนอะ เหมือนบ่นมากกว่า เหอๆ วันนี้ต้องทายาด้วย เราปวดตูดมาก นั่งนานมาก ไม่คิดว่าจะทนถึงสิบกว่าชม.ได้ เจอหน้าคัตตุนจนจะอ๊วกไปเลยอ่ะ ไม่เคยเจอนานขนาดนี้มาก่อน จะดีใจดีป่ะเนี่ย ฮ่าๆ ถึงจะเหมือนไม่ค่อยเล่าก็เหอะ แต่เราจะบอกให้คนที่เข้ามาแล้วอ่านแล้วเม้นด้วย ถ้าไม่เม้นเราจะแช่งให้ซวยตลอดชาติ ไม่เล่าอะไรอีกแล้ว เพราะเราจะย้ายไปเล่นบล๊อคแล้วล่ะ เมื่อวานเราทำไว้ อิอิ ไว้จะเอารูปไปลง
กลับมาละ กลับมาด้วยความเบื่อ เหอๆๆ กว่าจะตื่น รู้สึกตื่นไม่ไหว เมื่อวานกินยาทิฟฟี่เข้าไป น๊อคแดกเลย เมื่อวานกลับมาแล้วก็นอน วันนี้กว่าจะตื่นก็บ่ายสองแล้วว่ะ เมื่อวานตอนกลับมามันเลวร้ายมากเลยอ่ะ คือแบบว่า นั่งเครื่องบินก็นอนไม่หลับ ปวดตา ไอ้ข้างๆก็น่าเบื่อ คือนะ หกชม.ไม่ออกไปไหนเลย ไม่แดก ไม่อะไรทั้งนั้น นั่งนอนเฉยๆ แล้วกูล่ะ อยากออกไปเข้าห้องน้ำก็ออกไปไม่ได้ เสร็จ อยากรีบกลับบ้านมาก ออกมาโดนตรวจกระเป๋าอีก มันเอาโกโก้ครั้นเราไปแกะดู แม่งนะ อยากแดก็เอาไปเลยเหอะ คือ... บ้านมึงไม่มีซีเรียลอร่อยเท่าโก้โก้ครั้นใช่ป่ะ ออกมา นั่งลีมูซีน รถติดอีก ห่วยมากกกกกกกกก เมื่อวานจะเป็นลม กลับมาไม่สบาย เรากินยาแก้แพ้ไป กินทิฟฟี่ไปอีก น๊อคแดก เหอๆ ตอนกลางคืนออกไปกินชาบู อร่อย แต่กินไปนิดเดียวก็หิว เพราะว่าเมื่อวานไม่ได้กินไรเลยนอกจากชาบูอ่ะ
ไม่มีไรทำเลยอ่ะ เบื่อออออออออออออ ขอเวลาเราปรับตัวก่อนนะ เผื่อเราจะกลับไปชอบคาเมะจริงๆ เหอๆๆ นี่เรากลับมานี่ก็ยังไม่กลับไปชอบเลย ต้องรอไปดูพรุ่งนี้แล้วจะรู้ว่าเราจะกลับไปไหม แต่คือ... พูดจริงๆว่าถ้าเลิกชอบไป เด๋วก็กลับไปชอบมั้ง เพราะว่ารอบข้าง สภาพแวดล้อมมีแต่คนชอบไง เหอๆ ให้เรามาเสร่อชอบฟิล์มคนเดียวก็เหี้ยแล้ว ตอนนี้ไอทรายมา มีเพื่อนบ้า แต่เด๋วกลับไปไม่มีคนบ้าด้วย ก็คงเลิกไปเองแหละมั้ง เหอๆ นี่ดีนะ ที่เรายังไม่เคยคุย ไม่งั้นต้องบ้ามากกว่านี้แหงๆ นี่แค่ไปนั่งดูความหล่อและขาวก็เป็นลมไปละ ฮ่าๆๆ เบื่อคาเมะด้วยมั้ง ก่อนกลับไปเราเป็นประสาทขั้นรุนแรง พอกลับไปมันก็เจอแต่อะไรดีๆ เลยไม่อยากกลับมาประสาทอีก เลยไม่อยากกลับมาชอบคาเมะแล้วว่ะ เบื่อ เราอยู่กับเพื่อนที่ชอบเกาหลีมากจนจะไปชอบเกาหลีด้วยคนแล้วเนี่ย เหอๆๆ
เด๋ววันนี้จะทำอะไรดีวะเนี่ย ออกไปกินอะไรดี เมื่อวานเล่นเกมแล้วอยากกินซูชิ แต่ก็อยากกินสปาเกตตี้ด้วย อยากไปช๊อปปิ้ง แต่ว่านะ.. ไม่มีเงินแล้วว่ะ พ่อตัดบัตรเครดิต ซวยเลย เหอๆ เดือนที่แล้วใช้เยอะเกินไป โฮๆๆ อยากจะร้องไห้จริงๆ...
อยากกลับไทยว่ะ มีใครมาแลกตัวกับเราบ้างไหม เหอๆ ไม่อยากอยู่แล้วยี่ปุ่น
ปล. โละขายของคาเมะนะคะ ใครสนใจให้ลิงค์ไปตามนี้เลย
http://fixxxboard.15.forumer.com/index.php?showtopic=8628 มีหนังสือ ซีดี ซิงเกิ้ล รูป และพวกแพมเฟลต แฟ้ม และอื่นๆ เข้าไปดูได้ หรือว่าสนใจติดต่อ
k-sphappyness.0223@hotmail.com เบอร์ 018392679
(ไม่ใช่เรานะเว้ย อย่าเข้าใจผิด เหอๆ มีน้องคนนึงขายค่ะ)
ปล. ขอบคุณทุกคนที่มาแฮปปี้เบิรด์เดย์นะคะ
กลับมาละ กลับมาด้วยความเบื่อ เหอๆๆ กว่าจะตื่น รู้สึกตื่นไม่ไหว เมื่อวานกินยาทิฟฟี่เข้าไป น๊อคแดกเลย เมื่อวานกลับมาแล้วก็นอน วันนี้กว่าจะตื่นก็บ่ายสองแล้วว่ะ เมื่อวานตอนกลับมามันเลวร้ายมากเลยอ่ะ คือแบบว่า นั่งเครื่องบินก็นอนไม่หลับ ปวดตา ไอ้ข้างๆก็น่าเบื่อ คือนะ หกชม.ไม่ออกไปไหนเลย ไม่แดก ไม่อะไรทั้งนั้น นั่งนอนเฉยๆ แล้วกูล่ะ อยากออกไปเข้าห้องน้ำก็ออกไปไม่ได้ เสร็จ อยากรีบกลับบ้านมาก ออกมาโดนตรวจกระเป๋าอีก มันเอาโกโก้ครั้นเราไปแกะดู แม่งนะ อยากแดก็เอาไปเลยเหอะ คือ... บ้านมึงไม่มีซีเรียลอร่อยเท่าโก้โก้ครั้นใช่ป่ะ ออกมา นั่งลีมูซีน รถติดอีก ห่วยมากกกกกกกกก เมื่อวานจะเป็นลม กลับมาไม่สบาย เรากินยาแก้แพ้ไป กินทิฟฟี่ไปอีก น๊อคแดก เหอๆ ตอนกลางคืนออกไปกินชาบู อร่อย แต่กินไปนิดเดียวก็หิว เพราะว่าเมื่อวานไม่ได้กินไรเลยนอกจากชาบูอ่ะ
ไม่มีไรทำเลยอ่ะ เบื่อออออออออออออ ขอเวลาเราปรับตัวก่อนนะ เผื่อเราจะกลับไปชอบคาเมะจริงๆ เหอๆๆ นี่เรากลับมานี่ก็ยังไม่กลับไปชอบเลย ต้องรอไปดูพรุ่งนี้แล้วจะรู้ว่าเราจะกลับไปไหม แต่คือ... พูดจริงๆว่าถ้าเลิกชอบไป เด๋วก็กลับไปชอบมั้ง เพราะว่ารอบข้าง สภาพแวดล้อมมีแต่คนชอบไง เหอๆ ให้เรามาเสร่อชอบฟิล์มคนเดียวก็เหี้ยแล้ว ตอนนี้ไอทรายมา มีเพื่อนบ้า แต่เด๋วกลับไปไม่มีคนบ้าด้วย ก็คงเลิกไปเองแหละมั้ง เหอๆ นี่ดีนะ ที่เรายังไม่เคยคุย ไม่งั้นต้องบ้ามากกว่านี้แหงๆ นี่แค่ไปนั่งดูความหล่อและขาวก็เป็นลมไปละ ฮ่าๆๆ เบื่อคาเมะด้วยมั้ง ก่อนกลับไปเราเป็นประสาทขั้นรุนแรง พอกลับไปมันก็เจอแต่อะไรดีๆ เลยไม่อยากกลับมาประสาทอีก เลยไม่อยากกลับมาชอบคาเมะแล้วว่ะ เบื่อ เราอยู่กับเพื่อนที่ชอบเกาหลีมากจนจะไปชอบเกาหลีด้วยคนแล้วเนี่ย เหอๆๆ
เด๋ววันนี้จะทำอะไรดีวะเนี่ย ออกไปกินอะไรดี เมื่อวานเล่นเกมแล้วอยากกินซูชิ แต่ก็อยากกินสปาเกตตี้ด้วย อยากไปช๊อปปิ้ง แต่ว่านะ.. ไม่มีเงินแล้วว่ะ พ่อตัดบัตรเครดิต ซวยเลย เหอๆ เดือนที่แล้วใช้เยอะเกินไป โฮๆๆ อยากจะร้องไห้จริงๆ...
อยากกลับไทยว่ะ มีใครมาแลกตัวกับเราบ้างไหม เหอๆ ไม่อยากอยู่แล้วยี่ปุ่น
ปล. โละขายของคาเมะนะคะ ใครสนใจให้ลิงค์ไปตามนี้เลย
http://fixxxboard.15.forumer.com/index.php?showtopic=8628 มีหนังสือ ซีดี ซิงเกิ้ล รูป และพวกแพมเฟลต แฟ้ม และอื่นๆ เข้าไปดูได้ หรือว่าสนใจติดต่อ
k-sphappyness.0223@hotmail.com เบอร์ 018392679
(ไม่ใช่เรานะเว้ย อย่าเข้าใจผิด เหอๆ มีน้องคนนึงขายค่ะ)
มาเฉลยข้อสงสัย กิ๊กใหม่ก็ฟิลม์นั่นแหละ ฮ่าๆ ไม่ไหวละ ถ้าเราอยู่ไทยนานกว่านี้อีกนิดเราเลิกชอบคาเมะแหงๆอ่ะ เหอๆๆ ไม่เอาแล้วคาม๊งคาเมะ ไม่รู้จัก เพราะฉะนั้น เราควรจะรีบกลับยี่ปุ่นได้แล้วก่อนที่จะเสียเงินฟรีๆไปตั้งหลายตังค์ กลับไปก็คงบ้าคาเมะเหมือนเดิมอ่ะแหละนะ เหอๆๆ เอาเหอะ
วันนี้ไปดูคอนเสริต์ฟิลม์มา เหอๆๆ ไม่มีไรหรอก ได้ตั๋วฟรี ไม่ได้เข้าตั้งแต่แรกด้วยอ่ะ เข้าไปตอนหลังๆหน่อย แม่งนะ น่าสงสารว่ะ ตอนแรกก็ดุเหมือนคนเยอะดีอ่ะ แต่แบบว่า คนเดินเข้าเดินออกเยอะมากๆ แล้วก็พอแบบพวกตลกเล่นจบอ่ะ ฟิลม์มันก็ร้องเพลง แล้วคนออกเยอะมากกกกกก มากจนน่าสงสารอ่ะ เหอๆ เราโคตรสงสารเลยว่ะ โล่งเลยอ่ะ คนอยู่บนเวที มองมาก็เห็นอยู่แล้วว่าคนข้างล่างเป็นยังไง คนออกไปจนเราเดินไปนั่งแถวสองจากหน้าเวทีได้ คิดดู ฮ่าๆ อยู่ยี่ปุ่นไม่มีอ่ะ ตั๋วก็ฟรี แถมนั่งแถวสองอีกตังหาก เพลงเราก็ร้องไม่เป็นหรอกนะ แต่รู้แต่ว่าวันนี้ฟังเพลงมันจนติดหูไปทั้งวันเลย เค้าก็ดูตั้งใจเล่นดีนะ หล่ออีกตังหาก ตอนหลังมีขึ้นสลิงเครนไรไม่รู้ โคตรจะดูอันตรายเลย ถ้ามันเต้นหน่อยนี่ตกลงมาได้เลยนะนั่น ไม่ได้ดูคอนเสริต์ไทยมานาน มาดูนี่ก็ตลกไปอีกแบบ มันไม่เหมือนของยี่ปุ่นเลย ใส่ชุดเดียวตลอดงาน คอนเสริต์แม่งเหมือนเอมซีมากกว่า เอาเหอะ ไม่อยากว่า เค้าก็ทำดีแล้วล่ะ เพลงช้าก็เพราะดี ใช้ได้ (โคตรเข้าข้าง เหอๆ) เจอกิ๊กใหม่ฟิลม์ด้วย (แหวะ) แล้วเราก็ไปดูต่อที่เซนเตอร์พ้อย ไม่ได้ไปเบียดเป็นฟิลม์แฟมิลี่กับเค้าหรอกนะ ฮ่าๆๆๆ ไม่เอาว่ะ กระดาก ทำไม่ได้ แต่เห็นใกล้มาก ทำไมถึงหล่อได้ขนาดนี้เราก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน คือ หน้าใสมากอ่ะ แล้วตอนถอดเสื้อใส่แต่เสื้อกล้ามโคตรเท่ห์ หล่อมากกก ขาวจั๊วะ ยิ้มน่ารัก อะไรก็ดีไปหมด (เข้าข้างอีกแล้ว เหอๆ) แถมแม่ง แฟนเซอร์วิสโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆดี ไม่อยากจะเทียบกับยี่ปุ่นหรอก แต่มันเห็นแล้วก็อดรู้สึกไม่ได้ เหอๆ ตอนเค้าขึ้นรถตุ้ยังแบบว่าเปิดกระจกมาบ้ายบาย นั่งในรถก็บ้ายบาย สรุปแม่ง ดีมาก ก็คนไทยอ่ะนะ เสียดายไม่หน้าหน้าม่อ กับพวกแฟนยังปากหวานขนาดนั้น แม่ง เอาเหอะ คนหล่ออ่ะนะ หน้าม่อก็ไม่แปลกใช่ป่ะ แต่กูงงไอ้คนไม่หล่อเนี่ย ยังหน้าม่อ หาเศษหาเลยจากนักร้องตัวเอง อุบาทว์จิต ทำไมสมัยนี้เป็นงี้วะ งง..
จบล่ะเรื่องฟิลม์ วันนี้เจอฟิลม์หนึ่งวัน เดี๋ยวอีกหน่อยก็ไม่เจอละ โฮๆๆ อด กลับไปบ้าคาเมะตามเดิม (แหวะ แค่คิดก็เหี้ยแล้ว เบื่อโว้ย)
เล่าเรื่องอื่นต่อ เมื่อวานไปเที่ยวมา ไม่ไหวละ เมาแอ๋ เหอๆ แม่ง ยามแซวเมื่อกี้ตอนกลับมาถึงบ้าน อุบาทว์จิต อายว่ะ เมื่อวานแม่งไปเที่ยวกลับมา ไม่รู้เรื่อง ทำไมตัวเราเป็นช้ำๆเต็มไปหมดเลย ตรงเข่าช้ำอะไม่แปลกว่ะ เพราะว่ามันโดนขอบโต๊ะ แต่แบบขาที่อื่น ต้นขาก็เขียว แขนก็เขียว แถมไม่แค่นั้น ตูดยังเจ็บข้างเดียวอีก เหอๆๆ ตรงก้นกบอ่ะ นั่งแล้วโคตรเจ็บ (ข้างนอกนะยะ เหอๆๆ) เพราะเมื่อวานจำได้ว่า ตอนล้มเราเอาเข่าลงนะ ไม่ได้เอาก้นลง แล้วทำไมเจ็บก้น เหอๆ หรือเราล้มแล้วเราจำไม่ได้ มันกระแทกกับขอบโซฟาเหรอวะ เอาเหอะ แถมอีโต๊ะข้างๆแม่งเต้นแรง เป็นห่าไรมากป่าวก็ไม่รู้ หวงผัวอีกตังหาก ไม่เอาหรอกโว้ย บ้าไปแล้ว จูบประกาศความเป็นเจ้าของ อยากอ๊วกแตก
เฮ้อ ปวดหัวว่ะ เด๋วไปกินยา อาบน้ำ นอนอ่านฟิคดีกว่า พ่อเรากลับมาละ ไล่เรากลับยี่ปุ่น โฮๆๆๆ ไม่เอา ตอนนี้รักประเทศไทย ไม่อยากกลับ อยากเจอฟิลม์ เหอๆ (เหมือนตลก เราพูดจริงนะนั่น ฮ่าๆ)
ไปละ ลาก่อน
มาเฉลยข้อสงสัย กิ๊กใหม่ก็ฟิลม์นั่นแหละ ฮ่าๆ ไม่ไหวละ ถ้าเราอยู่ไทยนานกว่านี้อีกนิดเราเลิกชอบคาเมะแหงๆอ่ะ เหอๆๆ ไม่เอาแล้วคาม๊งคาเมะ ไม่รู้จัก เพราะฉะนั้น เราควรจะรีบกลับยี่ปุ่นได้แล้วก่อนที่จะเสียเงินฟรีๆไปตั้งหลายตังค์ กลับไปก็คงบ้าคาเมะเหมือนเดิมอ่ะแหละนะ เหอๆๆ เอาเหอะ
วันนี้ไปดูคอนเสริต์ฟิลม์มา เหอๆๆ ไม่มีไรหรอก ได้ตั๋วฟรี ไม่ได้เข้าตั้งแต่แรกด้วยอ่ะ เข้าไปตอนหลังๆหน่อย แม่งนะ น่าสงสารว่ะ ตอนแรกก็ดุเหมือนคนเยอะดีอ่ะ แต่แบบว่า คนเดินเข้าเดินออกเยอะมากๆ แล้วก็พอแบบพวกตลกเล่นจบอ่ะ ฟิลม์มันก็ร้องเพลง แล้วคนออกเยอะมากกกกกก มากจนน่าสงสารอ่ะ เหอๆ เราโคตรสงสารเลยว่ะ โล่งเลยอ่ะ คนอยู่บนเวที มองมาก็เห็นอยู่แล้วว่าคนข้างล่างเป็นยังไง คนออกไปจนเราเดินไปนั่งแถวสองจากหน้าเวทีได้ คิดดู ฮ่าๆ อยู่ยี่ปุ่นไม่มีอ่ะ ตั๋วก็ฟรี แถมนั่งแถวสองอีกตังหาก เพลงเราก็ร้องไม่เป็นหรอกนะ แต่รู้แต่ว่าวันนี้ฟังเพลงมันจนติดหูไปทั้งวันเลย เค้าก็ดูตั้งใจเล่นดีนะ หล่ออีกตังหาก ตอนหลังมีขึ้นสลิงเครนไรไม่รู้ โคตรจะดูอันตรายเลย ถ้ามันเต้นหน่อยนี่ตกลงมาได้เลยนะนั่น ไม่ได้ดูคอนเสริต์ไทยมานาน มาดูนี่ก็ตลกไปอีกแบบ มันไม่เหมือนของยี่ปุ่นเลย ใส่ชุดเดียวตลอดงาน คอนเสริต์แม่งเหมือนเอมซีมากกว่า เอาเหอะ ไม่อยากว่า เค้าก็ทำดีแล้วล่ะ เพลงช้าก็เพราะดี ใช้ได้ (โคตรเข้าข้าง เหอๆ) เจอกิ๊กใหม่ฟิลม์ด้วย (แหวะ) แล้วเราก็ไปดูต่อที่เซนเตอร์พ้อย ไม่ได้ไปเบียดเป็นฟิลม์แฟมิลี่กับเค้าหรอกนะ ฮ่าๆๆๆ ไม่เอาว่ะ กระดาก ทำไม่ได้ แต่เห็นใกล้มาก ทำไมถึงหล่อได้ขนาดนี้เราก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน คือ หน้าใสมากอ่ะ แล้วตอนถอดเสื้อใส่แต่เสื้อกล้ามโคตรเท่ห์ หล่อมากกก ขาวจั๊วะ ยิ้มน่ารัก อะไรก็ดีไปหมด (เข้าข้างอีกแล้ว เหอๆ) แถมแม่ง แฟนเซอร์วิสโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆดี ไม่อยากจะเทียบกับยี่ปุ่นหรอก แต่มันเห็นแล้วก็อดรู้สึกไม่ได้ เหอๆ ตอนเค้าขึ้นรถตุ้ยังแบบว่าเปิดกระจกมาบ้ายบาย นั่งในรถก็บ้ายบาย สรุปแม่ง ดีมาก ก็คนไทยอ่ะนะ เสียดายไม่หน้าหน้าม่อ กับพวกแฟนยังปากหวานขนาดนั้น แม่ง เอาเหอะ คนหล่ออ่ะนะ หน้าม่อก็ไม่แปลกใช่ป่ะ แต่กูงงไอ้คนไม่หล่อเนี่ย ยังหน้าม่อ หาเศษหาเลยจากนักร้องตัวเอง อุบาทว์จิต ทำไมสมัยนี้เป็นงี้วะ งง..
จบล่ะเรื่องฟิลม์ วันนี้เจอฟิลม์หนึ่งวัน เดี๋ยวอีกหน่อยก็ไม่เจอละ โฮๆๆ อด กลับไปบ้าคาเมะตามเดิม (แหวะ แค่คิดก็เหี้ยแล้ว เบื่อโว้ย)
เล่าเรื่องอื่นต่อ เมื่อวานไปเที่ยวมา ไม่ไหวละ เมาแอ๋ เหอๆ แม่ง ยามแซวเมื่อกี้ตอนกลับมาถึงบ้าน อุบาทว์จิต อายว่ะ เมื่อวานแม่งไปเที่ยวกลับมา ไม่รู้เรื่อง ทำไมตัวเราเป็นช้ำๆเต็มไปหมดเลย ตรงเข่าช้ำอะไม่แปลกว่ะ เพราะว่ามันโดนขอบโต๊ะ แต่แบบขาที่อื่น ต้นขาก็เขียว แขนก็เขียว แถมไม่แค่นั้น ตูดยังเจ็บข้างเดียวอีก เหอๆๆ ตรงก้นกบอ่ะ นั่งแล้วโคตรเจ็บ (ข้างนอกนะยะ เหอๆๆ) เพราะเมื่อวานจำได้ว่า ตอนล้มเราเอาเข่าลงนะ ไม่ได้เอาก้นลง แล้วทำไมเจ็บก้น เหอๆ หรือเราล้มแล้วเราจำไม่ได้ มันกระแทกกับขอบโซฟาเหรอวะ เอาเหอะ แถมอีโต๊ะข้างๆแม่งเต้นแรง เป็นห่าไรมากป่าวก็ไม่รู้ หวงผัวอีกตังหาก ไม่เอาหรอกโว้ย บ้าไปแล้ว จูบประกาศความเป็นเจ้าของ อยากอ๊วกแตก
เฮ้อ ปวดหัวว่ะ เด๋วไปกินยา อาบน้ำ นอนอ่านฟิคดีกว่า พ่อเรากลับมาละ ไล่เรากลับยี่ปุ่น โฮๆๆๆ ไม่เอา ตอนนี้รักประเทศไทย ไม่อยากกลับ อยากเจอฟิลม์ เหอๆ (เหมือนตลก เราพูดจริงนะนั่น ฮ่าๆ)
ไปละ ลาก่อน
มาเฉลยข้อสงสัย กิ๊กใหม่ก็ฟิลม์นั่นแหละ ฮ่าๆ ไม่ไหวละ ถ้าเราอยู่ไทยนานกว่านี้อีกนิดเราเลิกชอบคาเมะแหงๆอ่ะ เหอๆๆ ไม่เอาแล้วคาม๊งคาเมะ ไม่รู้จัก เพราะฉะนั้น เราควรจะรีบกลับยี่ปุ่นได้แล้วก่อนที่จะเสียเงินฟรีๆไปตั้งหลายตังค์ กลับไปก็คงบ้าคาเมะเหมือนเดิมอ่ะแหละนะ เหอๆๆ เอาเหอะ
วันนี้ไปดูคอนเสริต์ฟิลม์มา เหอๆๆ ไม่มีไรหรอก ได้ตั๋วฟรี ไม่ได้เข้าตั้งแต่แรกด้วยอ่ะ เข้าไปตอนหลังๆหน่อย แม่งนะ น่าสงสารว่ะ ตอนแรกก็ดุเหมือนคนเยอะดีอ่ะ แต่แบบว่า คนเดินเข้าเดินออกเยอะมากๆ แล้วก็พอแบบพวกตลกเล่นจบอ่ะ ฟิลม์มันก็ร้องเพลง แล้วคนออกเยอะมากกกกกก มากจนน่าสงสารอ่ะ เหอๆ เราโคตรสงสารเลยว่ะ โล่งเลยอ่ะ คนอยู่บนเวที มองมาก็เห็นอยู่แล้วว่าคนข้างล่างเป็นยังไง คนออกไปจนเราเดินไปนั่งแถวสองจากหน้าเวทีได้ คิดดู ฮ่าๆ อยู่ยี่ปุ่นไม่มีอ่ะ ตั๋วก็ฟรี แถมนั่งแถวสองอีกตังหาก เพลงเราก็ร้องไม่เป็นหรอกนะ แต่รู้แต่ว่าวันนี้ฟังเพลงมันจนติดหูไปทั้งวันเลย เค้าก็ดูตั้งใจเล่นดีนะ หล่ออีกตังหาก ตอนหลังมีขึ้นสลิงเครนไรไม่รู้ โคตรจะดูอันตรายเลย ถ้ามันเต้นหน่อยนี่ตกลงมาได้เลยนะนั่น ไม่ได้ดูคอนเสริต์ไทยมานาน มาดูนี่ก็ตลกไปอีกแบบ มันไม่เหมือนของยี่ปุ่นเลย ใส่ชุดเดียวตลอดงาน คอนเสริต์แม่งเหมือนเอมซีมากกว่า เอาเหอะ ไม่อยากว่า เค้าก็ทำดีแล้วล่ะ เพลงช้าก็เพราะดี ใช้ได้ (โคตรเข้าข้าง เหอๆ) เจอกิ๊กใหม่ฟิลม์ด้วย (แหวะ) แล้วเราก็ไปดูต่อที่เซนเตอร์พ้อย ไม่ได้ไปเบียดเป็นฟิลม์แฟมิลี่กับเค้าหรอกนะ ฮ่าๆๆๆ ไม่เอาว่ะ กระดาก ทำไม่ได้ แต่เห็นใกล้มาก ทำไมถึงหล่อได้ขนาดนี้เราก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน คือ หน้าใสมากอ่ะ แล้วตอนถอดเสื้อใส่แต่เสื้อกล้ามโคตรเท่ห์ หล่อมากกก ขาวจั๊วะ ยิ้มน่ารัก อะไรก็ดีไปหมด (เข้าข้างอีกแล้ว เหอๆ) แถมแม่ง แฟนเซอร์วิสโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆดี ไม่อยากจะเทียบกับยี่ปุ่นหรอก แต่มันเห็นแล้วก็อดรู้สึกไม่ได้ เหอๆ ตอนเค้าขึ้นรถตุ้ยังแบบว่าเปิดกระจกมาบ้ายบาย นั่งในรถก็บ้ายบาย สรุปแม่ง ดีมาก ก็คนไทยอ่ะนะ เสียดายไม่หน้าหน้าม่อ กับพวกแฟนยังปากหวานขนาดนั้น แม่ง เอาเหอะ คนหล่ออ่ะนะ หน้าม่อก็ไม่แปลกใช่ป่ะ แต่กูงงไอ้คนไม่หล่อเนี่ย ยังหน้าม่อ หาเศษหาเลยจากนักร้องตัวเอง อุบาทว์จิต ทำไมสมัยนี้เป็นงี้วะ งง..
จบล่ะเรื่องฟิลม์ วันนี้เจอฟิลม์หนึ่งวัน เดี๋ยวอีกหน่อยก็ไม่เจอละ โฮๆๆ อด กลับไปบ้าคาเมะตามเดิม (แหวะ แค่คิดก็เหี้ยแล้ว เบื่อโว้ย)
เล่าเรื่องอื่นต่อ เมื่อวานไปเที่ยวมา ไม่ไหวละ เมาแอ๋ เหอๆ แม่ง ยามแซวเมื่อกี้ตอนกลับมาถึงบ้าน อุบาทว์จิต อายว่ะ เมื่อวานแม่งไปเที่ยวกลับมา ไม่รู้เรื่อง ทำไมตัวเราเป็นช้ำๆเต็มไปหมดเลย ตรงเข่าช้ำอะไม่แปลกว่ะ เพราะว่ามันโดนขอบโต๊ะ แต่แบบขาที่อื่น ต้นขาก็เขียว แขนก็เขียว แถมไม่แค่นั้น ตูดยังเจ็บข้างเดียวอีก เหอๆๆ ตรงก้นกบอ่ะ นั่งแล้วโคตรเจ็บ (ข้างนอกนะยะ เหอๆๆ) เพราะเมื่อวานจำได้ว่า ตอนล้มเราเอาเข่าลงนะ ไม่ได้เอาก้นลง แล้วทำไมเจ็บก้น เหอๆ หรือเราล้มแล้วเราจำไม่ได้ มันกระแทกกับขอบโซฟาเหรอวะ เอาเหอะ แถมอีโต๊ะข้างๆแม่งเต้นแรง เป็นห่าไรมากป่าวก็ไม่รู้ หวงผัวอีกตังหาก ไม่เอาหรอกโว้ย บ้าไปแล้ว จูบประกาศความเป็นเจ้าของ อยากอ๊วกแตก
เฮ้อ ปวดหัวว่ะ เด๋วไปกินยา อาบน้ำ นอนอ่านฟิคดีกว่า พ่อเรากลับมาละ ไล่เรากลับยี่ปุ่น โฮๆๆๆ ไม่เอา ตอนนี้รักประเทศไทย ไม่อยากกลับ อยากเจอฟิลม์ เหอๆ (เหมือนตลก เราพูดจริงนะนั่น ฮ่าๆ)
ไปละ ลาก่อน
ที่มาอัพเนี่ย จริงๆไม่ได้ตั้งใจจะมาอัพหรอก แต่ทนไม่ไหว รำคานว่ะ
คือ... กรุณาอย่าเอาเรื่องที่เราเขียนในได ไปถามอีบ้านั่งเทียนเขียนนั่น อย่ามายุ่ง เค้าจะทำอะไรก็เรื่องของเค้า ไม่เกี่ยวกับเรา ไม่ต้องมาทำเป็นเอาไปถามไอ้บ้านั่นว่าเรื่องที่เราเขียนในไดจริงไหมหรืออะไร มันไม่ได้ออกชื่อหรอกว่าใคร แต่รู้โว้ย รำคานว่ะ จะรู้ดี หรือว่าจะทำงานในวงการห่าอะไรก็เหอะ ใครอยากอ่านก็อ่านไป ไม่ต้องมาอ่านไดเราเพราะว่ามันคงเขียนไม่เหมือนกันอยู่แล้วอ่ะนะ ไม่เหมือนกันเลยซักนิดน่ะ ไม่ต้องเอาไปเปรียบเทียบ อยากจะคิดยังไงก็คิดเหอะนะ เบื่อมากแล้วเว้ย
อย่าเอาชั้นไปผสมกับไอ้พวกเพี้ยนนั่น เพราะชั้นเจียมตัวชั้นเองอยู่แล้วว่าเป็นแค่แฟนๆน่ะ ไม่ใช่คังเคฉะ หรือว่าสึนางาริอะไรหรอกนะ ไม่เคยคิดจะมาตอแหลให้ดูดีเหมือนว่ารู้จักกับพวกจอนนี่หรอกนะ เพราะมันไม่มีทางเป็นไปได้น่ะสิ ขอร้องเหอะ เพราะไม่งั้น จะไม่เขียนแล้วเว้ย แม่ง หลายรอบมากๆละ อยากรู้ห่าอะไรก็ไปหามาจากนู่นแล้วกัน ข่าวอัพเดท ไม่มั่ว ไม่อะไรเลยซักนิด แถมยังเป็นซึนางาริ ชั้นมันก็แค่โอริกิที่ตามไปวันๆนั่นแหละ ไม่ได้รู้จักตัวตนที่แท้จริงห่าอะไรหรอก ก็แค่เห็น แล้วก็พูดอย่างที่เห็นเนี่ยแหละ
กลับมาบ้านแล้ว กรี๊ดดดดดดด เรายังไม่ได้นอนเลยตั้งแต่เมื่อวาน เราตื่นตอนบ่ายสองเมื่อวาน แสดงว่าตอนนี้ก็ไม่ได้นอนเป็นเวลาสามสิบกว่าชม.แล้ว ถึงเราจะเข้าไปนอนในฮอลบ้างก็เหอะ
ทำไงดีอ่ะ ไม่รู้จะเริ่มเล่าจากตรงไหนดี มันเยอะไปหมด วันนี้อยู่กับคัตตุนตั้งสิบสี่ชม. เหอๆ เมื่อวานก็นั่งดู ทีวี อยู่เป็นเพื่อนคัตตุน จินมันโดนไม้สับหัว เพราะพูดโฆษณาไม่ทันตามเวลาที่กำหนด ตลกดีว่ะ เมื่อวานจินตอนกลางคืนหล่อเนอะ แบบว่าดีกว่าตอนกลางวันนั่งหน้าทะมึน ตอนกลางคืนเป็นเวลาของอาคานิชิออกมาหากิน ฮ่าๆ เค้าให้จินมานั่งคนเดียวก่อน แล้วก็เปลี่ยนเป็นอึ้น ตอนเราจะออกข้างนอกประมาณตีห้าได้..
อยากจะเล่าความเหี้ยของบุโดกัง คือ... ห่วยมากอ่ะ จัดแบบนี้ได้ไง ให้คนเข้าไปหาที่นั่งกันเองแล้วมันเบียด ร้อนก็ร้อน แอร์ก็มาไม่ถึง ทางออกก็ห่วย สรุปคือไม่มีอะไรดีเลย การจัดงานวันนี้ของที่นี่ห่วยแตก สต๊าฟก็ไม่ตรวจไม่อะไรเลย ไม่ชอบเลย ฮอลก็ชัน อะไรก็ไม่รู้ แถมตอนเช้าวันนี้เราหงุดหงิดคนยี่ปุ่น แม่ง อยากกลับบ้านมากอ่ะ ประกอบกับการที่ว่าเมื่อวานไม่ได้นอน เลยหงุดหงิดสุดๆ จนเราต้องลงไปนอนฟุบกับพื้นอ่ะ ไม่งั้นไม่หาย ก็นั่งไปในนั้นแหละ คัตตุนพูดไป เราก็นอน เหอๆ ไม่ได้ฟังเท่าไหร่ ตอนแรกๆอ่ะ ไม่ได้ดูด้วย คือเบื่อมาก เรามานั่งคิด ทำไมเราต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย ก็คือ อยู่กับคัตตุนตลอดแหละตั้งแต่ต้นจนจบ เค้าจะมีไปพักบ้าง แต่ไม่นานก็ออกมาใหม่ นั่งส่องกล้องจนจะหลับ บางช่วงมันไม่ค่อยสนุกด้วยแหละ อะไรก็ไม่รู้น่าเบื่อ ตอนแรกๆก็มีร้องเมดเล่ย์คัตตุน พอเราหายง่วงก็มานั่งดูดีๆ มานั่งจับผิดจินคาเมะนั่นเอง ฮ่าๆ มีอะไรให้จับผิดเยอะแยะเลย เหอๆ คือ อยากบอกว่าไม่มีทางต่อติดแล้วล่ะเตียงนี้อ่ะ คาเมะไม่สนใจจินเลย คือเหมือนจะบอกว่า คาเมะไม่สนใจคนในวงเลยมากกว่า สนใจแต่ตัวเองใช่ป่ะ คาเมะนาชิ บางทีจินหันไปหาคาเมะ เค้าก็ไม่คุยอ่ะ นั่งข้างกันตลอดงานแต่ไม่คุยกันเลย นับครั้งได้เลยอ่ะ เวลาคุย คาเมะก็จะข้ามไปหาจุนโนะเหมือนจินเป็นอากาด แต่เวลาที่จินจะคุยกับเจ๊ คาเมะก็จะเสือกด้วย จนจินจะไม่สนใจไปเอง เหอๆ เราไม่ได้คิดไปเองนะ เพื่อนเราก็คิดว่ามันเป็นแบบนั้น มีหลายตอนมากๆอ่ะ อยากจะเล่าความตอแหลของใครบางคน คือนะ เรานั่งดูมันสิบกว่าชม.เนีย นั่งส่องกล้องมองตลอดเลยเห็น จุนโนะอ่ะ เค้าจะแบบว่าอ่อนไหวง่ายร้องไห้เยอะอ่ะ ร้องไห้เกือบทุกเรื่องเลยมั้ง เวลากล้องซูมหน้าคาเมะทีไร ฮีจะแบบว่าอินเวอร์ๆ จะเวอร์ไปไหนเราก็ไม่เข้าใจเลยว่ะ เหมือนจะพยายามเอาน้ำตาออกมา เหอๆ แล้วพอตอนตัดเข้าโฆษณา จุนโนะเค้าก็ขอทิชชู่จากสต๊าฟ นี่ อีคาเมะก็ขอเหมือนกันเว้ย แต่จุนโนะเอามาเช็ดน้ำตา มันเอามาสั่งน้ำมูก แถมเป็นคนที่ซับหน้าบ่อยมาก คนมาซับให้ไม่พอใจ ซับเองต่ออีก แล้วก็แบบ จะคิดว่าทุกคนต้องสนใจตัวเองเหรอไงวะ แบบว่าเพื่อนๆไม่คุย ไปคุยแต่กับพวกผู้ใหญ่ แล้วคิดว่าเค้าต้องคุยกับฮีนะ บางทีผู้ใหญ่เค้าก็จะคุยกันเองอ่ะ ฮีก็ทำท่าจะไปคุย แต่เค้าก็ไม่สนใจ เราล่ะตลก ตอนที่คนวิ่งเข้าเส้นชัยอีก ฮีเสนอหน้าจะเข้าไปหาเค้าเลย แต่เค้าไม่สนใจ แหกไหมล่ะนั่น
แต่ว่านะ ยังไงวันนี้เค้าก็ยังน่ารักเป็นคาเมะจังเหมือนเดิมอ่ะนะ แต่มันเหมือนเห็นมานาน จนมันไม่น่ารักขนาดนั้นแล้วว่ะ หน้าตาเค้าน่ารัก แต่นิสัยเค้าไม่น่ารัก เห็นมากเกินไป เลยมองเค้าไม่น่ารักเท่าแต่ก่อนแล้วอ่ะ น่ารักน้อยลงเวลามองหน้าเค้า ทั้งๆที่ความน่ารักของหน้าตาเนี่ยมันไม่ได้เปลี่ยนไปหรอก แต่พอเรามองเค้าบวกนิสัยเค้าเข้าไปเนี่ย มันเลยทำให้น่ารักน้อยลง เข้าใจป่ะ เหอๆ เอาเหอะ เราพูดไรไม่ค่อยรู้เรื่อง ไม่ต้องเข้าใจก็ได้ จะบอกว่ากลับไปไหมก็ไม่ได้บอกเต็มคำ เหมือนเราไปครั้งนี้ให้เรารู้ตัวว่า เรายังชอบคาเมะอยู่น่ะ ไม่ได้เลิกไปไหนไกลหรอก เหอๆ
แต่วันนี้ เราชมจินว่ะ จินน่ารักมากเลยอ่ะ นอกเหนือความคาดคิด เค้ายิ้มแย้มตลอดเลยน่ะ น่ารักดี ป่ะป๊าจิน ชอบตอนที่ไปสอนเต้นเด็กดาวอ่ะ น่าร๊ากกก ตอนหลังออกมาอุ้มเด็กสองคน เหมือนป๊าอุ้มลูก โคตรน่ารัก มีเด็กตัวเล็กๆวิ่งไปกอดจินด้วย เค้าก็กอดตอบ น่ารักดี ในวีทีอาร์ก็น่ารัก ตลกตอนที่เด็กดาวเข้าไปถามท่าเต้น จินเหมือนหนีมาหามุมสงบอยู่คนเดียวแต่ก็ยังถูกเจอตัวได้ อารมณ์ประมาณ หนีมากูยังไม่หายเมาจากเมื่อคืนเลย ฮ่าๆ อ่อ.. จินมีตอนหลังน่ารักอีกอัน ตอนออกมาร้องเพลงตอนจบ เค้าถูกดันให้ไปอยู่หน้าๆอ่ะ ก็มีคาเมะ จิน จุนโนะเรียงกัน แล้วเพลงมันนานนนนนมาก ไม่จบซะที เค้าก็หัวเราะเว้ยประมาณว่าทำไมไม่จบ พอถึงท่อนจบจริงๆรีบร้องใหญ่เลย หน้าตาแบบว่าดีใจมาก หันไปยิ้มกับจุนโนะประจำเลย แต่คือ เหมือนจินหันไปหาคาเมะด้วยแหละ แต่.. คาเมะไม่สนใจไง มัวแต่ให้ดาราอีกคนกอดไหล่ ตลกหน้าจินมากตอนที่หันไปเห็นคาเมะ ทำหน้าแบบ อะไรเนี่ยมึง ประมาณนั้นเลยน่ะ เราล่ะโคตรขำ
แต่คัตตุนก็ไม่เหมาะกับคำว่าซาบซึ้งประทับใจจริงๆแหละนะ เราว่าคัตตุนทำแบบนี้ไม่เข้าอ่ะ วันนี้จินเป็นคนเขียนจม.ถึงคนในคัตตุน เราไม่ซึ้งเลยอ่ะ เขียนถึงคาเมะซึเมไต้มากๆ เหอๆ บอกแค่เล่นละครด้วยกันแล้วก็ช่วยได้มาก อะไรประมาณนี้ คนอื่นเราจำไม่ได้ละ ไปฟังกันเอง พอเค้าถามคาเมะเรื่องจิน อีนี่ก็พูดวกวนไม่รู้เรื่อง พูดเร็วด้วยเราฟังไม่ทัน แต่ก็เอาเหอะ หลังจากนั้นก็ไปร้องเพลงคิซึรนะ จะซึ้งดีไหมอ่ะ เบื่อโคตรอ่ะ เสร็จแล้วร้องต่อด้วยเรียวเฟส บ้าละ กูคงจะร้องไห้กับเพลงเรียลเฟสหรอกนะ เหอๆๆ ไม่เห็นเหมือนตอนปีอาราชิเลย เราโคตรซึ้งอ่ะ จะร้องไห้ ขนาดตอนนั้นเราฟังไม่ค่อยจะออกเท่าไหร่นะ เพลงก็เพราะ ฮีโร่ เราโคตรชอบเลย ความหมายก็ดี คัตตุนนี่ คงจะเหมาะกับคำว่า เฟค มากกว่าล่ะมั้ง เหอๆ
เฮ้อ นึกอะไรไม่ค่อยออกเลย เราไม่ค่อยเล่าเลยเนอะ เหมือนบ่นมากกว่า เหอๆ วันนี้ต้องทายาด้วย เราปวดตูดมาก นั่งนานมาก ไม่คิดว่าจะทนถึงสิบกว่าชม.ได้ เจอหน้าคัตตุนจนจะอ๊วกไปเลยอ่ะ ไม่เคยเจอนานขนาดนี้มาก่อน จะดีใจดีป่ะเนี่ย ฮ่าๆ ถึงจะเหมือนไม่ค่อยเล่าก็เหอะ แต่เราจะบอกให้คนที่เข้ามาแล้วอ่านแล้วเม้นด้วย ถ้าไม่เม้นเราจะแช่งให้ซวยตลอดชาติ ไม่เล่าอะไรอีกแล้ว เพราะเราจะย้ายไปเล่นบล๊อคแล้วล่ะ เมื่อวานเราทำไว้ อิอิ ไว้จะเอารูปไปลง
เอ้อ คงรู้กันแล้วเรื่องละครคาเมะ วันนี้ฮัปเปียว เล่นละครเดือนสิบ เรื่องชื่อไรซักอย่างเนี่ยแหละ จำไม่ได้ เป็นเลิฟสตอรี่ เล่นกับ อายะเสะ ฮารุกะ (ไม่สวยอ่ะ) แสดงว่าข่าวลือเรื่องละครเดือนสิบมันจริง แต่อีกซัปปุรินี่กระทันหัน ? คงงั้น ?
กลับมาบ้านแล้ว กรี๊ดดดดดดด เรายังไม่ได้นอนเลยตั้งแต่เมื่อวาน เราตื่นตอนบ่ายสองเมื่อวาน แสดงว่าตอนนี้ก็ไม่ได้นอนเป็นเวลาสามสิบกว่าชม.แล้ว ถึงเราจะเข้าไปนอนในฮอลบ้างก็เหอะ
ทำไงดีอ่ะ ไม่รู้จะเริ่มเล่าจากตรงไหนดี มันเยอะไปหมด วันนี้อยู่กับคัตตุนตั้งสิบสี่ชม. เหอๆ เมื่อวานก็นั่งดู ทีวี อยู่เป็นเพื่อนคัตตุน จินมันโดนไม้สับหัว เพราะพูดโฆษณาไม่ทันตามเวลาที่กำหนด ตลกดีว่ะ เมื่อวานจินตอนกลางคืนหล่อเนอะ แบบว่าดีกว่าตอนกลางวันนั่งหน้าทะมึน ตอนกลางคืนเป็นเวลาของอาคานิชิออกมาหากิน ฮ่าๆ เค้าให้จินมานั่งคนเดียวก่อน แล้วก็เปลี่ยนเป็นอึ้น ตอนเราจะออกข้างนอกประมาณตีห้าได้..
อยากจะเล่าความเหี้ยของบุโดกัง คือ... ห่วยมากอ่ะ จัดแบบนี้ได้ไง ให้คนเข้าไปหาที่นั่งกันเองแล้วมันเบียด ร้อนก็ร้อน แอร์ก็มาไม่ถึง ทางออกก็ห่วย สรุปคือไม่มีอะไรดีเลย การจัดงานวันนี้ของที่นี่ห่วยแตก สต๊าฟก็ไม่ตรวจไม่อะไรเลย ไม่ชอบเลย ฮอลก็ชัน อะไรก็ไม่รู้ แถมตอนเช้าวันนี้เราหงุดหงิดคนยี่ปุ่น แม่ง อยากกลับบ้านมากอ่ะ ประกอบกับการที่ว่าเมื่อวานไม่ได้นอน เลยหงุดหงิดสุดๆ จนเราต้องลงไปนอนฟุบกับพื้นอ่ะ ไม่งั้นไม่หาย ก็นั่งไปในนั้นแหละ คัตตุนพูดไป เราก็นอน เหอๆ ไม่ได้ฟังเท่าไหร่ ตอนแรกๆอ่ะ ไม่ได้ดูด้วย คือเบื่อมาก เรามานั่งคิด ทำไมเราต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย ก็คือ อยู่กับคัตตุนตลอดแหละตั้งแต่ต้นจนจบ เค้าจะมีไปพักบ้าง แต่ไม่นานก็ออกมาใหม่ นั่งส่องกล้องจนจะหลับ บางช่วงมันไม่ค่อยสนุกด้วยแหละ อะไรก็ไม่รู้น่าเบื่อ ตอนแรกๆก็มีร้องเมดเล่ย์คัตตุน พอเราหายง่วงก็มานั่งดูดีๆ มานั่งจับผิดจินคาเมะนั่นเอง ฮ่าๆ มีอะไรให้จับผิดเยอะแยะเลย เหอๆ คือ อยากบอกว่าไม่มีทางต่อติดแล้วล่ะเตียงนี้อ่ะ คาเมะไม่สนใจจินเลย คือเหมือนจะบอกว่า คาเมะไม่สนใจคนในวงเลยมากกว่า สนใจแต่ตัวเองใช่ป่ะ คาเมะนาชิ บางทีจินหันไปหาคาเมะ เค้าก็ไม่คุยอ่ะ นั่งข้างกันตลอดงานแต่ไม่คุยกันเลย นับครั้งได้เลยอ่ะ เวลาคุย คาเมะก็จะข้ามไปหาจุนโนะเหมือนจินเป็นอากาด แต่เวลาที่จินจะคุยกับเจ๊ คาเมะก็จะเสือกด้วย จนจินจะไม่สนใจไปเอง เหอๆ เราไม่ได้คิดไปเองนะ เพื่อนเราก็คิดว่ามันเป็นแบบนั้น มีหลายตอนมากๆอ่ะ อยากจะเล่าความตอแหลของใครบางคน คือนะ เรานั่งดูมันสิบกว่าชม.เนีย นั่งส่องกล้องมองตลอดเลยเห็น จุนโนะอ่ะ เค้าจะแบบว่าอ่อนไหวง่ายร้องไห้เยอะอ่ะ ร้องไห้เกือบทุกเรื่องเลยมั้ง เวลากล้องซูมหน้าคาเมะทีไร ฮีจะแบบว่าอินเวอร์ๆ จะเวอร์ไปไหนเราก็ไม่เข้าใจเลยว่ะ เหมือนจะพยายามเอาน้ำตาออกมา เหอๆ แล้วพอตอนตัดเข้าโฆษณา จุนโนะเค้าก็ขอทิชชู่จากสต๊าฟ นี่ อีคาเมะก็ขอเหมือนกันเว้ย แต่จุนโนะเอามาเช็ดน้ำตา มันเอามาสั่งน้ำมูก แถมเป็นคนที่ซับหน้าบ่อยมาก คนมาซับให้ไม่พอใจ ซับเองต่ออีก แล้วก็แบบ จะคิดว่าทุกคนต้องสนใจตัวเองเหรอไงวะ แบบว่าเพื่อนๆไม่คุย ไปคุยแต่กับพวกผู้ใหญ่ แล้วคิดว่าเค้าต้องคุยกับฮีนะ บางทีผู้ใหญ่เค้าก็จะคุยกันเองอ่ะ ฮีก็ทำท่าจะไปคุย แต่เค้าก็ไม่สนใจ เราล่ะตลก ตอนที่คนวิ่งเข้าเส้นชัยอีก ฮีเสนอหน้าจะเข้าไปหาเค้าเลย แต่เค้าไม่สนใจ แหกไหมล่ะนั่น
แต่ว่านะ ยังไงวันนี้เค้าก็น่ารักเหมือนเดิมอ่ะนะ จะบอกว่ากลับไปไหมก็ไม่ได้บอกเต็มคำ เหมือนเราไปครั้งนี้ให้เรารู้ตัวว่า เรายังชอบคาเมะอยู่น่ะ ไม่ได้เลิกไปไหนไกลหรอก เหอๆ
แต่วันนี้ เราชมจินว่ะ จินน่ารักมากเลยอ่ะ นอกเหนือความคาดคิด เค้ายิ้มแย้มตลอดเลยน่ะ น่ารักดี ป่ะป๊าจิน ชอบตอนที่ไปสอนเต้นเด็กดาวอ่ะ น่าร๊ากกก ตอนหลังออกมาอุ้มเด็กสองคน เหมือนป๊าอุ้มลูก โคตรน่ารัก มีเด็กตัวเล็กๆวิ่งไปกอดจินด้วย เค้าก็กอดตอบ น่ารักดี ในวีทีอาร์ก็น่ารัก ตลกตอนที่เด็กดาวเข้าไปถามท่าเต้น จินเหมือนหนีมาหามุมสงบอยู่คนเดียวแต่ก็ยังถูกเจอตัวได้ อารมณ์ประมาณ หนีมากูยังไม่หายเมาจากเมื่อคืนเลย ฮ่าๆ อ่อ.. จินมีตอนหลังน่ารักอีกอัน ตอนออกมาร้องเพลงตอนจบ เค้าถูกดันให้ไปอยู่หน้าๆอ่ะ ก็มีคาเมะ จิน จุนโนะเรียงกัน แล้วเพลงมันนานนนนนมาก ไม่จบซะที เค้าก็หัวเราะเว้ยประมาณว่าทำไมไม่จบ พอถึงท่อนจบจริงๆรีบร้องใหญ่เลย หน้าตาแบบว่าดีใจมาก หันไปยิ้มกับจุนโนะประจำเลย แต่คือ เหมือนจินหันไปหาคาเมะด้วยแหละ แต่.. คาเมะไม่สนใจไง มัวแต่ให้ดาราอีกคนกอดไหล่ ตลกหน้าจินมากตอนที่หันไปเห็นคาเมะ ทำหน้าแบบ อะไรเนี่ยมึง ประมาณนั้นเลยน่ะ เราล่ะโคตรขำ
แต่คัตตุนก็ไม่เหมาะกับคำว่าซาบซึ้งประทับใจจริงๆแหละนะ เราว่าคัตตุนทำแบบนี้ไม่เข้าอ่ะ วันนี้จินเป็นคนเขียนจม.ถึงคนในคัตตุน เราไม่ซึ้งเลยอ่ะ เขียนถึงคาเมะซึเมไต้มากๆ เหอๆ บอกแค่เล่นละครด้วยกันแล้วก็ช่วยได้มาก อะไรประมาณนี้ คนอื่นเราจำไม่ได้ละ ไปฟังกันเอง พอเค้าถามคาเมะเรื่องจิน อีนี่ก็พูดวกวนไม่รู้เรื่อง พูดเร็วด้วยเราฟังไม่ทัน แต่ก็เอาเหอะ หลังจากนั้นก็ไปร้องเพลงคิซึรนะ จะซึ้งดีไหมอ่ะ เบื่อโคตรอ่ะ เสร็จแล้วร้องต่อด้วยเรียวเฟส บ้าละ กูคงจะร้องไห้กับเพลงเรียลเฟสหรอกนะ เหอๆๆ ไม่เห็นเหมือนตอนปีอาราชิเลย เราโคตรซึ้งอ่ะ จะร้องไห้ ขนาดตอนนั้นเราฟังไม่ค่อยจะออกเท่าไหร่นะ เพลงก็เพราะ ฮีโร่ เราโคตรชอบเลย ความหมายก็ดี คัตตุนนี่ คงจะเหมาะกับคำว่า เฟค มากกว่าล่ะมั้ง เหอๆ
เฮ้อ นึกอะไรไม่ค่อยออกเลย เราไม่ค่อยเล่าเลยเนอะ เหมือนบ่นมากกว่า เหอๆ วันนี้ต้องทายาด้วย เราปวดตูดมาก นั่งนานมาก ไม่คิดว่าจะทนถึงสิบกว่าชม.ได้ เจอหน้าคัตตุนจนจะอ๊วกไปเลยอ่ะ ไม่เคยเจอนานขนาดนี้มาก่อน จะดีใจดีป่ะเนี่ย ฮ่าๆ ถึงจะเหมือนไม่ค่อยเล่าก็เหอะ แต่เราจะบอกให้คนที่เข้ามาแล้วอ่านแล้วเม้นด้วย ถ้าไม่เม้นเราจะแช่งให้ซวยตลอดชาติ ไม่เล่าอะไรอีกแล้ว เพราะเราจะย้ายไปเล่นบล๊อคแล้วล่ะ เมื่อวานเราทำไว้ อิอิ ไว้จะเอารูปไปลง
กลับมาบ้านแล้ว กรี๊ดดดดดดด เรายังไม่ได้นอนเลยตั้งแต่เมื่อวาน เราตื่นตอนบ่ายสองเมื่อวาน แสดงว่าตอนนี้ก็ไม่ได้นอนเป็นเวลาสามสิบกว่าชม.แล้ว ถึงเราจะเข้าไปนอนในฮอลบ้างก็เหอะ
ทำไงดีอ่ะ ไม่รู้จะเริ่มเล่าจากตรงไหนดี มันเยอะไปหมด วันนี้อยู่กับคัตตุนตั้งสิบสี่ชม. เหอๆ เมื่อวานก็นั่งดู ทีวี อยู่เป็นเพื่อนคัตตุน จินมันโดนไม้สับหัว เพราะพูดโฆษณาไม่ทันตามเวลาที่กำหนด ตลกดีว่ะ เมื่อวานจินตอนกลางคืนหล่อเนอะ แบบว่าดีกว่าตอนกลางวันนั่งหน้าทะมึน ตอนกลางคืนเป็นเวลาของอาคานิชิออกมาหากิน ฮ่าๆ เค้าให้จินมานั่งคนเดียวก่อน แล้วก็เปลี่ยนเป็นอึ้น ตอนเราจะออกข้างนอกประมาณตีห้าได้..
อยากจะเล่าความเหี้ยของบุโดกัง คือ... ห่วยมากอ่ะ จัดแบบนี้ได้ไง ให้คนเข้าไปหาที่นั่งกันเองแล้วมันเบียด ร้อนก็ร้อน แอร์ก็มาไม่ถึง ทางออกก็ห่วย สรุปคือไม่มีอะไรดีเลย การจัดงานวันนี้ของที่นี่ห่วยแตก สต๊าฟก็ไม่ตรวจไม่อะไรเลย ไม่ชอบเลย ฮอลก็ชัน อะไรก็ไม่รู้ แถมตอนเช้าวันนี้เราหงุดหงิดคนยี่ปุ่น แม่ง อยากกลับบ้านมากอ่ะ ประกอบกับการที่ว่าเมื่อวานไม่ได้นอน เลยหงุดหงิดสุดๆ จนเราต้องลงไปนอนฟุบกับพื้นอ่ะ ไม่งั้นไม่หาย ก็นั่งไปในนั้นแหละ คัตตุนพูดไป เราก็นอน เหอๆ ไม่ได้ฟังเท่าไหร่ ตอนแรกๆอ่ะ ไม่ได้ดูด้วย คือเบื่อมาก เรามานั่งคิด ทำไมเราต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย ก็คือ อยู่กับคัตตุนตลอดแหละตั้งแต่ต้นจนจบ เค้าจะมีไปพักบ้าง แต่ไม่นานก็ออกมาใหม่ นั่งส่องกล้องจนจะหลับ บางช่วงมันไม่ค่อยสนุกด้วยแหละ อะไรก็ไม่รู้น่าเบื่อ ตอนแรกๆก็มีร้องเมดเล่ย์คัตตุน พอเราหายง่วงก็มานั่งดูดีๆ มานั่งจับผิดจินคาเมะนั่นเอง ฮ่าๆ มีอะไรให้จับผิดเยอะแยะเลย เหอๆ คือ อยากบอกว่าไม่มีทางต่อติดแล้วล่ะเตียงนี้อ่ะ คาเมะไม่สนใจจินเลย คือเหมือนจะบอกว่า คาเมะไม่สนใจคนในวงเลยมากกว่า สนใจแต่ตัวเองใช่ป่ะ คาเมะนาชิ บางทีจินหันไปหาคาเมะ เค้าก็ไม่คุยอ่ะ นั่งข้างกันตลอดงานแต่ไม่คุยกันเลย นับครั้งได้เลยอ่ะ เวลาคุย คาเมะก็จะข้ามไปหาจุนโนะเหมือนจินเป็นอากาด แต่เวลาที่จินจะคุยกับเจ๊ คาเมะก็จะเสือกด้วย จนจินจะไม่สนใจไปเอง เหอๆ เราไม่ได้คิดไปเองนะ เพื่อนเราก็คิดว่ามันเป็นแบบนั้น มีหลายตอนมากๆอ่ะ อยากจะเล่าความตอแหลของใครบางคน คือนะ เรานั่งดูมันสิบกว่าชม.เนีย นั่งส่องกล้องมองตลอดเลยเห็น จุนโนะอ่ะ เค้าจะแบบว่าอ่อนไหวง่ายร้องไห้เยอะอ่ะ ร้องไห้เกือบทุกเรื่องเลยมั้ง เวลากล้องซูมหน้าคาเมะทีไร ฮีจะแบบว่าอินเวอร์ๆ จะเวอร์ไปไหนเราก็ไม่เข้าใจเลยว่ะ เหมือนจะพยายามเอาน้ำตาออกมา เหอๆ แล้วพอตอนตัดเข้าโฆษณา จุนโนะเค้าก็ขอทิชชู่จากสต๊าฟ นี่ อีคาเมะก็ขอเหมือนกันเว้ย แต่จุนโนะเอามาเช็ดน้ำตา มันเอามาสั่งน้ำมูก แถมเป็นคนที่ซับหน้าบ่อยมาก คนมาซับให้ไม่พอใจ ซับเองต่ออีก แล้วก็แบบ จะคิดว่าทุกคนต้องสนใจตัวเองเหรอไงวะ แบบว่าเพื่อนๆไม่คุย ไปคุยแต่กับพวกผู้ใหญ่ แล้วคิดว่าเค้าต้องคุยกับฮีนะ บางทีผู้ใหญ่เค้าก็จะคุยกันเองอ่ะ ฮีก็ทำท่าจะไปคุย แต่เค้าก็ไม่สนใจ เราล่ะตลก ตอนที่คนวิ่งเข้าเส้นชัยอีก ฮีเสนอหน้าจะเข้าไปหาเค้าเลย แต่เค้าไม่สนใจ แหกไหมล่ะนั่น
แต่ว่านะ ยังไงวันนี้เค้าก็น่ารักเหมือนเดิมอ่ะนะ จะบอกว่ากลับไปไหมก็ไม่ได้บอกเต็มคำ เหมือนเราไปครั้งนี้ให้เรารู้ตัวว่า เรายังชอบคาเมะอยู่น่ะ ไม่ได้เลิกไปไหนไกลหรอก เหอๆ
แต่วันนี้ เราชมจินว่ะ จินน่ารักมากเลยอ่ะ นอกเหนือความคาดคิด เค้ายิ้มแย้มตลอดเลยน่ะ น่ารักดี ป่ะป๊าจิน ชอบตอนที่ไปสอนเต้นเด็กดาวอ่ะ น่าร๊ากกก ตอนหลังออกมาอุ้มเด็กสองคน เหมือนป๊าอุ้มลูก โคตรน่ารัก มีเด็กตัวเล็กๆวิ่งไปกอดจินด้วย เค้าก็กอดตอบ น่ารักดี ในวีทีอาร์ก็น่ารัก ตลกตอนที่เด็กดาวเข้าไปถามท่าเต้น จินเหมือนหนีมาหามุมสงบอยู่คนเดียวแต่ก็ยังถูกเจอตัวได้ อารมณ์ประมาณ หนีมากูยังไม่หายเมาจากเมื่อคืนเลย ฮ่าๆ อ่อ.. จินมีตอนหลังน่ารักอีกอัน ตอนออกมาร้องเพลงตอนจบ เค้าถูกดันให้ไปอยู่หน้าๆอ่ะ ก็มีคาเมะ จิน จุนโนะเรียงกัน แล้วเพลงมันนานนนนนมาก ไม่จบซะที เค้าก็หัวเราะเว้ยประมาณว่าทำไมไม่จบ พอถึงท่อนจบจริงๆรีบร้องใหญ่เลย หน้าตาแบบว่าดีใจมาก หันไปยิ้มกับจุนโนะประจำเลย แต่คือ เหมือนจินหันไปหาคาเมะด้วยแหละ แต่.. คาเมะไม่สนใจไง มัวแต่ให้ดาราอีกคนกอดไหล่ ตลกหน้าจินมากตอนที่หันไปเห็นคาเมะ ทำหน้าแบบ อะไรเนี่ยมึง ประมาณนั้นเลยน่ะ เราล่ะโคตรขำ
แต่คัตตุนก็ไม่เหมาะกับคำว่าซาบซึ้งประทับใจจริงๆแหละนะ เราว่าคัตตุนทำแบบนี้ไม่เข้าอ่ะ วันนี้จินเป็นคนเขียนจม.ถึงคนในคัตตุน เราไม่ซึ้งเลยอ่ะ เขียนถึงคาเมะซึเมไต้มากๆ เหอๆ บอกแค่เล่นละครด้วยกันแล้วก็ช่วยได้มาก อะไรประมาณนี้ คนอื่นเราจำไม่ได้ละ ไปฟังกันเอง พอเค้าถามคาเมะเรื่องจิน อีนี่ก็พูดวกวนไม่รู้เรื่อง พูดเร็วด้วยเราฟังไม่ทัน แต่ก็เอาเหอะ หลังจากนั้นก็ไปร้องเพลงคิซึรนะ จะซึ้งดีไหมอ่ะ เบื่อโคตรอ่ะ เสร็จแล้วร้องต่อด้วยเรียวเฟส บ้าละ กูคงจะร้องไห้กับเพลงเรียลเฟสหรอกนะ เหอๆๆ ไม่เห็นเหมือนตอนปีอาราชิเลย เราโคตรซึ้งอ่ะ จะร้องไห้ ขนาดตอนนั้นเราฟังไม่ค่อยจะออกเท่าไหร่นะ เพลงก็เพราะ ฮีโร่ เราโคตรชอบเลย ความหมายก็ดี คัตตุนนี่ คงจะเหมาะกับคำว่า เฟค มากกว่าล่ะมั้ง เหอๆ
เฮ้อ นึกอะไรไม่ค่อยออกเลย เราไม่ค่อยเล่าเลยเนอะ เหมือนบ่นมากกว่า เหอๆ วันนี้ต้องทายาด้วย เราปวดตูดมาก นั่งนานมาก ไม่คิดว่าจะทนถึงสิบกว่าชม.ได้ เจอหน้าคัตตุนจนจะอ๊วกไปเลยอ่ะ ไม่เคยเจอนานขนาดนี้มาก่อน จะดีใจดีป่ะเนี่ย ฮ่าๆ ถึงจะเหมือนไม่ค่อยเล่าก็เหอะ แต่เราจะบอกให้คนที่เข้ามาแล้วอ่านแล้วเม้นด้วย ถ้าไม่เม้นเราจะแช่งให้ซวยตลอดชาติ ไม่เล่าอะไรอีกแล้ว เพราะเราจะย้ายไปเล่นบล๊อคแล้วล่ะ เมื่อวานเราทำไว้ อิอิ ไว้จะเอารูปไปลง
กลับมาละ กลับมาด้วยความเบื่อ เหอๆๆ กว่าจะตื่น รู้สึกตื่นไม่ไหว เมื่อวานกินยาทิฟฟี่เข้าไป น๊อคแดกเลย เมื่อวานกลับมาแล้วก็นอน วันนี้กว่าจะตื่นก็บ่ายสองแล้วว่ะ เมื่อวานตอนกลับมามันเลวร้ายมากเลยอ่ะ คือแบบว่า นั่งเครื่องบินก็นอนไม่หลับ ปวดตา ไอ้ข้างๆก็น่าเบื่อ คือนะ หกชม.ไม่ออกไปไหนเลย ไม่แดก ไม่อะไรทั้งนั้น นั่งนอนเฉยๆ แล้วกูล่ะ อยากออกไปเข้าห้องน้ำก็ออกไปไม่ได้ เสร็จ อยากรีบกลับบ้านมาก ออกมาโดนตรวจกระเป๋าอีก มันเอาโกโก้ครั้นเราไปแกะดู แม่งนะ อยากแดก็เอาไปเลยเหอะ คือ... บ้านมึงไม่มีซีเรียลอร่อยเท่าโก้โก้ครั้นใช่ป่ะ ออกมา นั่งลีมูซีน รถติดอีก ห่วยมากกกกกกกกก เมื่อวานจะเป็นลม กลับมาไม่สบาย เรากินยาแก้แพ้ไป กินทิฟฟี่ไปอีก น๊อคแดก เหอๆ ตอนกลางคืนออกไปกินชาบู อร่อย แต่กินไปนิดเดียวก็หิว เพราะว่าเมื่อวานไม่ได้กินไรเลยนอกจากชาบูอ่ะ
ไม่มีไรทำเลยอ่ะ เบื่อออออออออออออ ขอเวลาเราปรับตัวก่อนนะ เผื่อเราจะกลับไปชอบคาเมะจริงๆ เหอๆๆ นี่เรากลับมานี่ก็ยังไม่กลับไปชอบเลย ต้องรอไปดูพรุ่งนี้แล้วจะรู้ว่าเราจะกลับไปไหม แต่คือ... พูดจริงๆว่าถ้าเลิกชอบไป เด๋วก็กลับไปชอบมั้ง เพราะว่ารอบข้าง สภาพแวดล้อมมีแต่คนชอบไง เหอๆ ให้เรามาเสร่อชอบฟิล์มคนเดียวก็เหี้ยแล้ว ตอนนี้ไอทรายมา มีเพื่อนบ้า แต่เด๋วกลับไปไม่มีคนบ้าด้วย ก็คงเลิกไปเองแหละมั้ง เหอๆ นี่ดีนะ ที่เรายังไม่เคยคุย ไม่งั้นต้องบ้ามากกว่านี้แหงๆ นี่แค่ไปนั่งดูความหล่อและขาวก็เป็นลมไปละ ฮ่าๆๆ เบื่อคาเมะด้วยมั้ง ก่อนกลับไปเราเป็นประสาทขั้นรุนแรง พอกลับไปมันก็เจอแต่อะไรดีๆ เลยไม่อยากกลับมาประสาทอีก เลยไม่อยากกลับมาชอบคาเมะแล้วว่ะ เบื่อ เราอยู่กับเพื่อนที่ชอบเกาหลีมากจนจะไปชอบเกาหลีด้วยคนแล้วเนี่ย เหอๆๆ
เด๋ววันนี้จะทำอะไรดีวะเนี่ย ออกไปกินอะไรดี เมื่อวานเล่นเกมแล้วอยากกินซูชิ แต่ก็อยากกินสปาเกตตี้ด้วย อยากไปช๊อปปิ้ง แต่ว่านะ.. ไม่มีเงินแล้วว่ะ พ่อตัดบัตรเครดิต ซวยเลย เหอๆ เดือนที่แล้วใช้เยอะเกินไป โฮๆๆ อยากจะร้องไห้จริงๆ...
อยากกลับไทยว่ะ มีใครมาแลกตัวกับเราบ้างไหม เหอๆ ไม่อยากอยู่แล้วยี่ปุ่น
ปล. โละขายของคาเมะนะคะ ใครสนใจให้ลิงค์ไปตามนี้เลย
http://fixxxboard.15.forumer.com/index.php?showtopic=8628 มีหนังสือ ซีดี ซิงเกิ้ล รูป และพวกแพมเฟลต แฟ้ม และอื่นๆ เข้าไปดูได้ หรือว่าสนใจติดต่อ
k-sphappyness.0223@hotmail.com เบอร์ 018392679
(ไม่ใช่เรานะเว้ย อย่าเข้าใจผิด เหอๆ มีน้องคนนึงขายค่ะ)
ปล. ขอบคุณทุกคนที่มาแฮปปี้เบิรด์เดย์นะคะ
กลับมาละ กลับมาด้วยความเบื่อ เหอๆๆ กว่าจะตื่น รู้สึกตื่นไม่ไหว เมื่อวานกินยาทิฟฟี่เข้าไป น๊อคแดกเลย เมื่อวานกลับมาแล้วก็นอน วันนี้กว่าจะตื่นก็บ่ายสองแล้วว่ะ เมื่อวานตอนกลับมามันเลวร้ายมากเลยอ่ะ คือแบบว่า นั่งเครื่องบินก็นอนไม่หลับ ปวดตา ไอ้ข้างๆก็น่าเบื่อ คือนะ หกชม.ไม่ออกไปไหนเลย ไม่แดก ไม่อะไรทั้งนั้น นั่งนอนเฉยๆ แล้วกูล่ะ อยากออกไปเข้าห้องน้ำก็ออกไปไม่ได้ เสร็จ อยากรีบกลับบ้านมาก ออกมาโดนตรวจกระเป๋าอีก มันเอาโกโก้ครั้นเราไปแกะดู แม่งนะ อยากแดก็เอาไปเลยเหอะ คือ... บ้านมึงไม่มีซีเรียลอร่อยเท่าโก้โก้ครั้นใช่ป่ะ ออกมา นั่งลีมูซีน รถติดอีก ห่วยมากกกกกกกกก เมื่อวานจะเป็นลม กลับมาไม่สบาย เรากินยาแก้แพ้ไป กินทิฟฟี่ไปอีก น๊อคแดก เหอๆ ตอนกลางคืนออกไปกินชาบู อร่อย แต่กินไปนิดเดียวก็หิว เพราะว่าเมื่อวานไม่ได้กินไรเลยนอกจากชาบูอ่ะ
ไม่มีไรทำเลยอ่ะ เบื่อออออออออออออ ขอเวลาเราปรับตัวก่อนนะ เผื่อเราจะกลับไปชอบคาเมะจริงๆ เหอๆๆ นี่เรากลับมานี่ก็ยังไม่กลับไปชอบเลย ต้องรอไปดูพรุ่งนี้แล้วจะรู้ว่าเราจะกลับไปไหม แต่คือ... พูดจริงๆว่าถ้าเลิกชอบไป เด๋วก็กลับไปชอบมั้ง เพราะว่ารอบข้าง สภาพแวดล้อมมีแต่คนชอบไง เหอๆ ให้เรามาเสร่อชอบฟิล์มคนเดียวก็เหี้ยแล้ว ตอนนี้ไอทรายมา มีเพื่อนบ้า แต่เด๋วกลับไปไม่มีคนบ้าด้วย ก็คงเลิกไปเองแหละมั้ง เหอๆ นี่ดีนะ ที่เรายังไม่เคยคุย ไม่งั้นต้องบ้ามากกว่านี้แหงๆ นี่แค่ไปนั่งดูความหล่อและขาวก็เป็นลมไปละ ฮ่าๆๆ เบื่อคาเมะด้วยมั้ง ก่อนกลับไปเราเป็นประสาทขั้นรุนแรง พอกลับไปมันก็เจอแต่อะไรดีๆ เลยไม่อยากกลับมาประสาทอีก เลยไม่อยากกลับมาชอบคาเมะแล้วว่ะ เบื่อ เราอยู่กับเพื่อนที่ชอบเกาหลีมากจนจะไปชอบเกาหลีด้วยคนแล้วเนี่ย เหอๆๆ
เด๋ววันนี้จะทำอะไรดีวะเนี่ย ออกไปกินอะไรดี เมื่อวานเล่นเกมแล้วอยากกินซูชิ แต่ก็อยากกินสปาเกตตี้ด้วย อยากไปช๊อปปิ้ง แต่ว่านะ.. ไม่มีเงินแล้วว่ะ พ่อตัดบัตรเครดิต ซวยเลย เหอๆ เดือนที่แล้วใช้เยอะเกินไป โฮๆๆ อยากจะร้องไห้จริงๆ...
อยากกลับไทยว่ะ มีใครมาแลกตัวกับเราบ้างไหม เหอๆ ไม่อยากอยู่แล้วยี่ปุ่น
ปล. โละขายของคาเมะนะคะ ใครสนใจให้ลิงค์ไปตามนี้เลย
http://fixxxboard.15.forumer.com/index.php?showtopic=8628 มีหนังสือ ซีดี ซิงเกิ้ล รูป และพวกแพมเฟลต แฟ้ม และอื่นๆ เข้าไปดูได้ หรือว่าสนใจติดต่อ
k-sphappyness.0223@hotmail.com เบอร์ 018392679
(ไม่ใช่เรานะเว้ย อย่าเข้าใจผิด เหอๆ มีน้องคนนึงขายค่ะ)
มาเฉลยข้อสงสัย กิ๊กใหม่ก็ฟิลม์นั่นแหละ ฮ่าๆ ไม่ไหวละ ถ้าเราอยู่ไทยนานกว่านี้อีกนิดเราเลิกชอบคาเมะแหงๆอ่ะ เหอๆๆ ไม่เอาแล้วคาม๊งคาเมะ ไม่รู้จัก เพราะฉะนั้น เราควรจะรีบกลับยี่ปุ่นได้แล้วก่อนที่จะเสียเงินฟรีๆไปตั้งหลายตังค์ กลับไปก็คงบ้าคาเมะเหมือนเดิมอ่ะแหละนะ เหอๆๆ เอาเหอะ
วันนี้ไปดูคอนเสริต์ฟิลม์มา เหอๆๆ ไม่มีไรหรอก ได้ตั๋วฟรี ไม่ได้เข้าตั้งแต่แรกด้วยอ่ะ เข้าไปตอนหลังๆหน่อย แม่งนะ น่าสงสารว่ะ ตอนแรกก็ดุเหมือนคนเยอะดีอ่ะ แต่แบบว่า คนเดินเข้าเดินออกเยอะมากๆ แล้วก็พอแบบพวกตลกเล่นจบอ่ะ ฟิลม์มันก็ร้องเพลง แล้วคนออกเยอะมากกกกกก มากจนน่าสงสารอ่ะ เหอๆ เราโคตรสงสารเลยว่ะ โล่งเลยอ่ะ คนอยู่บนเวที มองมาก็เห็นอยู่แล้วว่าคนข้างล่างเป็นยังไง คนออกไปจนเราเดินไปนั่งแถวสองจากหน้าเวทีได้ คิดดู ฮ่าๆ อยู่ยี่ปุ่นไม่มีอ่ะ ตั๋วก็ฟรี แถมนั่งแถวสองอีกตังหาก เพลงเราก็ร้องไม่เป็นหรอกนะ แต่รู้แต่ว่าวันนี้ฟังเพลงมันจนติดหูไปทั้งวันเลย เค้าก็ดูตั้งใจเล่นดีนะ หล่ออีกตังหาก ตอนหลังมีขึ้นสลิงเครนไรไม่รู้ โคตรจะดูอันตรายเลย ถ้ามันเต้นหน่อยนี่ตกลงมาได้เลยนะนั่น ไม่ได้ดูคอนเสริต์ไทยมานาน มาดูนี่ก็ตลกไปอีกแบบ มันไม่เหมือนของยี่ปุ่นเลย ใส่ชุดเดียวตลอดงาน คอนเสริต์แม่งเหมือนเอมซีมากกว่า เอาเหอะ ไม่อยากว่า เค้าก็ทำดีแล้วล่ะ เพลงช้าก็เพราะดี ใช้ได้ (โคตรเข้าข้าง เหอๆ) เจอกิ๊กใหม่ฟิลม์ด้วย (แหวะ) แล้วเราก็ไปดูต่อที่เซนเตอร์พ้อย ไม่ได้ไปเบียดเป็นฟิลม์แฟมิลี่กับเค้าหรอกนะ ฮ่าๆๆๆ ไม่เอาว่ะ กระดาก ทำไม่ได้ แต่เห็นใกล้มาก ทำไมถึงหล่อได้ขนาดนี้เราก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน คือ หน้าใสมากอ่ะ แล้วตอนถอดเสื้อใส่แต่เสื้อกล้ามโคตรเท่ห์ หล่อมากกก ขาวจั๊วะ ยิ้มน่ารัก อะไรก็ดีไปหมด (เข้าข้างอีกแล้ว เหอๆ) แถมแม่ง แฟนเซอร์วิสโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆดี ไม่อยากจะเทียบกับยี่ปุ่นหรอก แต่มันเห็นแล้วก็อดรู้สึกไม่ได้ เหอๆ ตอนเค้าขึ้นรถตุ้ยังแบบว่าเปิดกระจกมาบ้ายบาย นั่งในรถก็บ้ายบาย สรุปแม่ง ดีมาก ก็คนไทยอ่ะนะ เสียดายไม่หน้าหน้าม่อ กับพวกแฟนยังปากหวานขนาดนั้น แม่ง เอาเหอะ คนหล่ออ่ะนะ หน้าม่อก็ไม่แปลกใช่ป่ะ แต่กูงงไอ้คนไม่หล่อเนี่ย ยังหน้าม่อ หาเศษหาเลยจากนักร้องตัวเอง อุบาทว์จิต ทำไมสมัยนี้เป็นงี้วะ งง..
จบล่ะเรื่องฟิลม์ วันนี้เจอฟิลม์หนึ่งวัน เดี๋ยวอีกหน่อยก็ไม่เจอละ โฮๆๆ อด กลับไปบ้าคาเมะตามเดิม (แหวะ แค่คิดก็เหี้ยแล้ว เบื่อโว้ย)
เล่าเรื่องอื่นต่อ เมื่อวานไปเที่ยวมา ไม่ไหวละ เมาแอ๋ เหอๆ แม่ง ยามแซวเมื่อกี้ตอนกลับมาถึงบ้าน อุบาทว์จิต อายว่ะ เมื่อวานแม่งไปเที่ยวกลับมา ไม่รู้เรื่อง ทำไมตัวเราเป็นช้ำๆเต็มไปหมดเลย ตรงเข่าช้ำอะไม่แปลกว่ะ เพราะว่ามันโดนขอบโต๊ะ แต่แบบขาที่อื่น ต้นขาก็เขียว แขนก็เขียว แถมไม่แค่นั้น ตูดยังเจ็บข้างเดียวอีก เหอๆๆ ตรงก้นกบอ่ะ นั่งแล้วโคตรเจ็บ (ข้างนอกนะยะ เหอๆๆ) เพราะเมื่อวานจำได้ว่า ตอนล้มเราเอาเข่าลงนะ ไม่ได้เอาก้นลง แล้วทำไมเจ็บก้น เหอๆ หรือเราล้มแล้วเราจำไม่ได้ มันกระแทกกับขอบโซฟาเหรอวะ เอาเหอะ แถมอีโต๊ะข้างๆแม่งเต้นแรง เป็นห่าไรมากป่าวก็ไม่รู้ หวงผัวอีกตังหาก ไม่เอาหรอกโว้ย บ้าไปแล้ว จูบประกาศความเป็นเจ้าของ อยากอ๊วกแตก
เฮ้อ ปวดหัวว่ะ เด๋วไปกินยา อาบน้ำ นอนอ่านฟิคดีกว่า พ่อเรากลับมาละ ไล่เรากลับยี่ปุ่น โฮๆๆๆ ไม่เอา ตอนนี้รักประเทศไทย ไม่อยากกลับ อยากเจอฟิลม์ เหอๆ (เหมือนตลก เราพูดจริงนะนั่น ฮ่าๆ)
ไปละ ลาก่อน
มาเฉลยข้อสงสัย กิ๊กใหม่ก็ฟิลม์นั่นแหละ ฮ่าๆ ไม่ไหวละ ถ้าเราอยู่ไทยนานกว่านี้อีกนิดเราเลิกชอบคาเมะแหงๆอ่ะ เหอๆๆ ไม่เอาแล้วคาม๊งคาเมะ ไม่รู้จัก เพราะฉะนั้น เราควรจะรีบกลับยี่ปุ่นได้แล้วก่อนที่จะเสียเงินฟรีๆไปตั้งหลายตังค์ กลับไปก็คงบ้าคาเมะเหมือนเดิมอ่ะแหละนะ เหอๆๆ เอาเหอะ
วันนี้ไปดูคอนเสริต์ฟิลม์มา เหอๆๆ ไม่มีไรหรอก ได้ตั๋วฟรี ไม่ได้เข้าตั้งแต่แรกด้วยอ่ะ เข้าไปตอนหลังๆหน่อย แม่งนะ น่าสงสารว่ะ ตอนแรกก็ดุเหมือนคนเยอะดีอ่ะ แต่แบบว่า คนเดินเข้าเดินออกเยอะมากๆ แล้วก็พอแบบพวกตลกเล่นจบอ่ะ ฟิลม์มันก็ร้องเพลง แล้วคนออกเยอะมากกกกกก มากจนน่าสงสารอ่ะ เหอๆ เราโคตรสงสารเลยว่ะ โล่งเลยอ่ะ คนอยู่บนเวที มองมาก็เห็นอยู่แล้วว่าคนข้างล่างเป็นยังไง คนออกไปจนเราเดินไปนั่งแถวสองจากหน้าเวทีได้ คิดดู ฮ่าๆ อยู่ยี่ปุ่นไม่มีอ่ะ ตั๋วก็ฟรี แถมนั่งแถวสองอีกตังหาก เพลงเราก็ร้องไม่เป็นหรอกนะ แต่รู้แต่ว่าวันนี้ฟังเพลงมันจนติดหูไปทั้งวันเลย เค้าก็ดูตั้งใจเล่นดีนะ หล่ออีกตังหาก ตอนหลังมีขึ้นสลิงเครนไรไม่รู้ โคตรจะดูอันตรายเลย ถ้ามันเต้นหน่อยนี่ตกลงมาได้เลยนะนั่น ไม่ได้ดูคอนเสริต์ไทยมานาน มาดูนี่ก็ตลกไปอีกแบบ มันไม่เหมือนของยี่ปุ่นเลย ใส่ชุดเดียวตลอดงาน คอนเสริต์แม่งเหมือนเอมซีมากกว่า เอาเหอะ ไม่อยากว่า เค้าก็ทำดีแล้วล่ะ เพลงช้าก็เพราะดี ใช้ได้ (โคตรเข้าข้าง เหอๆ) เจอกิ๊กใหม่ฟิลม์ด้วย (แหวะ) แล้วเราก็ไปดูต่อที่เซนเตอร์พ้อย ไม่ได้ไปเบียดเป็นฟิลม์แฟมิลี่กับเค้าหรอกนะ ฮ่าๆๆๆ ไม่เอาว่ะ กระดาก ทำไม่ได้ แต่เห็นใกล้มาก ทำไมถึงหล่อได้ขนาดนี้เราก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน คือ หน้าใสมากอ่ะ แล้วตอนถอดเสื้อใส่แต่เสื้อกล้ามโคตรเท่ห์ หล่อมากกก ขาวจั๊วะ ยิ้มน่ารัก อะไรก็ดีไปหมด (เข้าข้างอีกแล้ว เหอๆ) แถมแม่ง แฟนเซอร์วิสโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆดี ไม่อยากจะเทียบกับยี่ปุ่นหรอก แต่มันเห็นแล้วก็อดรู้สึกไม่ได้ เหอๆ ตอนเค้าขึ้นรถตุ้ยังแบบว่าเปิดกระจกมาบ้ายบาย นั่งในรถก็บ้ายบาย สรุปแม่ง ดีมาก ก็คนไทยอ่ะนะ เสียดายไม่หน้าหน้าม่อ กับพวกแฟนยังปากหวานขนาดนั้น แม่ง เอาเหอะ คนหล่ออ่ะนะ หน้าม่อก็ไม่แปลกใช่ป่ะ แต่กูงงไอ้คนไม่หล่อเนี่ย ยังหน้าม่อ หาเศษหาเลยจากนักร้องตัวเอง อุบาทว์จิต ทำไมสมัยนี้เป็นงี้วะ งง..
จบล่ะเรื่องฟิลม์ วันนี้เจอฟิลม์หนึ่งวัน เดี๋ยวอีกหน่อยก็ไม่เจอละ โฮๆๆ อด กลับไปบ้าคาเมะตามเดิม (แหวะ แค่คิดก็เหี้ยแล้ว เบื่อโว้ย)
เล่าเรื่องอื่นต่อ เมื่อวานไปเที่ยวมา ไม่ไหวละ เมาแอ๋ เหอๆ แม่ง ยามแซวเมื่อกี้ตอนกลับมาถึงบ้าน อุบาทว์จิต อายว่ะ เมื่อวานแม่งไปเที่ยวกลับมา ไม่รู้เรื่อง ทำไมตัวเราเป็นช้ำๆเต็มไปหมดเลย ตรงเข่าช้ำอะไม่แปลกว่ะ เพราะว่ามันโดนขอบโต๊ะ แต่แบบขาที่อื่น ต้นขาก็เขียว แขนก็เขียว แถมไม่แค่นั้น ตูดยังเจ็บข้างเดียวอีก เหอๆๆ ตรงก้นกบอ่ะ นั่งแล้วโคตรเจ็บ (ข้างนอกนะยะ เหอๆๆ) เพราะเมื่อวานจำได้ว่า ตอนล้มเราเอาเข่าลงนะ ไม่ได้เอาก้นลง แล้วทำไมเจ็บก้น เหอๆ หรือเราล้มแล้วเราจำไม่ได้ มันกระแทกกับขอบโซฟาเหรอวะ เอาเหอะ แถมอีโต๊ะข้างๆแม่งเต้นแรง เป็นห่าไรมากป่าวก็ไม่รู้ หวงผัวอีกตังหาก ไม่เอาหรอกโว้ย บ้าไปแล้ว จูบประกาศความเป็นเจ้าของ อยากอ๊วกแตก
เฮ้อ ปวดหัวว่ะ เด๋วไปกินยา อาบน้ำ นอนอ่านฟิคดีกว่า พ่อเรากลับมาละ ไล่เรากลับยี่ปุ่น โฮๆๆๆ ไม่เอา ตอนนี้รักประเทศไทย ไม่อยากกลับ อยากเจอฟิลม์ เหอๆ (เหมือนตลก เราพูดจริงนะนั่น ฮ่าๆ)
ไปละ ลาก่อน
มาเฉลยข้อสงสัย กิ๊กใหม่ก็ฟิลม์นั่นแหละ ฮ่าๆ ไม่ไหวละ ถ้าเราอยู่ไทยนานกว่านี้อีกนิดเราเลิกชอบคาเมะแหงๆอ่ะ เหอๆๆ ไม่เอาแล้วคาม๊งคาเมะ ไม่รู้จัก เพราะฉะนั้น เราควรจะรีบกลับยี่ปุ่นได้แล้วก่อนที่จะเสียเงิน
